Τη λύση στη δύσκολη εξίσωση της λαϊκής βούλησης, κυρίως ως προς τις παραμέτρους που αφορούν στα κόμματα που κινούνται πέριξ της ΝΔ, αναζητούν οι επιτελείς του Αντώνη Σαμαρά, αναμένοντας το ...πόρισμα της στρατηγικής που ακολουθήθηκε σε όλη τη σύντομη προεκλογική περίοδο, προκειμένου να αναδειχθούν οι αδυναμίες των θέσεων και η ανυπαρξία ρεαλιστικών προτάσεων του κόμματος του Π. Καμμένου.  «Κυριακή, κοντή γιορτή» σχολιάζουν στελέχη που κινούνται εντός του προεδρικού περιβάλλοντος στην Συγγρού, αναμένοντας το τελικό αποτέλεσμα της μεθαυριανής κάλπης, ως προς τα ποσοστά που θα καταφέρει τελικώς να συγεκντρώσει το κόμμα των «Ανεξάρτητων Ελλήνων». Οι εκτιμήσεις που υπάρχουν πάντως, φαίνεται πως εξηγούν τις εισηγήσεις μερίδας στελεχών της ΝΔ, που επέμεναν στην –κατά μία εβδομάδα- παράταση του χρόνου των εκλογών. 

Οι οξείς τόνοι που υιοθέτησε σε όλες τις ομιλίες του ο Πρόεδρος της ΝΔ αναφορικά με εκείνους «που δεν ανήκουν στην Αριστερά αλλά ακολουθούν τις χειρότερες συνήθειές της, ήταν προφανές ότι είχε ως κεντρικό στόχο το «ψαλίδισμα» της εκλογικής επιρροής των «Α.Ε.» Καμμένου. Ειδικά δε όταν, όπως επισημαίνει στενός συνεργάτης του κ. Σαμαρά «εμφανίζονται ως το «νέο» στην πολιτική, άνθρωποι που υπηρέτησαν επί χρόνια το πολιτικό σύστημα. Και αυτοπλασάρονται ως ελεύθεροι σκοπευτές και προϊόν παρθενογέννεσης». 

Η πραγματικότητα είναι ότι στην Συγγρού, από την πρώτη στιγμή πόνταραν στην «γκάφα» που θα έκανε ο Πρόεδρος του κόμματος των «Ανεξάρτητων Ελλήνων», γνωρίζοντας καλά τον παρορμητισμό του κ. Καμμένου αλλά και την πολιτική του διαδρομή. Ούτε και είναι τυχαία άλλωστε οι επιλογή των υπολοίπων στελεχών που πλαισιώνουν τον κ. Καμμένο να αυτονομηθούν -ασχολούμενοι κατά κύριο λόγο με τις εκλογικές τους περιφέρειες- ώστε να αποφύγουν τη ...ρετσινιά της συμμετοχής του στην ενδεχόμενη «γκάφα». 

Ακόμη και οι «υπαρχηγοί» -λόγω εγνωσμένης πολιτικής ικανότητας- του κ. Καμμένου, οι κ.κ. Ζώης και Μαρκόπουλος αποτραβήχτηκαν από πολύ νωρίς στην προεκλογική περίοδο. Ο Π. Καμμένος απέφυγε –μέχρι στιγμής τουλάχιστον- να υποπέσει στο μεγάλο λάθος. Η προσωπική του προβολή όμως, συνδυάστηκε από μικρά σφάλματα τα οποία, σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσκοπικές καταγραφές, του έχουν κοστίσει σημαντικό τμήμα από τα ποσοστά που κατέγραφε αρχικά. 

Η λίστα λαθών περιλαμβάνει: 

-την «υπόθεση Πατσίφικο» με την κατάσχεση από δανειστές, πλοίων υπό ελληνική σημαία (που προκάλεσε την αντίδραση και της Ένωσης Ελλήνων εφοπλιστών). 

-Την προσωπική διαμάχη του Π. Καμμένου με τον υφυπουργό της Χούντας Γ. Γεωργαλά που διεκδικεί αποζημίωση για τη συμμετοχή του –όπως διατείνεται- στη σύνταξη του κυβερνητικού προγράμματος των «Α.Ε.». 

-Την καταγγελία –σύμφωνα με δημοσίευμα του «Ελεύθερου Τύπου»- για χρηματική αποζημίωση του δημοσιογράφου και υποψήφιου βουλευτή στα Ιωάννινα με τον Π. Καμμένο κ. Β. Χήτου, από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. 

-Τη διαμάχη με τον κ. Αιμίλιο Λιάτσο για το δημοσίευμα της εφημερίδας «Παρασκευή και 13» σχετικά με τις δραστηριότητες του κ. Καμμένου την εποχή του Χρηματιστηρίου. 

-Τα «πηγαινέλα» με το αφορολόγητο μεταξύ 12.000 και 14.000 ευρώ. 

-Την ανυπαρξία συγκεκριμένων προτάσεων στο πρόγραμμα των «Α.Ε.» για την Παιδεία (η ενασχόληση με την οποία αφέθηκε να εννοηθεί ότι λίγο- πολύ συνιστά πολυτέλεια στην παρούσα φάση). 

-Τη διαμάχη με τον κ. Δ. Καζάκη- γνωστό οικονομολόγο για την οξεία αντιμνημονιακή του στάση από τις αρχές του «Μνημονίου Ι- ο οποίος κατήγγειλε ότι ο κ. Καμμένος του πρότεινε συνεργασία έναντι χορηγίας. 

Είναι δεδομένο ότι, από τα περιεχόμενα της παραπάνω λίστας, ό,τι αφορά σε καταγγελίες ελέγχεται ως προς την ακρίβεια και την αξιοπιστία του ενώ για όλα έχει υπάρξει αντίδραση –με τον έναν ή τον άλλον τρόπο- από το κόμμα του κ. Καμμένου. Είναι ωστόσο και βέβαιο ότι δημιουργεί εντυπώσεις –τις οποίες άλλωστε και επεχείρησε να αντιστρέψει ο κ. Καμμένος κάνοντας λόγο για συκοφαντίες και λάσπη. 

Εκείνο όμως που φαίνεται ότι μπορεί να κοστίσει πολιτικά στον κ. Καμμένο, είναι ο άτυπος πολιτικός αρραβώνας με τον κ. Τσίπρα, ο οποίος σταδιακά επιβεβαιώθηκε και από τους δύο αρχηγούς. Και ενώ, για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό δείχνει να είναι ένα ακόμη λιθαράκι στην οικοδόμηση του κυβερνητικού προφίλ του κόμματός του, για τους «Α.Ε.» ίσως αποτελέσει τη λυδία λίθο στην προσπάθεια συσπείρωσης δυσαρεστημένων ψηφοφόρων που προέρχονται από τον δεξιό και κεντροδεξιό χώρο και οι οποίοι στέκονται ιδεολογικά απέναντι στο ενδεχόμενο συνεργασίας με κόμματα της Αριστεράς. 


Πάνος Ρασσιάς