Όπως σας είχε προειδοποιήσει το newpost.gr ο Αλέξης Τσίπρας δεν άνοιξε τα χαρτιά του σε ότι αφορά το δημοσιονομικό μέλλον της χώρας. Υποσχέθηκε πάλι αύξηση εσόδων δηλαδή, αύξηση της φορολογίας, ανατροπή όλων των μνημονιακών μέτρων (που σημαίνει πρόσθετες επιβαρύνσεις για τον προϋπολογισμό) και δεν είπε κουβέντα για τις δημόσιες δαπάνες. Το δημοσιονομικό σχέδιο Τσίπρα βασίζεται στην παραδοχή, ότι θα γίνει από την πλευρά των εταίρων αποδεκτό το μορατόριουμ τόκων και χρεωλυσίων ή έστω η διαγραφή ενός μέρους του χρέους, δηλαδή η ανάληψη από τον ESM των 50 δις για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.  

Αν αυτό δεν γίνει αποδεκτό, η αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχει κάποιο εναλλακτικό σχέδιο και αν έχει, δεν το αποκαλύπτει. Σε μια ομιλία με χρονική διάρκεια ασυνήθιστη για τα δεδομένα της ΔΕΘ αλλά και της ελληνικής πολιτικής παραδόσης, ο κ. Τσίπρας δεν αφιέρωσε ούτε πέντε λεπτά για να εξηγήσει, πως το κόμμα του ως κυβέρνηση θα διασφαλίσει την αναγκαία δημοσιονομική ισορροπία.

Αναφέρθηκε αντίθετα εκτεταμένα στο παραγωγικό όραμα του ΣΥΡΙΖΑ, που φαίνεται να εμφορείται από τη φιλοσοφία «small is beautiful» - το μικρό είναι όμορφο. Μικρές γεωργικές εκμεταλλεύσεις, μικρά φωτοβολταϊκά, μικρές ΑΠΕ, μικρές βιομηχανικές επιχειρήσεις, μικρές τουριστικές μονάδες, όχι άλλες οικοδομές αλλά βιοκλιματική βελτίωση των υφισταμένων. Ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος, ο πρόεδρος του ΣΕΒ που καθόταν στην πρώτη σειρά ως εκπρόσωπος των παραγωγικών τάξεων θα πρέπει να προβληματίστηκε, έφυγε πάντως από το Βελλίδειο χαμογελαστός. Πριν έρθει ο Τσίπρας είχε την ευκαιρία να ανταλλάξει επί μακρόν απόψεις με τον Γ. Σταθάκη.
 
Καθώς δεν είχε κάτι νέο να πει στο δημοσιονομικό πεδίο ο κ. Τσίπρας (στη βασική της φιλοσοφία, η ομιλία του ήταν μια επανάληψη της Αθηναϊδας) προτίμησε να τα χώσει «άγρια» στους πολιτικούς του αντιπάλους. Επιτέθηκε άγρια στους κ.κ. Σαμαρά και Κουβέλη, στην πραγματικότητα όμως στο επίκεντρο των επιθέσεων του βρέθηκε ο Ευάγγελος Βενιζέλος αφού το νέο ήταν ότι ο κ. Τσίπρας όχι μόνο προανήγγειλε έρευνα για τη Διαχείριση των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά και για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα του 1999 – και στα δύο ο Ευάγγελος Βενιζέλος είχε πρωτεύοντα ρόλο.

Στο επίκεντρο των επιθέσεων βρέθηκε όμως και ο «συστημικός εχθρός», τα ΜΜΕ. Και ίσως να είναι ενδεικτικό για την ψυχολογία των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ, ότι τα ισχυρότερα χειροκροτήματα ακούστηκαν κάθε φορά που ο κ. Τσίπρας από το βήμα κατήγγειλε «τα μέσα της διαπλοκής».
 
Στο μεγαλύτερο της μέρος πάντως, η ομιλία Τσίπρα παρέπεμπε περισσότερο σε προεκλογική ομιλία και όχι σε ομιλία σε παραγωγικές τάξεις. Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ αφιέρωσε μια ώρα στην κριτική των πεπραγμένων των αντιπάλων του και μόλις 20 λεπτά για να παρουσιάσει το σχέδιο ανασυγκρότησης, χωρίς κρίσιμες λεπτομέρειες και σε τίτλους, που κυριος στόχος τους ήταν να μην ενοχλήσουν τους ψηφοφόρους.

Είπε επίσης ότι δεν υιοθετεί τακτική ώριμού φρούτου και ότι τώρα είναι η ώρα. Κάλεσε το λαό, αν εμποδίσει και να ανατρέψει την πολιτική της συγκυβέρνησης. Ακούγοντας τον θα μπορούσε να σχηματίσει κανείς την αίσθηση ότι πιστεύει, πως οι εκλογές είναι κοντά. Δεν είναι όμως. Η αίσθηση που δημιούργησε ο κ. Τσίπρας στο Βελλίδειο ήταν, ότι προσπαθεί να διατηρήσει τη δυναμική που τον έφερε στο 27% και στον προθάλαμο της εξουσίας, υποβάλλοντας την προσδοκία ότι θα υπάρξουν αποφάσεις σύντομα. Εν τέλει όμως, πρόκειται για μια τακτική αμηχανίας, αν οι εκλογές αργήσουν…      

Θέμης Δάγκλης
TAGS