Με τα μηνύματα που έρχονται από την Βουλή –όπου γίνονται οι συναντήσεις ανάμεσα στους πολιτικούς αρχηγούς- και τα κομματικά επιτελεία να είναι θετικά, διαμορφώνοντας την αίσθηση ότι εντός των επόμενων ημερών οι κ.κ. Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης θα έχουν καταλήξει σε συμφωνία για το σχηματισμό κυβέρνησης, το ενδιαφέρον μεταφέρεται πλέον στην κυβερνητική σύνθεση και τα πρόσωπα που θα αναλάβουν να φέρουν σε πέρας το δύσκολο έργο των επόμενων μηνών. Υπό το πρίσμα αυτό γίνεται αντιληπτό ότι οι προθέσεις των αρχηγών των τριών κομμάτων –ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ- αναφορικά με το βαθμό συμμετοχής στο κυβερνητικό σχήμα, είναι κομβικές ως προς την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης. Ιδιαιτέρως μάλιστα από τη στιγμή κατά την οποία δείχνει να κλείνει η όποια συζήτηση επιχειρήθηκε να ανοίξει σχετικά με το πρόσωπο του πρωθυπουργού, με τα τρία κόμματα να φαίνεται ότι συμφωνούν τελικά ότι το λογικό είναι στο Μαξίμου να μετακομίσει ο Αντώνης Σαμαράς.

Από τη ΝΔ δεν έχουν λόγο να αρνηθούν, αντιθέτως επιδιώκουν τη συμμετοχη στην κυβέρνηση στελεχών και από τα άλλα δύο κόμματα. Ειδικότερα μάλιστα στο οικονομικό επιτελείο που θεωρούν ότι την κεντρική γραμμή που θα αποφασίζεται θα πρέπει να τη συνδιαμορφώνουν πολιτικά, όλες οι συμμετέχουσες πλευρές.

Από την Συγγρού καταλαβαίνουν ότι και από τη Δημοκρατική Αριστερά, παρά τις κάποιες διαφορετικές φωνές που ακούγονται, δεν καταγράφονται σημαντικές αντιρρήσεις σχετικά με τη συμμετοχή τους σε κυβερνητικό σχήμα. Ζήτημα δείχνει να προκύπτει από το ΠΑΣΟΚ, όπου ο κ. Βενιζέλος αμφιταλαντεύεται για το αν θα πρέπει στελέχη του να συμμετάσχουν ή όχι στην κυβέρνηση.

Είναι προφανές ότι ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, συνυπολογίζουν κομματικά οφέλη και ζημίες από τη συμμετοχή ή μη όλων στην κυβέρνηση. Δεδομένων των δυσκολιών της επόμενης ημέρας – τουλάχιστον μέχρις ότου ληφθούν αποφάσεις σε κεντρικό ευρωπαϊκό επίπεδο που θα κατατείνουν σε διαφοροποίηση των δημοσιονομικών πολιτικών- η ευθύνη των όποιων αποφάσεων θα πρέπει να επιμεριστεί.

Στο ΠΑΣΟΚ αναπτύσσονται δύο γραμμές: Πρώτον, ότι τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ έχουν επωμιστεί το βάρος από μια σκληρή –και εν πολλοίς αποτυχημένη- διακυβέρνηση δύο ετών και η παραμονή τους εκτός κυβέρνησης θα μπορούσε να αποσείσει κάπως το φορτίο από τους ώμους τους, δίνοντάς τους παράλληλα την ευκαιρία να ανασυνταχθούν.

Δεύτερον, ότι η συμμετοχή στην κυβέρνηση θα τους επιτρέψει από τη στιγμή που η ευρωπαϊκή πολιτική δείχνει να οδηγείται σε στροφή, να βρίσκονται στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, επωφελούμενοι από το θετικό κοινωνικό αντίκτυπο που μπορεί να έχουν αυτές οι αποφάσεις. Και εν τέλει να επαναπατρίσουν από τον ΣΥΡΙΖΑ τις μάζες των ψηφοφόρων που χάθηκαν στις προηγούμενες εκλογές και να επανακάμψουν στο επίκεντρο του πολιτικού σκηνικού.

Στην ΔΗΜΑΡ τέλος δείχνουν να επικρατούν οι απόψεις εκείνων που επιμένουν στη συμμετοχή στην κυβέρνηση, οι οποίοι περισσότερο κινούνται στη λογική της ανάδειξης ενός προφίλ σοβαρού ευρωπαϊκού κόμματος, που θα επιδιώξει να πλασαριστεί ως ρυθμιστικός παίκτης σε ένα νεοδιαμορφούμενο πεδίο πολιτικής κουλτούρας που θα επιβάλλει κυβερνητικές συνεργασίες και στο μέλλον.

Θέμης Δαγκλής


Σχετικά Θέματα:


Συμφωνήσαν Σαμαράς- Βενιζέλος, το σκέφτεται ο Κουβέλης, αρνητικός ο Καμμένος