Στην ανάδειξη της προοπτικής και της ελπίδας ως κεντρικό άξονα της προεκλογικής του στρατηγικής θα κινηθεί ο Αντώνης Σαμαράς στοχεύοντας στο χρόνο του περίπου ενός μήνα που απομένει ως την κάλπη, να διαμορφώσει κλίμα που θα ενισχύσει το ενδεχόμενο αυτοδυναμίας.  Στις πολύωρες συσκέψεις που έγιναν τις τελευταίες ημέρες στο γ’ όροφο της λεωφόρου Συγγρού μεταξύ των επιτελών του κ. Σαμαρά καθορίστηκε στην τελική του μορφή το περίγραμμα της κομματικής στάσης στο δρόμο προς τις εκλογές

Οι ιδιομορφίες των πολιτικοκοινωνικών δεδομένων βέβαια απαιτούν διαρκή αναπροσαρμογή της στάσης αυτής Φαίνεται όμως ότι η ηγετική ομάδα της Συγγρού κατατείνει στην απόφαση, ο πολιτικός λόγος του Α. Σαμαρά προς την κοινωνία, να περιλαμβάνει ελπιδοφόρο μήνυμα για το αύριο. 

Στην ΝΔ άλλωστε αντιλαμβάνονται ότι στη διετία που πέρασε, η στρατηγική της «οικονομικής τρομοκρατίας» που άσκησε το ΠΑΣΟΚ, επικαλούμενο τα δεινά που επιφυλάσσει ο εξαναγκασμός της Ελλάδας σε αποχώρηση από την ευρωζώνη και αιτιολογώντας τις πολιτικές του αποφάσεις ως το μοναδικό μέσο για την –πολλαπλή- διάσωση της χώρας. 

Είναι προφανές ότι ο Αντώνης Σαμαράς, στη ρητορική που θα αναπτύξει και στην προσπάθειά του να περιορίσει τις διαρροές προς τα δεξιά του, εκ των πραγμάτων θα συμπεριλάβει και επιχειρηματολογία για τους λόγους για τους οποίους η Ελλάδα θα ωφεληθεί από την παραμονή της στο Ευρώ και γα τος τρόπους με τους οποίους αυτό θα καταστεί εφικτό. Σύμφωνα με τους στενούς του σνεργάτες όμως, δεν μπορεί να μείνει μόνο σε αυτό, κατανοώντας την ανάγκη του πολίτη να γνωρίζει ότι οι προσπάθειές του θα έχουν χρονοδιάγραμμα και –το βασικότερο- αποτέλεσμα. 

Σε αυτή τη γενική πολιτική κατεύθυνση εντάσσεται και η χθεσινή αναφορά του προέδρου της ΝΔ στην «Καθημερινή», περί επαναληπτικών εκλογών σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας. Μία θέση η οποία είχε να ακουστεί από την συνέντευξη Τύπου που είχε παραχωρήσει κατά τα καθιερωμένα πρότυπα ο κ. Σαμαράς, στην περσινή ΔΕΘ. 

Ρεαλιστικά, η θέση αυτή του κ. Σαμαρά έρχεται να απαντήσει στα σενάρια που διακινούνται το τελευταίο διάστημα σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, ειδικότερα εάν το πρώτο κόμμα βρεθεί μία ανάσα από το ποσοστό που θα του εξασφαλίσει τη δεδηλωμένη στην Βουλή

Περισσότερο όμως, όπως υποστηρίζουν πολιτικοί παρατηρητές, σκοπεύει να καταδείξει τον προβληματισμό που αναπτύσσεται στις παρυφές του πολιτικού συστήματος στην περίπτωση που προκύψει ανάγκη συγκυβέρνησης –μοντέλο με πολλά προβλήματα όπως φάνηκε και από την απόπειρα της κυβέρνησης Παπαδήμου- έχοντας ως τελικό στόχο τη συσπείρωση του εκλογικού σώματος για να περιοριστεί τέτοιο ενδεχόμενο. 
 

Πάνος Ρασσιάς