Η Μπαρτσελόνα του τελευταίου 20λεπτου του ημιτελικού ήταν μια ομάδα με άγχος. Του τελευταίου πενταλέπτου μια ομάδα σε παράκρουση. Μια καραμπόλα δύο λεπτά πριν από το τέλος ήταν αρκετή για να δώσει την ευκαιρία στον Τόρες να της κλείσει το σπίτι. Το ΠΑΣΟΚ έχει εμφανές άγχος. Οπαδοί και πολιτευτές αδυνατούν να συλλάβουν τα πίσω- μπρος  που αρχηγού, που τη μια μέρα λέει ότι θα και το Σαμαρά μπορεί να στηρίξει για πρωθυπουργό και την άλλη ότι δεν θα κάνει κυβέρνηση με τη ΝΔ ώστε να μπορούν να λαϊκίζουν τα αριστερά κόμματα  

Το άγχος του ΠΑΣΟΚ είναι δεδομένο και είναι υπόθεση των τελευταίων δύο, τριών εβδομάδων. Οι πολιτικοί ζουν στον κόσμο τους, στην Ιπποκράτους δεν αποτελούν εξαίρεση. Ακόμα και τις δύσκολες εποχές που το ΠΑΣΟΚ κατέγραφε μονοψήφια ποσοστά στις δημοσκοπήσεις, οι βουλευτές του πίστευαν ότι η αλλαγή του αρχηγού και «το μάζεμα του μαγαζιού» θα ήταν αρκετό για να δώσει ένα 25% στην κάλπη και περιέργως, το ίδιο περίμεναν και στην άλλη πλευρά, στη Συγγρού. Το συμμάζεμα ήρθε, όχι όμως στην έκταση που θα ήθελαν, και παρά τη θετική έκπληξη που σημειώθηκε στις εσωκομματικές εκλογές με την προσέλευση του κόσμου.  

Έκτοτε το ΠΑΣΟΚ παραμένει στάσιμο και ο Βενιζέλος «εξαντλεί» τη μια κίνηση πίσω από την άλλη. Η επιλογή της Φώφης ως εκπροσώπου δεν έβλαψε, δεν απέδωσε όμως κιόλας. Τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ πέρασαν - δικαίως – απαρατήρητα, η ανανέωση που θα ήθελε ο νέος αρχηγός δεν έγινε. Το Επικρατείας παρά τα πολλά νέα πρόσωπα έχει μια αύρα παλαιοκομματικής επιλογής, ο Πύρρος είναι συμπαθής, σηματοδοτεί όμως μια άλλη εποχή. 

Το δεν θέλω να γίνω πρωθυπουργός λειτούργησε σαν μπούμερανγκ και υποχρεώθηκε να το διορθώσει, τα περί Πρωθυπουργίας Σαμαρά επίσης και αποτελούν ανοικτή πληγή στο ΠΑΣΟΚ ακόμα και σήμερα. Κάθε φορά που ο Βενιζέλος μιλάει για πρωθυπουργία Σαμαρά αποξενώνει τους πασόκους και κάνει κάποιους να σκεφτούν ότι καλύτερα θα ήταν να ψηφίσουν απευθείας Σαμαρά.

Κάθε φορά που μιλάει για προοδευτική συγκυβέρνηση, με τον Κουβέλη, είναι υποχρεωμένος να βάλει και την παράμετρο ότι το ΠΑΣΟΚ θα είναι πρώτο κόμμα, και ξανανοίγει το θέμα Σαμαρά από την αρχή. Ανάλογη σύγχυση έχουν προκαλέσει και οι παλινωδίες του απέναντι στον ΓΑΠ, που σήμερα τον αδειάζει για το μνημόνιο και αύριο τον υπερασπίζεται ότι δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς.   

Ο Βενιζέλος είναι αναμφισβήτητα έξυπνος, πανούργος όμως δεν είναι. Στο άγχος του να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ανάκαμψης έχασε την ευκαιρία να χτίσει το τακτικό πλεονέκτημα για την ώρα της επόμενης συγκυβέρνησης, που το είχε μέσα στα χέρια του και λεγόταν Λουκάς Παπαδήμος. Η προσωπική του καμπάνια, από το πρώτο της λεπτό προσπάθησε να βγάλει τον Παπαδήμο από το κάδρο.

Ο Βενιζέλος είχε την αγωνία να πείσει, πως αυτός έκανε την διαπραγμάτευση, αυτός έκλεισε τη δανειακή σύμβαση, αυτός έκανε το PSI. Πως το είπε στο Θεοδωράκη; «έ κάτι έκανε και ο Παπαδήμος». Ένας πανούργος αρχηγός θα είχε αφήσει όλους να καταλάβουν πως ο Παπαδήμος τα έκανε όλα, θα τον «έχτιζε» και θα τον χρησιμοποιούσε σαν φόβητρο για το σενάριο της συγκυβέρνησης. Ένα διαπραγματευτικό ατού χρειαζόταν, όχι να τον κάνει πάλι πρωθυπουργό…  

Στον ένα μήνα που είναι αρχηγός ο Βενιζέλος έχει καταφέρει να μαζέψει το ΠΑΣΟΚ στη δεύτερη θέση και να βάλει κάποια τάξη. Έχει όμως ψυχράνει τους παπανδρεϊκούς, έχει παγώσει τους πασόκους που δεν θέλουν Πρωθυπουργό το Σαμαρά και δεν έχει ακόμα καταφέρει να επιβάλλει στη συζήτηση το δίλλημα που θα συσπειρώσει τους μνημονιακούς. Την Τρίτη έκανε ακόμα ένα λάθος, βάζοντας τον πήχη της κυβερνησιμότητας της χώρας ψηλότερα από ότι φαινόταν - τουλάχιστον ως την Παρασκευή που επιτρέπονταν οι δημοσκοπήσεις -  μπορούν να τον φτάσουν σήμερα τα μνημονιακά κόμματα.

«Αν αυτά που λένε οι εκτιμήσεις για το εκλογικό αποτέλεσμα αποτυπωθούν στην κάλπη, η χώρα είναι ακυβέρνητη, γιατί χρειάζεται όχι απλά και μόνο πλειοψηφία στη Βουλή, δηλαδή πέραν των 151 Βουλευτών στη Βουλή, χρειάζεται πλειοψηφία στο εκλογικό σώμα, χρειάζεται καθαρή εντολή», είπε ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ δίνοντας ακόμα ένα πάτημα στον Τσίπρα (ο οποίος παρεμπιπτόντως κάνει μια εξαιρετική καμπάνια) να λέει την επόμενη των εκλογών, ότι η πολιτική του μνημονίου μειοψήφησε. Είναι το άγχος; Είναι η βιασύνη; Είναι οι κυλιόμενες που δεν βγαίνουν; Στις 6 Μαΐου θα δείξει…


Θέμης Δαγκλής