Επειδή πολλά ακούστηκαν για αλλαγή κλίματος στις ελληνογερμανικές σχέσεις μετά την επίσκεψη Σαμαρά στο Βερολίνο, καλό είναι να κρατάμε μικρό καλάθι. Η συνάντηση όντως είχε θετικά αποτελέσματα.

Κατ’ αρχάς ανάμεσα στο Σαμαρά και τη Μέρκελ υπάρχει μια σχέση εκεί που δεν υπήρχε καμία, η πρώτη τους συνάντηση στο περιθώριο του ΕΛΚ, τον περασμένο Μάρτη ήταν μνημείο αμηχανίας και για τους δύο.


Για την χώρα αυτό είναι μια θετική εξέλιξη, ας αναλογιστεί κανείς μόνο ότι η Μέρκελ είχε ψυχρανθεί με τον Παπανδρέου ήδη από τις αρχές του 2011 και έκτοτε συνομιλητή στην Ελλάδα δεν είχε, ήξερε ότι ο Παπαδήμος ήταν περαστικός και ο Πικραμένος, που πράγματι κίνησε το ενδιαφέρον της - μιλούσε άλλωστε και τη γλώσσα της - υπήρξε μια πολύ σύντομη παρένθεση. Θετικό για τη χώρα επίσης είναι, ότι η Μέρκελ επανέλαβε ότι θέλει η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ. Ποτέ στο παρελθόν δεν έχει πει κάτι διαφορετικό, στη συγκεκριμένη συγκυρία όμως αυτό είχε σημασία.

Το ότι θα περιμένουμε την έκθεση της τρόικας αντίθετα μπορεί να διαβαστεί με διπλό τρόπο. Και ότι δίνουμε χρόνο στην ελληνική κυβέρνηση να παράξει αποτελέσματα και ως τότε δεν παράγουμε παράσιτα, αλλά και ότι θα ληφθούν δύσκολες αποφάσεις αν αυτή η έκθεση είναι αρνητική. Στο πλαίσιο αυτό έχει σημασία η λεπτομέρεια από τη συνάντηση, ότι ο υπουργός Οικονομικών κ. Σόιμπλε ζήτησε να ενημερωθεί για τη βιωσιμότητα του χρέους ως το 2020. Προφανώς οι δικοί του υπολογισμοί καταλήγουν σε πιο απαισιόδοξα συμπεράσματα από αυτά του ελληνικού υπουργείου Οικονομικών και έχει σημασία, ότι στη διάρκεια της παραμονής του κ. Σαμαρά στο Βερολίνο δεν έγινε τίποτε για να αποδυναμωθεί η σκληρή στάση του κ. Σόιμπλε απέναντι στην επιμήκυνση.


Αυτό που καίει τη χώρα πάντως αυτή τη στιγμή δεν είναι η επιμήκυνση, αλλά η επόμενη μεγάλη δόση των 30 δις ευρώ. Καθώς η καχυποψία απέναντι στην Ελλάδα, όπως μας είπαν κατάμουτρα τόσο η Μέρκελ όσο και ο Γιούνκερ είναι μεγάλη, οι Εταίροι το σκέπτονται να βάλουν το χέρι στην τσέπη και να εκταμιεύσουν αυτό το τεράστιο ποσό. Εκεί θα παιχτεί το παιχνίδι τις επόμενες εβδομάδες και εκεί θα έχει πράγματι σημασία η έκθεση της τρόικας για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους γιατί από αυτό θα εξαρτηθεί η στάση του ΔΝΤ, η συμμετοχή του στο επόμενο δάνειο αλλά και η στάση πολλών εταίρων. Ας μην έχουμε αυταπάτες, μια βελτίωση του κλίματος για την Ελλάδα έφερε το ταξίδι Σαμαρά, όμως ο Σεπτέμβριος θα παραμείνει ένας μήνας τεράστιας αγωνίας και με ανοιχτή κατάληξη…


Θέμης Δαγκλής