Έντονος είναι ο προβληματισμός που αναπτύσσεται στο «γαλάζιο» επιτελείο με αφορμή τη στασιμότητα σε χαμηλά επίπεδα, που παρουσιάζουν τα δημοσκοπικά ποσοστά της ΝΔ. Επίπεδα που ανησυχούν ακόμη και τους πλέον αισιόδοξους στο κόμμα, ως προς το κατά πόσο είναι τελικώς εφικτή η πολυπόθητη αυτοδυναμία. Τα ερωτήματα που γεννώνται αναφορικά με την κομματική στρατηγική στο δρόμο προς τις εκλογές είναι πολλά και αναπτύσσονται σε ένα ευρύ πεδίο που ξεκινά από τα πρόσωπα που θα συνθέσουν την κυβέρνηση Σαμαρά την επόμενη ημέρα και φτάνει μέχρι την ατζέντα που θα επιδιώξει να θέσει η ΝΔ διεκδικώντας την κομματική συσπείρωση.

Το τελευταίο είναι και το κεντρικό αιτούμενο για την ΝΔ που βλέπει από τη μία τη δυναμική των κομμάτων που αναπτύσσονται εκ δεξιών της να διατηρείται ακέραια και από την άλλη, την προσπάθεια δημοσκοπικής ανάκαμψης του ΠΑΣΟΚ να φέρνει αποτελέσματα μετά την ανάδειξη του κ. Βενιζέλου στην ηγεσία του κόμματος.

Με τα δεδομένα αυτά ο κ. Σαμαράς καλείται να διαμορφώσει προεκλογική ρητορική τέτοια ώστε να απελευθερωθεί από τις εκατέρωθεν πιέσεις. Στα δεξιότερα της ΝΔ, οι δύο βασικές δυνάμεις που αναπτύσσονται –ΛΑ.Ο.Σ. και «Χρυσή Αυγή- αποτελούν το μικρότερο ίσως πονοκέφαλο καθώς αλληλοσυγκρούονται με αντικείμενο την εθνικοπατριωτική ατζέντα.

Δεν ισχύει το ίδιο όμως για το κόμμα του Π. Καμμένου το οποίο, παρά το γεγονός ότι όπως θεωρούν στην ΝΔ, θα κατέλθει στις εκλογές με την ασφάλεια της επιχειρηματολογικής και προγραμματικής ασάφειας, ο χρόνος μέχρι την κάλπη δεν είναι επαρκής προκειμένου να αποδομηθεί ο λόγος του βουλευτή και των στελεχών που τον πλαισιώνουν και ο οποίος ακούγεται ιδιαίτερα ελκυστικός στα αυτιά μιας σημαντικής μερίδας των εκλογέων.

Πρόβλημα όμως διαπιστώνεται και από τις διαρροές προς τα αριστερά της ΝΔ και κυρίως προς την Δημοκρατική Αριστερά του κ. Φ. Κουβέλη. Η πολιτική τού «και η πίττα γερή και ο σκύλος χορτάτος» της ΔΗΜΑΡ –παραπλήσια των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» του Π. Καμμένου- δείχνει τόσο αποτελεσματική όσο να διεκδικεί μια είσοδο με αξιώσεις στην Βουλή.

Ως εκ τούτου, ο Πρόεδρος της ΝΔ το τελευταίο διάστημα δέχεται εισηγήσεις να προσδιορίσει με ακρίβεια το μέτωπο στο οποίο θα εστιάσει την πολιτική του στόχευση, καθώς είναι προφανές ότι ο πολυκερματισμός της πολιτικής αντιπαράθεσης δε δείχνει να συσπειρώνει τους ψηφοφόρους.

Ως εκ τούτου, στο επόμενο διάστημα –και όσο πλησιάζουμε προς την κάλπη- αναμένεται να ανέβουν οι τόνοι απέναντι στον «φυσικό» αντίπαλο της ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, με έντονη κριτική για τα «έργα και ημέρες» του Ευ. Βενιζέλου στην κυβέρνηση Παπανδρέου –κυρίως από το πόστο του υπουργού Οικονομικών και βασικού εκτελεστή της υφεσιακής στρατηγικής της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Εκ παραλλήλου, αναμένεται και η ενίσχυση του «ευρωπαϊκού προφίλ» της ΝΔ. Η προσπάθεια ξεκίνησε προ εβδομάδων, μετά τη συνάντηση Σαμαρά με την Α. Μέρκελ στο περιθώριο της συνόδου του ΕΛΚ και συνεχίστηκε με τις συναντήσεις Σαμαρά με Ραχόι και Κοέλιο το Σαββατοκύριακο, στην κατεύθυνση της επιχείρησης διαμόρφωσης ενός κοινού μετώπου των χωρών του ευρωπαϊκού νότου ως αντιστάθμισμα στην υφεσιακή πολιτική της Γηραιάς Ηπείρου, στην οποία επιμένουν οι ισχυρές οικονομίες του κεντρικού Βορρά. 


Πάνος Ρασσιάς