«Παραμένω και ιδεολογικά και πολιτικά, αλλά και συναισθηματικά στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας. Κι αυτό θα πράξω ως ανεξάρτητος βουλευτής», διευκρίνισε ο Κώστας Γκιουλέκας, μιλώντας το πρωί της Πέμπτης στον «ΒΗΜΑ 99,5».  «Όλα τα χρόνια έζησα πολιτικά κι ανδρώθηκα μέσα στη Νέα Δημοκρατία, είμαι το τρίτο μέλος της νεολαίας της παράταξης στη Βόρεια Ελλάδα, γράφτηκα παιδάκι 13 χρόνων το 1974 και για 38 χρόνια βρίσκομαι εκεί, δεν μπορώ να καταλάβω και να αισθανθώ διαφορετικά».   

Σε ερώτηση για το αν θα προσχωρήσει σε άλλο πολιτικό χώρο, απάντησε: «Όχι. Δεν με αφορούν αυτά τα οποία ακούστηκαν αυτές τις μέρες. Καταρχήν δεν υπάρχει κάποια οργανωμένη κίνηση ή ομάδα.   

Γιατί αν κανείς δει τα χαρακτηριστικά που έχουν οι «21» διαγραφέντες από τη Νέα Δημοκρατία βουλευτές, θα διαπιστώσει ότι υπάρχει μια μεγάλη ανομοιογένεια. Κι αυτό είναι το μόνο κοινό χαρακτηριστικό. Ο καθένας έρχεται από αλλού, έχει μια άλλη πορεία.  

Εγώ ζήτησα από τον κ. Σαμαρά να επιτρέψει στους βουλευτές να ψηφίσουν κατά συνείδηση και το έκανα έγκαιρα. Τη συνέχεια τη γνωρίζετε», τόνισε. 

Όσον αφορά στη μείωση του μισθού των βουλευτών, ο κ. Γκιουλέκας υπογράμμισε πως είναι ανοιχτός σε κάθε συζήτηση. «Ήδη, οι περικοπές που έχουν γίνει είναι περίπου στο 40% της βουλευτικής αποζημίωσης. Εάν μας ζητούσαν να κοπούν τα πάντα από τους βουλευτές, να υπάρχει μηδενική βουλευτική αποζημίωση, σε μια τέτοια περίοδο, οι μόνοι που δεν θα μπορούσαμε να διαμαρτυρηθούμε είμαστε εμείς, γιατί δεν κάνουμε επάγγελμα. 

Κι αυτό δεν το λέω με την άνεση μιας ατράνταχτης περιουσίας, που κάποιοι άλλοι ενδεχομένως έχουν, που κάνουν τέτοιες προτάσεις. Ακούω κάτι αστεία πράγματα. Το να παραιτείται κάποιος από τις αποζημιώσεις των Επιτροπών που είναι κάτι το ελάχιστο και να πανηγυρίζει και με πομπώδεις εκφράσεις να λεει παραιτούμαι από εκείνο ή εκείνο, δεν έχει νόημα.

Εν πάση περιπτώσει, αν είναι να ανοίξει αυτή η συζήτηση ας ανοίξει για τα καλά, γιατί θεωρώ ότι οι βουλευτές είναι οι τελευταίοι που θα εγείρουν οποιαδήποτε διαμαρτυρία και διαφωνία, την ώρα που ένας λαός είναι στην εξουθένωση και την εξαθλίωση. Η Βουλή δεν είναι δουλειά, δεν είναι επάγγελμα».