Η δεξαμενή των δραχμολάγνων στέρεψε. Από την παρουσίαση του προγράμματος και μετά, ο ΣΥΡΙΖΑ χαμηλώνει τους τόνους. Νέος στόχος τώρα, οι νοικοκυραίοι, οι ανήσυχοι για την πορεία της χώρας στην Ευρωζώνη. Είναι αμφίβολο αν θα ξανακούσουμε ως την άλλη Κυριακή τα περί κατάργησης και ακύρωσης συγκεκριμένων νόμων του μνημονίου, ο Τσίπρας τα παίρνει σιγά σιγά και ένα ένα πίσω. Ως πρόσφατα, μόνο ο Δραγασάκης και ο Παπαδημούλης μιλούσαν για επαναδιαπραγμάτευση, ο Τσίπρας προτιμούσε τη φόρμουλα θα καταργήσουμε το μνημόνιο. Τώρα ο ίδιος μιλάει για επαναδιαπραγμάτευση δίχως ρήξη.

Η στροφή υπαγορεύεται από τις ανάγκες, αλλά και από τις διαθέσεις. Μέχρι πριν από δυό εβδομάδες, στον ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν σίγουροι αν ήθελαν να αναλάβουν τη διακυβέρνηση, μια χαρά βολεύονταν οι περισσότεροι στην Κουμουνδούρου ως αξιωματική αντιπολίτευση. Η πρωτιά σε κάποιες δημοσκοπήσεις όμως άνοιξε ορέξεις. Οι Συριζαίοι άρχισαν να σκέπτονται εαυτό ως υπουργό και τους άρεσε. Η σταδιακή φραστική υποχώρηση σε «ρεφορμιστικές θέσεις» όπως η επαναδιαπραγμάτευση θα άνοιγε καυτές συζητήσεις σε άλλες εποχές στα γραφεία της συμμαχίας στη Βαλτετσίου.

Όχι πια. Κανένας δεν θέλει να είναι εκτός γραμμής, μια εβδομάδα πριν από τις εκλογές. Για να πάρουν όμως την πρώτη θέση και το πολυπόθητο μπόνους, αυτό το έχουν καταλάβει στο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να πείσουν και ψηφοφόρους που δεν θέλουν να βάλουν την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη σε κίνδυνο.

Το χαμήλωμα των τόνων εκεί αποβλέπει. Και υπάρχει βέβαια και κάτι άλλο, που μπορεί να επιταχύνει ακόμα περισσότερο τη στροφή σε μετριοπαθέστερες θέσεις. Αν η Ισπανία βρεθεί εντός μηχανισμού στήριξης πριν από τις ελληνικές εκλογές, η διαπραγματευτική θέση του ΣΥΡΙΖΑ επιδεινώνεται, η Ευρώπη θα έχει πάρει μια ανάσα. Ακόμα και αν αυτή αποδειχτεί προσωρινή, για όσο διάστημα οι αγορές ηρεμήσουν η απειλή του ΣΥΡΙΖΑ να τα τινάξει όλα στον αέρα δεν θα σημαίνει και πολλά πράγματα. Την Ελλάδα οι αγορές την έχουν ούτως ή άλλως ξεγράψει.

Με την Ισπανία ασφαλή, ο κίνδυνος μετάδοσης και τραπεζικού πανικού στη Νότια Ευρώπη περιορίζεται αισθητά. Σε αυτήν την περίπτωση και αν βρεθούν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, ο Τσίπρας και ο Δραγασάκης είναι πολύ πιθανό να πέσουν σε τοίχο για περισσότερους μήνες. Δεν το αντέχουν όμως. Η επόμενη κυβέρνηση θα παραλάβει μια άθλια κατάσταση και θα έχει πολύ λίγο χρόνο μπροστά της για να αποτρέψει να της σκάσει η χώρα στα χέρια.

Αν η Γερμανία μπορεί να είναι σκληρή, το διάστημα που μπορεί να το αντέξει αυτό η Ελλάδα είναι εξαιρετικά περιορισμένο. Το χαμήλωμα των τόνων σε κάθε περίπτωση δεν βλάπτει…

Θέμης Δαγκλής