Για τις εκλογές, την επόμενη ημέρα, το πανεπιστημιακό άσυλο και την εξυγίανση των οργανισμών μίλησε μεταξύ άλλων σήμερα το πρωί ο βουλευτής Β’ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας, Άρης Σπηλιωτόπουλος, με δηλώσεις του στο Βήμα FM 99,5. Αναλυτικότερα:

«Απαιτούνται λύσεις ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες»

Ζούμε σε μια εποχή που πρέπει να πάψουμε να αναζητούμε ταμπέλες. Οι λύσεις που προτείνονται είτε είναι δεξιές, κεντρώες, αριστερές πρέπει να είναι ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες. Αν και έχω χαρακτηριστεί  φιλελεύθερος, όταν ήμουν υπουργός στην τότε κυβερνητική επιτροπή Καραμανλή επέμεινα ότι έπρεπε να ήμασταν πιο σκληροί στο θέμα της αστυνόμευσης. Γιατί αυτό απαιτεί η κατάσταση της σημερινής κοινωνίας. Το να ζητήσουμε να επαναπροσδιοριστεί το πλαίσιο της οπλοφορίας και οπλοχρησίας των αστυνομικών μπορεί κάποιος να αντιδράσει. Όμως πρέπει κάποια στιγμή να βάλουμε ένα τέλος. Και πρέπει αυτό το τέλος να μπει χωρίς κόμπλεξ και δογματισμούς.  

«Η αστυνομία ούτε αμύνεται, ούτε επιτίθεται, απλώς είναι αποτελεσματική»

Δεν είμαστε κοινωνία αγγέλων. Ούτε στα κόμματα όλοι συμφωνούμε με όλα.  Συμμετείχα στην κυβέρνηση Καραμανλή τα δύο τελευταία χρόνια, τα πιο δύσκολα χρόνια. Δεν έχω τη φθορά, αλλά ούτε και την ευθύνη των πολλών ετών. Όμως το 2008 είχα διαφωνήσει με το περιβόητο δόγμα: «Η αστυνομία αμύνεται». Είχα πει ότι οι φορολογούμενοι πληρώνουν λεφτά. Έχουν δικαίωμα να δουν την αστυνομία να κάνει τη δουλειά της. Άρα η αστυνομία ούτε αμύνεται, ούτε επιτίθεται. Απλώς είναι αποτελεσματική στο λειτούργημα, το οποίο επιτελεί.  

«Καταργήσαμε τον Πανεπιστημιακό άσυλο κοινή  συναινέσει»

Είναι σημαντικό ότι κάποια στιγμή πρέπει να εκσυγχρονίσουμε-και το λέω ως πρώην υπουργός Παιδείας- το πρόγραμμα σπουδών και ότι χρειαζόμαστε ένα «καινούριο» σχολείο. Αυτό το είχαμε  αποφασίσει όταν ήμουν Υπουργός με τον εθνικό διάλογο, με το συνεργάτη και σημερινό υπουργό Παιδείας, κύριο Μπαμπινιώτη και με τη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ που ως αντιπολίτευση είπε το μεγάλο «ΝΑΙ» στις δικές μας προτάσεις. Ομόφωνα είχαμε αποφασίσει τις αλλαγές αυτές. Απλώς τα επόμενα δυόμισι χρόνια δεν έγιναν πράξη απ’ την κυρία Διαμαντοπούλου τουλάχιστον στο κομμάτι των λυκείων. Τουλάχιστον κάναμε πράξη συναινετικά το θέμα του νόμου για την αλλαγή λειτουργίας των Πανεπιστημίων και καταργήσαμε το Πανεπιστημιακό άσυλο, που ήταν τεράστια πληγή για τον τόπο, τους φοιτητές και τις οικογένειες. Αυτός ο νόμος για λόγους συμβολικούς έπρεπε να περάσει. Είχε όμως και ατέλειες.  

«Καινούρια δοσολογία οικονομική πολιτικής το Ζάππειο III»

Ο κύριος Σαμαράς παρουσίασε ισοδύναμα οικονομικά μέτρα. Επειδή  όλα αυτά είναι κοστολογημένα και μας είπε πολύ συγκεκριμένα από πού θα αντλήσουμε πόρους, πιστεύω ότι μπορούμε να μιλάμε για μια καινούρια δοσολογία οικονομικής πολιτικής. Γιατί ο κόσμος πιστεύει ότι η Τρόικα σου λέει πως θα φτάσεις. Η Τρόικα σου βάζει τους στόχους, σε πιέζει για τους στόχους, σε πιέζει για την εφαρμογή των ειλημμένων υποσχέσεων. Το πώς θα φτάσεις σ’ αυτούς είναι δικό σου θέμα.  

«Πρέπει να εξυγιάνουμε οργανισμούς»

Ο κύριος Σαμαράς μίλησε για ιδιωτικοποιήσεις που πρέπει να γίνουν, προκειμένου να  εξυγιάνουμε οργανισμούς. Κάτι που έχω επισημάνει επανειλημμένα. Δε μπορεί το μάρμαρο να το πληρώνει ο μισθωτός, ο εργαζόμενος και ο συνταξιούχος. Πρέπει να βρούμε τρόπους να πάμε από την επίπεδη μείωση στην κάθετη μείωση. Και κάθετη μείωση σημαίνει ιδιωτικοποιήσεις αστικών συγκοινωνιών. Σημαίνει συγχωνεύσεις οργανισμών, ενδεχομένως και κλείσιμο δημοσίων επιχειρήσεων , οι οποίες έχουν επιφέρει πάρα πολλές ζημιές τις οποίες πληρώνουμε ακόμη και σήμερα. Η Ολυμπιακή κόστιζε μέχρι να την ιδιωτικοποιήσουμε 1 εκατομμύριο ευρώ ημερησίως στον Έλληνα φορολογούμενο πολίτη. Δηλαδή ξέρετε πόσες γενιές θα πληρώνουν τα τόσα χρόνια της Ολυμπιακής που δεν είχε κρατικοποιηθεί; 
 

«Χρειάζεται πολιτική βούληση για να διασφαλίσουμε την ισχύ των νόμων»

Ξέρετε πόσα χρόνια ακούω για το Αφάντο της Ρόδου ότι προχωράει; Ξέρετε πόσα χρόνια ως κάτοικος του λεκανοπεδίου Αττικής ακούω για την Ανάβυσσο; Ξέρετε πόσο καιρό ακούω γι’ αυτό το έρμο το Ελληνικό , το οποίο ρημάζει ως πρώην Αεροδρόμιο και ορισμένοι θέλουν να το κάνουν πάρκα, λες και μας περισσεύουν λεφτά. Γι’ αυτό πρέπει να έχουμε πολιτική βούληση. Αν θέλουμε να κάνουμε αυτά άμεσα πρέπει να γίνουν με τον ίδιο τρόπο που έγιναν και τα Ολυμπιακά έργα. Δηλαδή μ’ ένα συγκεκριμένο νόμο που να επιτρέπει  την υλοποίηση αυτών των έργων. Δεν καταλαβαίνω γιατί μια σημαντικότατη αθλητική γιορτή , όπως οι Ολυμπιακοί αγώνες, είχε τη συναίνεση των κομμάτων για να υπάρχει ο συγκεκριμένος νόμος και μετά τους Ολυμπιακούς τον καταργήσαμε. Για να γίνει ένα έργο θέλουμε χρόνο και αν και εφόσον ολοκληρωθεί μπορεί να πάει κάποιος στο ΣτΕ και το έργο να μην γίνει ποτέ.  

 «Η δήλωση Καραμανλή στόχευε στην επόμενη μέρα»

Ήταν μια δήλωση που λειτουργεί υπέρ του κυρίου Σαμαρά και υπέρ της Νέας Δημοκρατίας. Αλλά η δήλωση στόχευε στην επόμενη μέρα. Δηλαδή έλεγε ότι πρέπει την επόμενη μέρα γιατί αυτό είναι κρίσιμο στοίχημα να υπάρχει κυβέρνηση και η κυβέρνηση αυτή να είναι κυβέρνηση σταθερότητας, να μπορεί να πάρει αποφάσεις με ταχύτητα και τόλμη. Διαφορετικά δεν πρόκειται να ανταποκριθούμε στοιχειωδώς στις προκλήσεις κι αν δεν το κάνουμε αυτό θα καταρρεύσουμε. Ο κίνδυνος της κατάρρευσης δεν έχει ακόμα αποφευχθεί. Αυτή τη στιγμή είμαστε σε συντεταγμένη χρεοκοπία. Αλλά άλλο συντεταγμένη και άλλο άτακτη χρεοκοπία. Το δίλημμα είναι αν θα παραμείνουμε σε συντεταγμένη χρεοκοπία, θα ανατάξουμε δυνάμεις και κάποια στιγμή –όχι τώρα, κάποια στιγμή -θα καταφέρουμε με ανάπτυξη και προοπτική να ξεφύγουμε ή αν πάμε σε άτακτη χρεοκοπία και γίνουμε μια φτωχή Βαλκανική χώρα. Αυτή είναι η αγωνία του κυρίου Καραμανλή.  

«Οι δύο όχθες  του ποταμού»

Δεν είμαι βέβαιος ότι θα είμαστε αυτοδύναμοι. Δε μπορεί να είναι κανείς βέβαιος γιατί δεν ξέρουμε τι θα αποφασίσει ο ελληνικό λαός. Δημοσκοπικά αυτή τη στιγμή τα δυο μεγάλα κόμματα όσο πάνε προς την κάλπη εμφανίζουν τάσεις συσπείρωσης. Γιατί αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο προτάσεις, γιατί και ο ποταμός έχει δύο όχθες. Η μια είναι η όχθη των μικρότερων κομμάτων που ακόμα ρέπουν στη δημαγωγία και το λαϊκισμό. Γιατί αν είσαι σίγουρος ότι δε θα κυβερνήσεις τάζεις λαγούς με πετραχήλια και δημαγωγείς ασύστολα. Η άλλη όχθη είναι η όχθη της σοβαρότητας και της υπευθυνότητας, που έχει τα κόμματα εκείνα που λένε ναι στο ευρώ, ναι στη δημοκρατία και την ελεύθερη οικονομία καθαρά και απερίφραστα.