Στο Ηράκλειο, ο Βενιζέλος μίλησε σε μισοάδεια αίθουσα. Στη Β. Αθήνας, οι βουλευτές συναντούν έντονη απροθυμία του κόσμου και καταγράφουν πολύ μεγάλη γκρίνια. Ο λόγος είναι απλός. Ο σκληρός πυρήνας που ακόμα σκέπτεται να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ είναι στη μεγάλη μάζα του «παπανδρεϊκός». Το αν είναι Ανδρεοπαπανδρεϊκός ή  Γιωργοπαπανδρεϊκός είναι αδιάφορο. Σημασία έχει ότι αυτοί οι ψηφοφόροι του σκληρού πυρήνα, οι περισσότεροι άνω των 60, δεν είναι καθόλου ευχαριστημένοι όταν ακούν το νέο αρχηγό - που δεν είναι καν ένας Παπανδρέου - να αποδομεί την παπανδρεϊκή πρωθυπουργία.

Και δεν χρειάζεται καν να υποκινήσει τη δυσαρέσκεια του ο Γιώργος, - που δεν το κάνει. Παρά το γεγονός ότι θίγεται από την καμπάνια Βενιζέλου έχει αποφασίσει να κρατήσει το στόμα του κλειστό ως τις 7 Μαΐου.   

Ο Βενιζέλος έχει εγκλωβιστεί σε μια αντίφαση. Η προσπάθεια του στοχεύει στο να επαναπατρίσει ανθρώπους που του φεύγουν κυρίως προς τη ΔΗΜΑΡ, τους Οικολόγους  και το ΣΥΡΙΖΑ και αυτό δεν γίνεται αν δεν παραδεχτεί λάθη και παραλείψεις της τελευταίας διετίας.

Κάθε μια από αυτές τις παραδοχές πάντως συμβάλλει στην αποδόμηση του προηγούμενου Πρωθυπουργού και της ομάδας του καλλιεργεί αποστάσεις αδειάζει το Γιώργο. Αυτό με τη σειρά του «παγώνει» το σκληρό πυρήνα του κόμματος που μπορεί να πήγε και να ψήφισε στις εσωκομματικές εκλογές γιατί η εκλογή από τη βάση είναι μια «παπανδρεϊκή καινοτομία» δεν έχει όμως καμιά όρεξη να πάει να ακούσει τον αρχηγό να αποδομεί το Γιώργο και γι’ αυτό το λόγο δεν πάει πια και στις εκδηλώσεις των βουλευτών.   

Το θέμα για το Βενιζέλο είναι αν αυτή η δυσαρέσκεια θα φτάσει ως την κάλπη ή αν αυτοί οι ψηφοφόροι - μη έχοντες άλλη διέξοδο - θα ψηφίσουν με βαριά καρδιά το κόμμα των Παπανδρέου.  Αυτός είναι όμως ένας από τους λόγους που η συσπείρωση του ΠΑΣΟΚ δεν πήρε άλλο τα πάνω της από τη δεύτερη κιόλας βδομάδα στο τιμόνι του κόμματος. Το που θα καταλήξει αυτή η ιστορία θα το δούμε στις 6 Μαΐου.


Θέμης Δαγκλής