Σενάριο πρώτο: ο Παπούλιας είπε ψέματα. Μόνο ο Καμμένος, που πίστεψε εν τω μεταξύ αυτά που έλεγε, μπορεί να το καταπιεί.
Σενάριο δεύτερο: ο Παπούλιας δεν κατάλαβε τι του είπε η Μέρκελ. Ξεχάστε το. Ο Κάρολος ξεκινάει την ημέρα του με τη Neue Zürcher Zeitung, έτος ιδρύσεως 1780 και η κυρία μιλάει μεν με μια ένρινη χροιά, αλλά εξαιρετικά καθαρά.

Σενάριο τρίτο: η διάψευση της καγκελαρίας ήταν «φορσέ». Η Μέρκελ το είπε, δεν ήθελε όμως να επιβεβαιώσει ότι το είπε. Σήμερα θα είχε όλη την Ευρώπη να παίρνει αποστάσεις και όλον τον πολιτικό κόσμο της Γερμανίας να της ασκεί κριτική, δεν ήθελε να τους δώσει πάτημα. Δική της δουλειά γιατί το διέψευσε…
Γιατί το είπε όμως;

Υποσενάριο ένα, το ευνοϊκότερο: Ήταν μια γκάφα, τα έχει χαμένα, η ήττα στη Ρηνανία-Βεστφαλία την έχει ζαλίσει. Πριν από μερικές μέρες απέλυσε τον επικεφαλής υποψήφιο εκεί από την κυβέρνηση της. Γενικά αυτά που κάνει η Μέρκελ τις τελευταίες εβδομάδες είναι δυσνόητα και ανεξήγητα. Ας μην ξεχνάμε ότι κυβερνάει από το 2005, κάποτε ένα σύστημα εξουσίας αρχίζει να καταρρέει και κάνει λάθη.

Υποσενάριο δύο, το δυσμενέστερο. Η Μέρκελ το έκανε απόλυτα σκόπιμα και συνειδητά και το έκανε για να διαρρεύσει. Το ότι η πρόταση της είναι ανεφάρμοστη, το ήξερε. Το ότι αν η υπηρεσιακή κυβέρνηση μπορεί να κάνει δημοψήφισμα το διερεύνησε, η Μέρκελ λένε όσοι την ξέρουν, όταν δεν ξέρει κάτι σηκώνει ένα τηλέφωνο και ρωτάει. Το θέλησε έτσι να μας τρομάξει δεν ανταποκρίνεται στο πως λειτουργεί.
Στην συνέντευξη που παραχώρησε στην ΝΕΤ μας είπε, ότι ξέρει πολύ καλά τι λέγεται και γράφεται στην Ελλάδα γι’ αυτήν. Μπορούμε να υποθέσουμε, ότι ξέρει πολύ καλύτερα από μας το αποτέλεσμα των παρεμβάσεων της, διαβάζει τις αναφορές.

Εξ’ ου και την προηγούμενη προεκλογική περίοδο προτίμησε να μην κάνει καμιά δήλωση, ελπίζοντας ότι τα μνημονιακά κόμματα θα τα καταφέρουν.

Το σχόλιο για το εκλογικό αποτέλεσμα που έκανε στην κοινή συνέντευξη με τον Ολαντ ήταν αμφίσημο και δηλητηριώδες: «πάντα ήθελα να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ».

Το πιθανότερο είναι να θέλησε να μας βάλει έναν πήχη για τις εκλογές. Το ότι οι Γερμανοί τις αντιλαμβάνονται ως δημοψήφισμα για το ευρώ το ξέρουμε. Με τον τρόπο που το έκανε, μάλλον μας έδειξε πως περιμένει και εύχεται στις 17 Ιουνίου να περάσουμε από κάτω. 

Θέμης Δαγκλής