Ως γνωστόν, το Σύνταγμα προβλέπει σαφή διάκριση των τριών εξουσιών: της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής. Το Σύνταγμα, προβλέπει ότι οι τρεις εξουσίες είναι διακριτές. Δηλαδή, ένας βουλευτής ή ένας υπουργός δεν μπορεί να είναι και δικαστικός κοκ. Υπάρχει μια και μόνη εξαίρεση σε ότι αφορά στους υπουργούς, τους αναπληρωτές υπουργούς και τους υφυπουργούς, οι οποίοι μπορούν να μετέχουν και στην εκτελεστική και στη νομοθετική εξουσία. Να είναι δηλαδή και υπουργοί και βουλευτές. Ωστόσο, ένας βουλευτής αν δεν είναι υπουργός, αναπληρωτής ή υφυπουργός, δεν μπορεί να μετέχει της εκτελεστικής εξουσίας.

Για να μετέχει της εκτελεστικής εξουσίας και της κυβέρνησης πρέπει να υπουργοποιηθεί, αν δεν είναι μέλος της κυβέρνησης.

Αν λοιπόν δεν μας απατούν τα ολίγα νομικά τα οποία γνωρίζουμε, υπάρχει ένα νομικό αγκάθι στην τοποθέτηση του Σίμου Κεδίκογλου ως κυβερνητικού εκπροσώπου, χωρίς να έχει τοποθετηθεί σε θέση υπουργού ή υφυπουργού. Είναι περίεργο ότι η σύνθεση της κυβέρνησης οριστικοποιήθηκε σε συνεδρίαση τριών πολιτικών αρχηγών, ο ένας εκ των οποίων- ο Ευάγγελος Βενιζέλος, είναι συνταγματολόγος και ένας άλλος- ο Φώτης Κουβέλης, διακεκριμένος νομικός, χωρίς ωστόσο να λεχθεί κάτι σχετικό.

ΥΓ: Υπό την ίδια έννοια, οι Χρύσανθος Λαζαρίδης και Γιάννης Μιχελάκης, θα μπορούν να είναι στο Μέγαρο Μαξίμου, αλλά όχι ως σύμβουλοι του Αντώνη Σαμαρά- τύποις τουλάχιστον.

Θέμης Δαγκλής