Δριμεία επίθεση στην κυβέρνηση εξαπέλυσε με άρθρο του στο aixmi.gr ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Σκανδαλίδης, ο οποίος αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να μην ψηφίσει ορισμένα από τα μέτρα του πακέτου των 11,6 δισ. ευρώ που θα προωθήσει στη Βουλή το υπουργείο Οικονομικών.

Αρχικά, ο κ. Σκανδαλίδης υποστηρίζει πως οι εκλογές δεν είγιναν για αντικαταστήσει ο Σαμαράς τον Παπαδήμο ή να τιμωρηθεί το ΠΑΣΟΚ, αλλά για να νομιμοποιήσει δημοκρατικά τις πολιτικές που ασκήθηκαν τα τελευταία χρόνια αλλά και να ανατρέψει στο μέτρο του δυνατού κάποια κακώς κείμενα. Και, κυρίως, να αλλάξει την διαπραγματευτική θέση της χώρας ενδυναμώνοντας την πολιτική της ηγεσία μέσα από συσπείρωση και συναίνεση ευρύτερων δυνάμεων, ώστε να μπορεί να θέσει έμπρακτα τις αιτούμενες αλλαγές.

Όπως γράφει όμως η τρικομματική συμφωνία που υπεγράφη ανάμεσα στα τριά όμματα της συγκυβέρνησης έχει γίνει... κουρελόχαρτο:


«Ο λαός αποφάσισε με ικανή πλειοψηφία την παραμονή στο ευρώ, με ισχνή πλειοψηφία την αναθεώρηση των δυσμενών όρων της σύμβασης απέναντι στην καταγγελία της και με καθολική άρνηση, τη συνέχιση και την σκληρότερη εκδοχή της ίδιας πολιτικής. Και προέκυψε η τρικομματική κυβέρνηση. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έθεσε τρεις θεμελιακές προϋποθέσεις για να καταστεί η κυβέρνηση πραγματικής εθνικής συνευθύνης. Πρώτον,  να συγκροτηθεί πάνω σε μια συγκεκριμένη και όχι γενικόλογη προγραμματική συμφωνία με ορίζοντα τετραετίας των τριών κομμάτων. Δεύτερον, να συγκροτηθεί ομάδα εθνικής  διαπραγμάτευσης που, με τη συμμετοχή και των αρχηγών, θα ενισχύσει αποφασιστικά τη διεθνή και ευρωπαϊκή θέση της χώρας και θα αξιοποιήσει τις πολιτικές εξελίξεις και τους νέους συσχετισμούς στην Ελλάδα. Και τρίτον, να εμπεδωθεί πάνω στην αξιοκρατία, τη διαφάνεια και την αξιολόγηση ένα άλλο μοντέλο διακυβέρνησης.

Αυτή τη συμφωνία χαρακτήρισε «ευαγγέλιο» ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις. Τι δείχνει η πράξη των πρώτων τριών μηνών; Καμία ουσιαστική διαπραγμάτευση, επανάληψη στο κράτος των πιο λαμπρών παραδόσεων της Δεξιάς και, κυρίως, προτάσεις μέτρων που καθιστούν τη προγραμματική συμφωνία κουρελόχαρτο. Είναι φανερό ότι η συνέχιση αυτής της πολιτικής θα δοκιμάσει τη συνοχή της τρικομματικής κυβέρνησης και την αντοχή του Βαγγέλη Βενιζέλου και του Φώτη Κουβέλη».

Αργότερα, άσκησε επίθεση στα νέα μέτρα κάνοντας λόγο για απουσία διαπραγματευτικής ικανότητας από τον πρωθυπουργό:

«Σήμερα που βρισκόμαστε; Ποια αναθεώρηση επιτεύχθηκε εξαιτίας της εθνικής διαπραγμάτευσης; Τι άλλαξε μετά από δυο εκλογικές αναμετρήσεις; Οι επιδόσεις της χώρας στο δημοσιονομικό πεδίο είναι εντυπωσιακές και πρωτοφανείς, σε τι ευνόησαν τη συζήτηση, για τα νέα μέτρα; Έγινε καμία επεξεργασία, διατυπώθηκε καμία νέα πρόταση, συζητήθηκε κανένα νέο μέτρο πέρα από τα τετριμμένα και γνωστά; Αντιπαραθέσαμε μια διαφορετική λογική ένα άλλο «μείγμα πολιτικών» που προεκλογικά διαφήμιζε ο Αντώνης Σαμαράς και που οι περιστάσεις και οι ευρύτερες εξελίξεις στην Ευρώπη το καθιστούσαν επιτέλους εφικτό;   Φοβάμαι πως όχι. Για να μη μιλήσω για τα «ισοδύναμα», που  πολυδιαφημιστήκαν και ξεχάστηκαν «εν μια νυκτί».

Το δε νέο πακέτο, σε σχέση με το σύνολο των μέτρων που πήραμε ως κυβέρνηση τα δυόμιση τελευταία χρόνια σε περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις, τα υπερβαίνει κατά 50 % τουλάχιστον. Οι πολίτες αναρωτιούνται, γιατί αυτή η ανοικτή παραπλάνηση, γιατί η τόση υποκρισία. Γιατί, εν τέλει, κάναμε εκλογές...».


Ο κ. Σκανδαλίδης σε άλλο σημείο υποστηρίζει ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει στο πολιτικό σύστημα καθώς «διανέμονται και πάλι αξιώματα, θέσεις και οφίτσια λες και δεν συνέβη απολύτως τίποτε. Εν τω μεταξύ η ανομία, η ανασφάλεια, η απρόκλητη βία, η αυθαίρετη υποκατάσταση των δημόσιων θεσμών οδηγούν σε ολοκληρωτικές και επικίνδυνες ατραπούς. Μετρήσαμε ποτέ σε ποιο ποσοστό ευθύνεται η ανυποληψία και η υποκρισία του πολιτικού συστήματος για τον εκφασισμό της δημόσιας ζωής για τη νομιμοποίηση στη συνείδηση αθώων πολιτών των παραβατικών πρακτικών;»

Και ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ καταλήγει:

«Οι επόμενες μέρες είναι κρίσιμες για τη χώρα, καθώς θα γίνει η τελική συζήτηση και ψηφοφορία για τα νέα μέτρα. Επιλογές όπως νέος κεφαλικός φόρος, κατάργηση αφορολόγητου, νέες περικοπές στα κατώτατα εισοδήματα, μισθούς και συντάξεις, πλήρη διάλυση εργασιακών σχέσεων, δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνουν αποδεκτές. Εξίσου κρίσιμο, όμως, αν όχι κρισιμότερο είναι η ανάγκη να αποκατασταθεί το κύρος της πολιτικής και η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Δεν μπορεί η Κυβέρνηση να εξακολουθεί να υπολείπεται των δανειστών και των τραπεζιτών  και η Αντιπολίτευση να υποτάσσει το δημόσιο συμφέρον στις συντεχνειακές διεκδικήσεις και τους μικροκομματικούς της υπολογισμούς.

Αν δεν σηκώσει κεφάλι η πολιτική απέναντι στην οικονομία και στο κράτος των συμφερόντων που σήμερα κυριαρχούν στη χώρα, αν δεν υπάρχει πολιτική βούληση να σπάσουν οι δομές του κράτους – μεσίτη απέναντι στην αγορά ο τόπος δεν έχει ελπίδα, και τα όποια νέα μέτρα θα πέσουν για μια ακόμη φορά στον «πίθο των Δαναΐδων». Γιαυτό επιμένω: Αντί η κυβέρνηση να καταφεύγει σε συμβολικούς λαϊκισμούς και να αποδέχεται μοιρολατρικά τις εντολές της «τρόικας» ας εκφράσει αυτή την πολιτική βούληση και ας επαναδιατυπώσει την στρατηγική της.»