Στις 8 Φεβρουαρίου του 2004, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου εξελέγη Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ως μόνος υποψήφιος, ανακοινώθηκε ότι ψήφισαν 1.000.000 πολίτες. Το 2007, όταν επανεξελέγη έχοντας αντίπαλο τον Ευάγγελο Βενιζέλο, στις κάλπες ανά την Ελλάδα έσπευσαν 769.000 μέλη και φίλοι του ΠΑΣΟΚ. Στα προαναφερόμενα νούμερα, όπως όλα δείχνουν, βρίσκεται και η απάντηση στην ανεξήγητη για πολλούς αγωνία πολλών στελεχών του ΠΑΣΟΚ, να μην οδηγηθούν σε κάλπες, στην υποθετική περίπτωση κατά την οποία ο Ευ. Βενιζέλος θα είναι ο μόνος υποψήφιος στις επερχόμενες εκλογές.

Στο ΠΑΣΟΚ- κυρίως μεταξύ των συνεργατών του κ. Βενιζέλου, υπάρχει ο φόβος ότι ο αριθμός των μελών και φίλων οι οποίοι θα προσέλθουν στις εκλογές θα υπολείπεται κατά πολύ των προηγούμενων αναμετρήσεων. Στην περίπτωση μάλιστα κατά την οποία ο Ευ. Βενιζέλος δεν έχει αντίπαλο, τα πράγματα θα είναι χειρότερα. Και για τις δύο περιπτώσεις, διατυπώνεται ο φόβος, λόγω της χαμηλής κατά τα φαινόμενα προσέλευσης,  η εικόνα θα είναι ότι εκλέγεται αρχηγός σε ένα μικρό κόμμα και όχι σε κόμμα εξουσίας.

Για τον λόγο αυτό και οι υποστηρικτές του Ευ. Βενιζέλου πιέζουν ώστε  να μην υπάρξει δεύτερος υποψήφιος και η εκλογή να γίνει από εκλεκτορικό σώμα, χωρίς προσφυγή στη βάση.

Εδώ αρχίζουν τα προβλήματα τα οποία θα συζητηθούν (ενδεχομένως) και σήμερα στη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου. Όπως σας έχουμε ενημερώσει από χθες, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν δέχεται την επίσπευση των διαδικασιών εκλογής νέου Προέδρου και ταυτοχρόνως μένει σταθερός στην αναγκαιότητα εκλογής του από τη βάση.

Ταυτοχρόνως στην Ιπποκράτους θεωρείται βέβαιο ότι θα υπάρξει και δεύτερη υποψηφιότητα. Ο κομματικός μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ θα οδηγηθεί στη βάσανο  να προσελκύσει μέλη και φίλους για να ψηφίσουν. Και ο πλέον αγαπητός θα εκλεγεί. Από μια βάση που πλέον είναι κινούμενη άμμος και ουδείς μπορεί να προσδιορίσει τα ακριβή χαρακτηριστικά της και τις προτεραιότητές της.



Θέμης Δαγκλής