Τις ισχυρές ενστάσεις του προς τις χθεσινές εξαγγελίες του υπουργού Ανάπτυξης, Κωστή Χατζηδάκη, σχετικά με την τόνωση της ελληνικής ανταγωνιστικότητας, εξέφρασε σήμερα ο συντονιστής του Τομέα Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ, βουλευτής Γιάννης Σταθάκης.

Όπως σημείωσε ο καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, ο κύριος Χατζηδάκης, έπειτα από τη συνάντησή του με το τεχνικό κλιμάκιο της τρόικας, «απέφυγε να πει οτιδήποτε για τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που μπορεί να δώσουν ώθηση στις επενδύσεις».

 

Πιο αναλυτικά, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμενος στον υπουργό, υποστήριξε ότι:

 

«1. Επικαλέστηκε για πολλοστή φορά την απλοποίηση της εισόδου σε επαγγέλματα όπως των υδραυλικών, των ηλεκτρολόγων και των ψυκτικών, αλλά δεν πρότεινε απολύτως τίποτα  για τις παγιωμένες ολιγοπωλιακές και μονοπωλιακές πρακτικές στις κυρίαρχες αγορές της μεταποίησης και του εμπορίου που εμποδίζουν την πτώση των τιμών.

 

2. Ανακάλυψε ένα νέο κλάδο προς απελευθέρωση, τα ΚΤΕΛ, ενώ ξέχασε ότι τα αντίστοιχα εγχειρήματα  σε φορτηγά και ταξί καταρρακώθηκαν εν μέσω των ιδεολογικών ιδεοληψιών των κυβερνόντων και της βαθιάς ύφεσης που συνθλίβει τιμές και ζήτηση στις μεταφορές.

 

3. Εξήγγειλε ταχείες ιδιωτικοποιήσεις σε ΟΣΕ και περιφερειακά αεροδρόμια, αμφιβόλου υπόστασης, εάν δεχθούμε τις νομικές, διαδικαστικές, και αμυντικές μέριμνες που εμπλέκονται στα θέματα αυτά, ανεξάρτητα από την έλλειψη σκοπιμότητας τους.

 

4. Επανέφερε για πολλοστή φορά την ιδέα της παράκαμψης της γραφειοκρατίας του “one stop” και του “invest in Greece”, που από κοινού με το «fast track», καλούνται να παρακάμψουν την κείμενη νομοθεσία και τη γραφειοκρατία με τρόπο αίολο, παράτυπο και τελικά αναποτελεσματικό. Δεν υπήρξε ούτε μία σκέψη για πραγματικές μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση και τη νομοθεσία που να απεμπλέκουν τις επενδύσεις από τη διαφθορά, τα “γρηγορόσημα” και τον ασφυκτικό πολιτικό έλεγχο του ίδιου του υπουργείου.

 

5. Προανήγγειλε έναν ακόμα επενδυτικό νόμο που θα αντικαταστήσει τα σημερινά άχρηστα, λόγω φοροδιαφυγής, φορολογικά κίνητρα, με χρηματοδοτικά, μόνο που δεν αποσαφήνισε από πού θα βρεθούν τα χρήματα, εν μέσω νέων περικοπών των δημόσιων δαπανών, ύψους 11,5 δισ. ευρώ.

 

6. Υποσχέθηκε επιτάχυνση της δημιουργίας ρευστότητας από το περίφημο Ταμείο για τις Μικρομεσαίες επιχειρήσεις, το οποίο όμως μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, άλλαξε ξανά, καθιστώντας την ιδέα περί άμεσης ενεργοποίησης του εξωπραγματική.

 

7. Υποσχέθηκε εν τάχει επανέναρξη των 4 αυτοκινητόδρομων. Μόνο που οι παλιές συμβάσεις με τις προνομιακές ρυθμίσεις για του εργολάβους, τις τεχνικές ασάφειες και τις υπερβάσεις, έχουν δημιουργήσει ήδη ένα τεράστιο χρέος του δημοσίου προς αυτούς, ύψους 2,3 δις, η ρύθμιση του οποίου είναι προϋπόθεση για την επανέναρξη των έργων. Παράλληλα απαιτούν νέους δημόσιους πόρους, άλλα 3,5 δις και σε κάθε περίπτωση ριζική αναθεώρηση, αν όχι ανατροπή, των συμβάσεων.  Η επιλογή του αντιπροέδρου του ΣΕΒ, με μηδενική εμπειρία σε δημόσια έργα, για να «λύσει» το θέμα είναι άστοχη επιλογή.

 

8. Δήλωσε την πρόθεση του να αγοράσει για την παρακολούθηση της επενδυτικής προόδου το “επενδυτικό πολυεργαλείο” του ΟΟΣΑ, το οποίο κοστίζει μαζί με το προσωπικό του, 600.000 ευρώ ετησίως, και που ορθά απέρριψε η προηγούμενη κυβέρνηση το περασμένο Φεβρουάριο.

 

9. Υποσχέθηκε ότι οι εξαγωγικές επιχειρήσεις, που πραγματικά στερούνται οποιασδήποτε στήριξης, θα τύχουν κάποιας υποστήριξης. Δεν είπε κουβέντα για το πώς.

 

10. Απέφυγε να πει οτιδήποτε για τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που μπορεί να δώσουν ώθηση στις επενδύσεις».

 

Στη συνέχεια, ο Γιώργος Σταθάκης, επιχειρώντας να σταχυολογήσει τους άξονες προτεραιοτήτων που θα έπρεπε να θέσει η χώρα, ώστε να αποκαταστήσει την αναπτυξιακή δυναμική της, εκτίμησε ότι ως «αιχμή του δόρατος» οφείλει, η όποια κυβέρνηση, να θέσει τα ακόλουθα.

 

«Πρώτον, το χωροταξικό σχεδιασμό και το κτηματολόγιο.

 

Δεύτερον, το σταθερό, σαφές και δίκαιο φορολογικό σύστημα.

 

Τρίτον, το κανονιστικό πλαίσιο περί δίκαιου ανταγωνισμού και προστασίας των καταναλωτών.

 

Τέταρτον, το σταθερό εργασιακό καθεστώς.

 

Πέμπτον, το  εύληπτο πλαίσιο αδειοδοτήσεων και λειτουργίας των επιχειρήσεων.

 

´Εκτον, τη διαφάνεια στις σχέσεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

 

´Εβδομον, το σαφές ρυθμιστικό πλαίσιο κατά τομέα και κλάδο.

 

Όγδοον, την  ισότιμη αντιμετώπιση εγχώριων και ξένων επενδύσεων, μεγάλων και μικρών.

 

Ένατον, την ισορροπημένη αντιμετώπιση των κρατικών, συνεταιριστικών και ιδιωτικών επιχειρήσεων, που θα ενεργοποιούσε ευρύ φάσμα ανανεωμένων επενδυτικών πρωτοβουλιών».