Καστελόριζο, 23 Aπρίλιου 2010. Ο Γιώργος Παπανδρέου, ανήμερα της ονομαστικής του εορτής, με μαύρο κουστούμι και μωβ γραβάτα- που ταίριαζε στην περίπτωση, επιλέγει το ακριτικό νησί του Καστελόριζου για να ανακοινώσει πως η Ελλάδα είχε συμφωνήσει να μπει στο μηχανισμό στήριξης με τη συμμετοχή και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Δύο χρόνια μετά και η Ελλάδα του «Μνημονίου» έχει συνάψει ήδη δεύτερη δανειακή σύμβαση, χωρίς να διαφαίνεται κανένα φως στο «τούνελ» της κρίσης.  Παράλληλα, 24 μήνες μετά την ανακοίνωση που έμελε να αλλάξει δραματικά τη ζωή χιλιάδων ελλήνων πολιτών, πολλά καυτά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα με μια σκιά να πλανάται ακόμη πάνω από τον τρόπο αλλά και τους λόγους που «ανάγκασαν» τους τότε διοικούντες της χώρας να προσφύγουν στη βοήθεια του ΔΝΤ με μια απορία να κρέμεται στα χείλη όλων: ποιοι τελικά κέρδισαν από την απόφαση αυτή;

Πολιτικοί αναλυτές, οικονομολόγοι και φυσικά σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος έχει επιχειρήσει να αναλύσει τους λόγους που οδήγησαν την χώρα στο... Καστελόριζο. Το αν τελικά υπήρχε και δεύτερη επιλογή για να βγει η χώρα από το οικονομικό αδιέξοδο αλλά και το αν τελικά άργησαν να αποφασιστούν τα μέτρα έχουν βρεθεί ουκ ολίγες φορές στο επίκεντρο των πολιτικών αντιπαραθέσεων. 

Κριτική για τους χειρισμούς του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου αλλά και του τότε υπουργού Οικονομικών, Γιώργο Παπακωνσταντίνου άσκησε μέχρι και ο νυν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος σε μια προσπάθεια να «διαγράψει» τα κακώς κείμενα της προηγούμενης ηγεσίας του κόμματος. Παράλληλα, η ΝΔ έχει τοποθετήσει το θέμα του Μνημονίου στις προτεραιότητες της προεκλογικής της ατζέντας με τον πρόεδρο, Αντώνη Σαμαρά να έχει ήδη δεσμευτεί για την πλήρη διερεύνηση του πως φτάσαμε στο Μνημόνιο.

Ταυτόχρονα, ο πραγματικός χρόνος που τελικά είχε συμφωνήσει ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου την σύναψη του πρώτου Μνημονίου παραμένει στην ουσία ένα αναπάντητο ερώτημα. Ενδεικτική του κλίματος που επικρατούσε στους ευρωπαϊκού κύκλους για την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα αλλά και του ότι η χώρα βρισκόταν στο κατώφλι του ΔΤΝ αρκετούς μήνες πριν την 23η Απριλίου ήταν η αποκάλυψη που ήρθε δια στόματος Στρος Καν.  

Σύμφωνα, λοιπόν, με τον πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ, οι σχετικές συνομιλίες έγιναν δύο μήνες μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009 και, μάλιστα, η προσφυγή «κλείδωσε» στα τέλη Ιανουαρίου. Σύμφωνα με τον Στρος Καν, ο Γιώργος Παπανδρέου έθεσε την ιδέα της προσφυγής της χώρας μας πριν από 14 μήνες, δηλαδή τον Δεκέμβριο του 2009, με τον επικεφαλής του ΔΝΤ να απαντά πως οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θα δεχθούν την μονομερή στήριξη μιας χώρας της Ευρωζώνης από το Ταμείο.  

Ερωτήματα εγείρει και η συνολική στάση του Γιώργου Παπανδρέου, καθ΄ όλη τη διάρκεια των εντατικών διαβουλεύσεων
με τους δανειστές. Λίγους μήνες αφότου ο πρώην πρωθυπουργός έκανε λόγο για «πιστόλια» στο τραπέζι κατά όσων θέλουν να κερδοσκοπήσουν σε βάρος της Ελλάδας, ο ίδιος άφησε τη χώρα- συνειδητά ή μη θα κριθεί από την ιστορία- στα χέρια των κερδοσκόπων και μετέτρεψε τη χώρα σε... Τιτανικό.

Πολλοί, ανώνυμα ή επώνυμα άφησαν να αιωρείται η σκιά πως κάποιοι κέρδισαν από την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ. Αν και στα αυτιά των πολιτών οι απόψεις αυτές ακούγονται λίγο πολύ αδιάφορες, είναι βέβαιο πως κάποιοι πόνταραν στην «χρεοκοπία» της χώρας και σίγουρα δεν βγήκαν χαμένοι.

Αναμφίβολα, θα περάσει πολύς καιρός- αν αυτό συμβεί ποτέ, μέχρι ο ελληνικός λαός να μάθει πλήρως την αλήθεια και τις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις που οδήγησαν τη χώρα στο Μνημόνιο και τους πολίτες της στα όρια της κοινωνικής και οικονομικής χρεοκοπίας. Ένα είναι το βέβαιο: ανεργία, φτώχεια, «λουκέτα», και αυτοκτονίες ανθρώπων συνθέτουν την άθλια καθημερινότητα στην Ελλάδα της κρίσης. Και σε αυτό το «γιατί» δεν μπορεί να υπάρξει καμία απάντηση... 


Γ.Κ