Συμφωνίες, υποχωρήσεις, αντιδράσεις, βέτο και οι αναμενόμενες καραμπόλες συνθέτουν το σκηνικό διαμόρφωσης της κυβερνητικής σύνθεσης. Ο πρωθυπουργός και οι δύο πολιτικοί αρχηγοί, επί δύο και πλέον ώρες διαπραγματεύονταν, συνέθεταν και μετακινούσαν ονόματα από το ένα υπουργείο στο άλλο. Στην τελική της σύνθεση, η κυβέρνηση είναι αμιγώς «γαλάζιας» απόχρωσης με την ΝΔ να κυριαρχεί σε 13 υπουργεία, το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ να μοιράζονται από δύο και ένα ακόμη –το Υπουργείο Οικονομικών- να διοικείται από πρόσωπο συλλογικής επιλογής.

Η τελική σύνθεση της κυβέρνησης Σαμαρά δεν απέφυγε την πεπατημένη και –όπως όλες οι προηγούμενες- πέρασε από σαράντα κύματα πριν τη διαμόρφωσή της. Πολλώ δε μάλλον από τη στιγμή που η κυβέρνηση Σαμαρά στηρίζεται από άλλα δύο κόμματα που κινούνται ακόμη σε διαμετρικά αντίθετες ιδεολογικές κατευθύνσεις. Αυτός είναι και ο λόγος κατά πάσα πιθανότητα, που έμεινε εκτός νυμφώνος ο εκπρόσωπος της ΝΔ Γιάννης Μιχελάκης.

Ο ίδιος είχε αναλάβει το βαρύ φορτίο της σκληρής κριτικής απέναντι στον Ευ. Βενιζέλο ενόσω εκείνος ήταν ακόμη υπουργός οικονομικών στην κυβέρνηση Παπανδρέου αλλά και κατόπιν, όταν ανέλαβε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Ως εκ τούτου η επικρατούσα αντίληψη φάνηκε να είναι ότι δεν μπορεί να εκπροσωπήσει μια διακομματική κυβέρνηση ο κ. Μιχέλακης, κατεύθυνση στην οποία κινήθηκε καθώς φαίνεται ο κ. Βενιζέλος που φέρεται να έθεσε βέτο.

Ενώ, παρόλα αυτά, πιθανώς υπερθεμάτισε ο Φ. Κουβέλης, εν τούτοις ο ίδιος επέμεινε ιδιαίτερα στο ζήτημα. Ασυνεννοησία προέκυψε και με το πόστο του υπουργείου Δικαιοσύνης, για το οποίο ο Α. Σαμαράς προόριζε τον Χ. Αθανασίου, επιλογή την οποία επανειλλημμένως είχε προκρίνει ο ίδιος για να συμβολίσει τη διάθεσή του για επικράτηση της δικαιοσύνης συνολικά στο δημόσιο βίο.

Στην προκειμένη περίπτωση, διαφοροποιήθηκε ο Φ. Κουβέλης ο οποίος είχε εξ αρχής ζητήσει –και προσωπικά δεσμευθεί στα στελέχη της ΔΗΜ.ΑΡ.- για την τοποθέτηση του κ. Ρουπακιώτη στο Δικαιοσύνης και του κ. Μανιτάκη στο Εσωτερικών.

Ο κ. Σαμαράς αντιπρότεινε τον κ. Τζαβάρα, ο οποίος προς στιγμήν φάνηκε να γίνεται αποδεκτός. Για λίγη ώρα όμως καθώς, ενώ ο ίδιος είχε ενημερωθεί σχετικά δέχθηκε τηλεφώνημα από το στενό σύμβουλο του Α. Σαμαρά και υπουργό Επικρατείας κ. Σταμάτη, ο οποίος τον ενημέωσε για την μετακίνησή του ως Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού.

Η περίπτωση Μητσοτάκη, τέλος, αποτελεί ξεχωριστό θέμα. Ο τομεάρχης Περιβάλλοντος της ΝΔ πλασαριζόταν από την αρχή ως φαβορί για το υπουργείο Περιβάλλοντος. Ο ίδιος μάλιστα φέρεται να είχε διαμηνύσει ότι δεν ενδιαφερόταν για το κομμάτι της ενέργειας που πιθανολογείτο να ενταχθεί στο υπουργείο Ανάπτυξης και Υποδομών.

Όταν δέχτηκε το τηλεφώνημα το Α. Σαμαρά για τη θέση του αναπληρωτή Υπουργού Περιβάλλοντος, το περιβάλλον του μεταφέρει έντονη ενόχληση. Κυρίως λόγω του ότι τοποθετείται ως αναπληρωτής Υπουργός ο πρώτος σε ψήφους στην Β’ Αθήνας και μάλιστα υπό εξωκοινοβουλευτικό καθηγητή.

Ο ίδιος αρνήθηκε ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν του έγινε αντιπρόταση. Από την πλευρά της ΝΔ ωστόσο ξεκαθαρίζεται ότι έγινε μία καθαρή πρόταση προς τον κ. Μητσοτάκη την οποία ο ίδιος απέρριψε. Η επικείμενη τοποθέτηση Μητσοτάκη στην κυβέρνηση συναρτάται με το πλαίσιο διαπραγμάτευσης βάσει του οποίου η κ. Μπακογιάννη δε θα αξιοποιείτο κυβερνητικά, ώστε να ενιχυθεί η εικόνα συγκρότησης κυβέρνησης ανεξάρτητης από δεδομένα του παρελθόντος.

Επισημαίνεται τέλος ότι διατηρειται ως «χαρτί» ο Σταύρος Δήμας ενώ έκπληξη αποτελούν οι κ. Π. Παναγιωτόπουλος και Κ. Μουσουρούλης – ο τελευταίος αναλαμβάνει το Ναυτιλίας καθώς έχει στενούς δεσμούς με την Χίο, παραδοσιακό ναυτικό νησί.


Πάνος Ρασσιάς