Άγνωστες πτυχές από το παρασκήνιο της σκληρής διαπραγμάτευσης που προηγήθηκε της υπογραφής του πρώτου Μνημονίου έφερε στη δημοσιότητα το βράδυ της Δευτέρας ο τότε εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ, Παναγιώτης Ρουμελιώτης. Ο κ. Ρουμελιώτης αποκάλυψε για πρώτη φορά μέχρι σήμερα ότι μία από τις βασικές προϋποθέσεις ήταν τότε το κούρεμα του ελληνικού χρέους, «φωτογραφίζοντας» με τον τρόπο αυτό ότι ο τότε πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου και ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου γνώριζαν για την αναδιάρθρωση του χρέους δύο χρόνια πριν!  
«Συνήθως, όταν το Ταμείο έχει να αντιμετωπίσει μια χώρα με διαρθρωτικά προβλήματα και με δημοσιονομικά ελλείμματα σημαντικά και με υψηλό χρέος, τους συστήνει να προχωρήσουν άμεσα σε αναδιάρθρωση του χρέους», επισήμανε αρχικά ο κ. Ρουμελιώτης, μιλώντας στην εκπομπή «Νέοι Φάκελοι» του ΣΚΑΙ.

Και συνέχισε: «Στην περίπτωση της Ελλάδας, το Ταμείο, δεν μπορούσε από μόνο του να πάρει την απόφαση να πιέσει τη χώρα για να κάνει αναδιάρθρωση του χρέους της. Γιατί φοβήθηκε τις επιπτώσεις της αποσταθεροποίησης της Ευρωζώνης από μια τέτοια ενέργεια, και τις επιπτώσεις που θα έχει η αποσταθεροποίηση της Ευρωζώνης στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Είπανε ότι θα πρέπει να γίνει εσωτερική υποτίμηση. Πως θα γίνει εσωτερική υποτίμηση; Χρησιμοποιώντας εισοδηματική πολιτική, δηλαδή μείωση των μισθών και των συντάξεων, που ταυτόχρονα αν εφαρμοστεί στον δημόσιο τομέα κατά κύριο λόγο, μειώνονται και οι δαπάνες του δημοσίου και επομένως μειώνεται και το δημοσιονομικό έλλειμμα, αλλά χρησιμοποίησε επίσης και τις λεγόμενες διαρθρωτικές αλλαγές έτσι ώστε η οικονομία να ξαναρχίσει να μπαίνει σε τροχιά ανάπτυξης, μέσα από την απελευθέρωση της. Αυτή ήτανε η προσέγγιση επειδή δεν μπορούσανε να χρησιμοποιήσουνε την συναλλαγματική πολιτική».   

Ο κ. Ρουμελιώτης τόνισε ότι το «μοντέλο» αυτό δεν είχε δοκιμαστεί ξανά σε άλλη χώρα και ήταν «η πρώτη φορά που το ταμείο είχε να αντιμετωπίσει μια χώρα όπου όπως σας είπα δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει όλα τα εργαλεία». 

Ο ίδιος αποκάλυψε, επίσης, ότι «το Ταμείο δέχτηκε αρχικά να μην πιέσει άλλο την Ελλάδα για να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους της «ωστόσο με την επιφύλαξη ότι αυτό θα γίνει αμέσως μετά την υπογραφή του μνημονίου».

Μάλιστα ο τότε εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ υποστήριξε πως τον Ιούλιο του 2010, τον κάλεσε ο τότε επικεφαλής Στρος Καν στο γραφείο του και είπε ότι πρέπει «να μεταφέρεις στις αρχές σου, ανεπισήμως βεβαίως, γιατί αυτά δεν λέγονται γιατί θα μπορούσαν να προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στις αγορές, ότι πρέπει να ασκηθούν πιέσεις προς τους Ευρωπαίους για να ανακινήσουν τη διαδικασία της αναδιάρθρωσης του χρέους γιατί το χρέος αυξάνεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα και δεν θα μπορέσουμε να το ελέγξουμε σε κάποια δεδομένη στιγμή».   

Υπενθυμίζεται πως πριν λίγους μήνες είχε αποκαλυφθεί πως η χώρα βρισκόταν στο «κατώφλι» του ΔΝΤ από το 2009 εν γνώσει μάλιστα της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Οι νέες αποκαλύψεις, όμως, πως η αναδιάρθρωση του χρέους είχε κλειδώσει πριν καν μπουν οι πρώτες υπογραφές στο Μνημόνιο εγείρει αναμφίβολα νέα πολιτικά και ηθικά ζητήματα.