Το ότι μόνο μια συνεργασία της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ μπορεί μετεκλογικά να υλοποιήσει το μνημόνιο αποτελεί κοινό μυστικό στο πολιτικό μας σύστημα. Το ότι θα τους φτάνουν τα ποσοστά είναι αμφίβολο. Αλλιώς πάντως δεν γίνεται και αν στη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων δόθηκαν κάποιες διαβεβαιώσεις στους εταίρους για το πολιτικό σκηνικό μετά τις εκλογές, κατέτειναν στο ότι τα δύο κόμματα θα συνεργαστούν και θα έχουν επαρκή πλειοψηφία.  Υπό μια έννοια λοιπόν, ο Λοβέρδος είπε το αυτονόητο. Όμως στο βενιζελικό επιτελείο είχαν κάνει αλλιώς τους σχεδιασμούς τους. Ο Βενιζέλος είχε διαμηνύσει σε όλους όσους τον στηρίζουν, να μην κάνουν δηλώσεις για τα εσωκομματικά ώσπου δώσει ο ίδιος το στίγμα, αυτό σκόπευε να το κάνει αφού παραιτηθεί από υπουργός Οικονομικών στις 3 Μαρτίου, στην Εθνική συνδιάσκεψη, η οποία όμως καθυστέρησε μια εβδομάδα. 

Το χαρτί που ήθελε να παίξει ο Βενιζέλος στην πρώτη του εσωκομματική τοποθέτηση ήταν μια στροφή προς τα αριστερά, όποια μορφή και αν έπαιρνε αυτή. Στην Ζαλοκώστα βλέπουν ότι χάνουν σχεδόν 20% ων ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ στον Κουβέλη και υπολογίζουν, ότι το νέο κόμμα Λούκας- Καστανίδη όσο νάναι κάτι θα κόψει.

Το πρόβλημα λοιπόν βρίσκεται αριστερά και εκεί ήθελε να στοχεύσει ο Βενιζέλος προσπαθώντας ταυτόχρονα να απογαλακτιστεί από την εικόνα του υπουργού Οικονομικών του μνημονίου. 

Πως θα το κατάφερνε αυτό ο υπουργός Οικονομικών που αποφάσισε 10 δισ. νέους φόρους πριν καν καταφέρει να πάρει μια δόση είναι απορίας άξιον. Ωστόσο αυτός ήταν ο σχεδιασμός και σε κανέναν στο επιτελείο του δεν άρεσε, όταν τους προσγείωσε ο Λοβέρδος στην πραγματικότητα. Ότι δηλαδή η ΝΔ θα είναι πρώτο κόμμα και ότι το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να στηρίξει τη νέα κυβέρνηση. Τα σχήματα που μάλλον είχαν οι βενιζελικοί στο μυαλό τους με τη συμμετοχή του Κουβέλη ώστε να αποδυναμώσουν στην λαϊκή ανάμνηση το μνημόνιο μάλλον σχεδιασμοί επί χάρτου ήταν. 

Αυτό δεν εμπόδισε τους βενιζελικούς να κατηγορούν το Λοβέρδο χθες για υπονόμευση. Στην πραγματικότητα όμως ο εκνευρισμός τους αντικατοπτρίζει το στρατηγικό αδιέξοδο του επίδοξου αρχηγού, που βλέπει την αριστερή του πτέρυγα να αιμορραγεί και δεν μπορεί να καλύψει τα κενά με την παλιά πασοκική αριστερή ρητορεία, αυτό πια και αν δεν το αγοράζει κανείς… 



Θέμης Δαγκλής