Η πρόσφατη υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της ΔΕΗ και η προσφυγή της Επιχείρησης σε δάνειο από το δημόσιο, δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία. Είναι ένα από τα τελευταία κεφάλαια ενός πολύκροτου έργου, που δείχνει βήμα - βήμα πως το μεγαλύτερο κρατικό μονοπώλιο και δεινόσαυρος του ελληνικού συνδικαλισμού οδηγήθηκε από την κυριαρχία στον μαρασμό και από τα υπερκέρδη στη χρεoκοπία.  Με την υπογραφή, βέβαια του Αρθούρου Ζερβού, ενός ακόμη προσώπου της επιλογής του Γιώργου Παπανδρέου που αποδείχθηκε ολέθριος διαχειριστής.
 
Το ότι ο κ. Ζερβός έριξε έξω τη ΔΕΗ το γνωρίζουν όσοι γνωρίζουν και απλά μαθηματικά. Όμως το ότι ο ίδιος την ώρα που δανείζεται κρατικό χρήμα για να στηρίξει τη ΔΕΗ, προχωρά σε τερτίπια για να μην μειώσει τις αποδοχές των φίλων του, ξεπέρνα κάθε όριο. Οι καταγγελίες και τα στοιχεία, πάντως, λένε ότι κάπως έτσι προσπάθησε να αυξήσει τις απολαβές του Νομικού Συμβούλου της Επιχείρησης Αργύρη Οικονόμου εγκρίνοντας αναδρομικά την πληρωμή της Κανονικής άδειας 25 ημερών του 2010 προς το στέλεχος, επικαλούμενος ότι δεν έλαβε κανονική άδεια κατά το έτος αυτό. 

Οι απολαβές του Νομικού Συμβούλου της ΔΕΗ Α.Ε. ήταν μέχρι το 2009 της τάξεως των 150.000 ευρώ ετησίως και λόγω της Τρόικας μειώθηκε. Ωστόσο, με μεθοδεύσεις όπως η αναδρομική πληρωμή κανονικών αδειών παρελθόντων ετών, τα
ανώτατα στελέχη της ΔΕΗ παρακάμπτουν τα κουρέματα του μνημονίου, ή και άλλων ρυθμίσεων και τσεπώνουν έξτρα αμοιβές και μπόνους, παραβιάζοντας κάθε έννοια δικαίου.
 
Στη ΔΕΗ πάντως, όπου το ένα σκάνδαλο διαδέχεται το άλλο, οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Την περίοδο 2008 – 2009 τα κέρδη της εταιρία είχαν αρχίσει να συρρικνώνονται, αλλά παρέμεναν σταθερά σε τριψήφια επίπεδα εκατομμυρίων ευρώ, ενώ η επιχείρηση προσέλκυε υψηλό επενδυτικό ενδιαφέρον μοιράζοντας εξαιρετικά μερίσματα στους μετόχους, αλλά και στο δημόσιο ταμείο.

Ακόμη και τότε εν μέσω δυσλειτουργιών, κακοδιαχείρισης και με την τότε διοίκηση να αρνείται σθεναρά να εντάξει τον κρατικό γίγαντα στο απελευθερωμένο περιβάλλον της ενέργειας υπήρχαν ξένες εταιρίες όπως η γερμανική RWE που επεδίωκαν συνεργασίες, ενώ η ίδια η ελληνική επιχείρηση προσπαθούσε να πρωταγωνιστήσει σε επενδυτικά εγχειρήματα στα Βαλκάνια. Ακόμη και με την έναρξη της κρίσης το 2010, η κεφαλαιοποίηση ήταν πάνω από 3 δις. ευρώ. Σήμερα, είναι κάτω από 300 εκατομμύρια ευρώ, απεικονίζοντας τη θλιβερή πραγματικότητα, που συμπληρώνεται από τις ζημιές των 149 εκ. για το 2011.

Η κυβέρνηση ωστόσο έχει εντοπίσει τα όσα συμβαίνουν και φαίνεται ότι τόσο ο κ. Ζερβός όσο και ο κ. Αργύρης Οικονόμου άρχισαν να μαζεύουν τα  πράγματα τους!
 
Το γεγονός ότι η ΔΕΗ, οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε οριστική απαξίωση και χρεοκοπία, το διαπίστωσε σε  έκθεση του ο οίκος Standard & Poor΄s, που υποβάθμισε προ ημερών την πιστοληπτική ικανότητα της εταιρείας από «CC» σε «CCC» με αρνητική προοπτική, προειδοποιώντας για ορατό ενδεχόμενο επιλεκτικής χρεοκοπίας.

Όπως σημείωνε ο οίκος, η 
αδυναμία της επιχείρησης να αναχρηματοδοτήσει τον δανεισμό της αποδίδεται στο δυσμενές οικονομικό περιβάλλον, την ίδια στιγμή που ο χρόνος μετρά αντίστροφα και τα περιθώρια στενεύουν εξαιτίας του δραματικού προβλήματος ρευστότητας. Το τελευταίο βέβαια οφείλεται στο εσωτερικό και στη διοίκηση. Το τελευταίο εξάμηνο η ΔΕΗ έχει εξαντλήσει όλες τις γραμμές ρευστότητας που διέθετε.
 
Σε αυτό, σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι σημαντικές ανάγκες αναχρηματοδότησης του δανεισμού της εταιρείας στη διάρκεια του 2012. Η αναχρηματοδότηση του δανεισμού της ΔΕΗ εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εξωτερικούς παράγοντες, εξαιτίας της αβεβαιότητας που επικρατεί για το οικονομικό περιβάλλον της χώρας. Όμως η διοίκηση δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει τίποτα απ όλα αυτά, παρά τα υπερκέρδη των τελευταίων ετών, και παρά το κλείσιμο των δύο εταιριών του ιδιωτικού τομέα που την ανταγωνίστηκαν και την επιστροφή δεκάδων χιλιάδων πελατών στο κρατικό «μαντρί».

Αντίθετα, συνεχίζοντας τις πάγιες πρακτικές, η διοίκηση προτίμησε να στραφεί στο επίσης χρεωκοπημένο ελληνικό κράτος (ΤΠΔ) και να υποβάλει
 αίτημα δανεισμού 130 εκατ. ευρώ για να συνεχίζει να λειτουργεί μερικούς ακόμη μήνες η εταιρία. Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι οι ανάγκες αναχρηματοδότησης δανείων της ΔΕΗ φτάνουν περίπου στο 1 δισ. μέχρι το τέλος του 2012 και αφορούν κυρίως ελληνικές τράπεζες. Από αυτά, τα μισά πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν μέσα στο καλοκαίρι…
 
Για τα άθλια οικονομικά αναμφίβολα έπαιξε ρόλο κατακόρυφη πτώση των εσόδων της εταιρείας. Η μειωμένη ζήτηση ρεύματος και η έκρηξη των ληξιπρόθεσμων λογαριασμών (από οφειλές της τάξης των 400 εκατ. ευρώ πριν το χαράτσι, τον Μάρτιο, έφτασε σχεδόν στα 800εκατ. ευρώ). Όμως και η πρόβλεψη για την αντιμετώπιση των φαινομένων αυτών είναι ευθύνη μιας διοίκησης η οποία πρέπει να μπορεί να προβλέπει. Ιδιαίτερα δε, όταν διαχειρίζεται μια μονοπωλιακή κατάσταση.  
 
Είναι γνωστό τοις πάσι ότι η ΔΕΗ λειτουργεί με δωρεάν πρώτη ύλη (τα νερά, και ο λιγνίτης –παράνομα αυτός- της διατίθενται ακόμη δωρεάν, σαν «εθνικό καύσιμο) και παράγει το πιο φθηνό ρεύμα (…στον κόσμο), το οποίο εγχύει στο σύστημα διανομής με μεγάλο κέρδος. Παρ΄ όλα αυτά η ίδια βρίσκεται αντιμέτωπη με την οικονομική καταστροφή. Εάν αυτό δεν είναι ευθύνη του κ. Ζερβού, τότε τι είναι;

Προφανώς τα τελευταία χρόνια ο κ. Ζερβός επέλεξε να χαϊδεύει τους συνδικαλιστές, όπως και οι περισσότεροι από τους προκατόχους του, και να επιλύει διάφορα προβλήματα που είχαν εταιρικοί προμηθευτές του «φιλικού» περιβάλλοντος. Διόλου τυχαίο ότι ακόμη και την ύστατη ώρα, 9 ημέρες πριν τις τελευταίες κάλπες η συλλογική σύμβαση εργασίας που υπέγραψε η διοίκηση με το συνδικάτο, αντί να ανοίγει το δρόμο για την εξυγίανση ανοίγει λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας για συνδικαλιστικά «κεκτημένα». 

Πάνος Ρασσιάς