Η εικόνα με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να ηγούνται της πορείας των αστυνομικών είχε κάτι το σουρεαλιστικό και εξωπραγματικό. Ίσως δε να μέλλει να γίνουν πράγματα στη χώρα που δεν τα έχουμε φανταστεί ακόμα. Ας πούμε στην πορεία διαμαρτυρίας των ιερέων - και αυτών θα τους κόψει τους μισθούς ο Στουρνάρας για να καλοπιάσει τον Κουβέλη -  να τεθούν επικεφαλής η Ρένα Δούρου και ο Κουρουμπλής κρατώντας εξαπτέρυγα. Κανέναν ενδοιασμό δεν έχει πια ο ΣΥΡΙΖΑ, αν είναι να αγκαλιάσει μια κοινωνική ομάδα που διαμαρτύρεται, αυτό είναι σαφές.   Ακόμα και στις σκληρότερες αντιπαραθέσεις ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, οι ηγεσίες των παλιών «κομμάτων εξουσίας» είχαν ενδοιασμούς να ταυτιστούν με τις διεκδικήσεις των κοινωνικών ομάδων, ο Χατζηγάκης πάνω στο τρακτέρ ήταν μια εξαίρεση: Όσο κοντά και αν ήταν στη ΝΔ ο Θύμιος Λυμπερόπουλος, δημόσια η τότε αξιωματική αντιπολίτευση δεν τον στήριξε και φυσικά, ποτέ δεν υιοθέτησε και στήριξε διαμαρτυρίες κοινωνικών ομάδων, ας πούμε της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ με τις οποίες βρισκόταν σε απόσταση ή απλά απέναντι.  

Ο ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών και των «μπαχαλάκηδων» που σε μόνιμη βάση μετά από κάθε διαδήλωση στην Αθήνα κατήγγειλε την αστυνομική βία, απέδειξε ότι δεν έχει τέτοιους ενδοιασμούς. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στις ομοσπονδίες των σωμάτων ασφαλείας και τόνισε ότι το κόμμα του στηρίζει τις κινητοποιήσεις των ενστόλων, που είναι «κομμάτι του λαού» και δέχονται πρωτοφανή επίθεση, «την επίθεση των νέων μέτρων λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση κατ΄ εντολή της τρόικας που στόχο έχει την εξαθλίωση των Ελλήνων εργαζομένων».

Είπε μάλιστα και το πρωτοφανές, ότι δηλαδή πιστεύει, πως οι «οι κινητοποιήσεις των ένστολων μπορεί να αποτελέσουν και το κρίσιμο εφαλτήριο για την αφύπνιση του λαϊκού κινήματος και να αποτελέσουν και την αρχή του τέλους μιας κυβέρνησης που θέλει να μας οδηγήσει στον κοινωνικό όλεθρο». Ήταν μάλλον φυσιολογικό στη συνέχεια η Ρένα Δούρου να κρατάει το πανώ στην πορεία διαμαρτυρίας των ενστόλων.  

Δεν υπάρχει πλέον κοινωνική ομάδα που να διαμαρτύρεται και να μην την έχει αγκαλιάσει ο ΣΥΡΙΖΑ, των φοροφυγάδων καταστηματαρχών στα νησιά μη εξαιρουμένων. Αυτό το φαινόμενο επιδέχεται δύο ερμηνειών. Η πρώτη είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο διαμετρικά αντίθετος στην πολιτική που ασκείται ώστε να μην έχει πρόβλημα να στηρίξει οποιονδήποτε διαμαρτύρεται εναντίον της και για οιονδήποτε λόγο και πιθανόν μάλιστα, να θεωρεί ότι αυτός είναι ο ρόλος του ως αντιπολίτευση.  

Η δεύτερη ερμηνεία είναι η βουλιμία για εξουσία. Ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε πολύ κοντά στην νίκη τον Ιούνιο, και έχει πιστέψει πια ότι η εξουσία του ανήκει δικαιωματικά. Οι όποιοι ενδοιασμοί υπήρχαν να κυβερνήσει έχουν ξεπεραστεί. Η ανάγνωση είναι ότι οι αντιδράσεις των κοινωνικών ομάδων κλονίζουν την κυβέρνηση, άρα στηρίζουμε, πολύ περισσότερο υιοθετούμε  τις αντιδράσεις των κοινωνικών ομάδων.

Αυτό ενισχύσει τη δυναμική των αντιδράσεων και δημιουργεί έναν αρνητικό ρεύμα που κλονίζει ακόμα περισσότερο την κυβέρνηση και σπρώχνει το ΣΥΡΙΖΑ στο στόχο, στην εξουσία.  

Το Σάββατο ο κ. Τσίπρας και πιθανόν το μεγαλύτερο μέρος των πρώτης γραμμής στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ θα βρίσκονται επικεφαλής των διαδηλώσεων στη Θεσσαλονίκη. Οι κινητοποιήσεις αναδεικνύονται σε προνομιακό χώρο άσκησης αντιπολίτευσης, χωρίς  κανένα όριο. 


Θέμης Δαγκλής