Όπως σημειώναμε ήδη από εχθές στο newpost, το δημοσίευμα του Βήματος για το «πραξικόπημα που δεν έγινε», ήταν εύλογο και αναμενόμενο να προκαλέσει αίσθηση, καθώς αναφερόταν σε ευθεία και «προ των πυλών» απόπειρα ανατροπής του δημοκρατικού πολιτεύματος. Εν τούτοις, πέρα από «κρότο», η έγκυρη εφημερίδα αφήνει αναπάντητα πολλά ερωτηματικά.  
Αναπάντητα ερωτηματικά

Διαβάζοντας ο αναγνώστης το κείμενο που αναφέρεται στο αποτραπέν πραξικόπημα, μένει περισσότερο μπερδεμένος παρά ενημερωμένος γύρω από τα γεγονότα, τα πρόσωπα και τις καταστάσεις.

Η αλήθεια είναι ότι εισαγωγή του αφιερώματος με τις αναφορές στην «τάση πολιτικών και πολιτειακών εκτροπών» που εμφανίζει η νεότερη ιστορία της χώρας, προϊδεάζει για βαρυσήμαντες αποκαλύψεις και δημιουργεί ένα κλίμα οριακών συνθηκών που φέρεται να επικρατούσε στη χώρα προ ενός έτους.

Το τέμπο στο οποίο κινείται η εφημερίδα είναι δραματικό, αποτυπώνοντας παρασκηνιακές διεργασίες οι οποίες παρ’ ολίγο να καταλήξουν σε πραγματική τραγωδία. Όμως παρά το ύφος και τους τόνους που κάνουν λειτουργικό τον αφηγηματικό τρόπο, στην ουσία προκύπτει σωρεία αναπάντητων ερωτηματικών, τα οποία δεν απαντώνται από την εξέλιξη της πλοκής.

Ο χρόνος

Από τη μία λοιπόν προκύπτει ένα ερώτημα για το ίδιο το Βήμα. Ένα «γιατί τώρα» αναδεικνύεται, καθώς δεν είναι προφανής ο λόγος του χρόνου της δημοσίευσης. Αν εξαιρεθεί ο -σχεδόν- επετειακός χαρακτήρας του ρεπορτάζ, κατά τα άλλα τίποτα απ’ όσα αποκαλύπτει η εφημερίδα δεν είναι καινούργιο. Εκτός της αναφοράς στο πολιτικό πρόσωπο του εθνικιστικού χώρου που φέρεται να βολιδοσκοπήθηκε από μέρος του στρατεύματος με σκοπό να αναλάμβανε, εν χρειαζόταν, κρίσιμο ρόλο στις εξελίξεις, όλα τα υπόλοιπα που αναφέρονται (επεισόδια στις παρελάσεις, αποδοκιμασίες πολιτικών, επιχειρησιακές ασκήσεις στο Κιλκίς κ.ο.κ.) είναι γνωστά από τις στιγμές που συνέβησαν.

Ως εκ τούτου, άραγε εκείνο που έκανε συνεκτικό το συνδυασμό των ήδη γνωστών γεγονότων, είναι κάποια… διαρροή από το πολιτικό ή και το στρατιωτικό προσωπικό; Αν αυτό όντως συμβαίνει, από πού υπήρξε αυτή η πληροφόρηση, για ποιο λόγο έγινε και σε τι αποσκοπούσε; Ποιος είναι εκείνος ο καταλυτικός παράγοντας εξαιτίας της ύπαρξης του οποίου η ελληνική κοινωνία ενημερώνεται, δημοσιογραφικά, για κάτι που φέρεται να παρέμενε εν κρυπτώ για σχεδόν έναν χρόνο;

Οι πολιτικοί χειρισμοί

Από την άλλη, στο πολιτικό επίπεδο, εάν όντως ευσταθεί το δημοσίευμα, ναι μεν οι Παπανδρέου – Μπεγλίτης πιστώνονται την αποτροπή ενός κινδύνου με ανυπολόγιστες ζημίες, εν τούτοις στην περίπτωση που έτσι έγιναν τα πράγματα, είναι δυνατόν η πολιτική ηγεσία να αρκέστηκε στην αποστρατεία των Αρχηγών των Σωμάτων και του αντίστοιχου ΓΕΕΘΑ και να μην προχώρησε στην κίνηση όλων των προβλεπόμενων διαδικασιών που αφορούν στην κατάλυση της συνταγματικής τάξης; Μην ξεχνάμε μάλιστα πως η απειλή φέρεται να ήταν υφιστάμενη από εν ενεργεία αξιωματικούς και όχι από φαντασιόπληκτους ιδιωτικά συνωμοτούντες ή και συνομοσιολογούντες.

Αντικειμενικά είναι δύσκολο να γίνει πιστευτό ότι ένα παρ’ ολίγο πραξικόπημα ακυρώθηκε μέσω ενός κύματος αποστρατεύσεων. Δεν ψάχνει κανείς για «αίμα», αλλά φαντάζει δύσκολο ένας τόσο σημαντικός κίνδυνος αν ανατρέπεται από μία… συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ. Κατόπιν αυτού, και σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το ρεπορτάζ η πολιτική ηγεσία της εποχής εκείνης, οφείλει να απολογηθεί, όχι ασφαλώς για τις προθέσεις της, μα για τους χειρισμούς της.

Ο «ένστολος» γρίφος

Μεταξύ άλλων στο δημοσίευμα στοχοποιείται ευθέως ο αντιστρατηγός Φραγκούλης Φράγκος, πρώην Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Η αλήθεια είναι ο ότι ο Φραγκός είχε έρθει σε ρήξη με τον τότε υπουργό Άμυνας, Πάνο Μπεγλίτη εξαιτίας των σχεδιασμών για την αναδιάρθρωση των ένοπλων δυνάμεων. Επιπλέον, ανέκαθεν ο στρατηγός Φράγκος θεωρούταν «σκληρός» με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό.

Μάλιστα, ο Φράγκος, το Δεκέμβριο του 2011 ήταν μάρτυρας υπεράσπιση των 39 ανδρών Μονάδας Υποβρυχίων Καταστροφών του Λιμενικού Σώματος που παραπέμφθηκαν για τα ακραία ρατσιστικά συνθήματα ν που εκφώνησαν στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2010 στην Αθήνα («Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι ποτέ, το αίμα σου θα χύσουμε, γουρούνι Αλβανέ», «Θα γίνει μακελειό, μετά θα εκδικηθώ, όταν θα προσκυνήσετε σημαία και σταυρό» «Τους λένε "Σκοπιανούς", τους λένε Αλβανούς, τα ρούχα μου θα ράψω με δέρματ' απ' αυτούς»).

Εν τούτοις, παρά τις φερόμενες ως «σκληροπυρηνικές» θέσεις του Φράγκου σε μία σειρά ζητημάτων -τυχαία η μη ο Νίκος Μιχαλολιάκος της Χρυσής Αυγής τον χαιρέτισε δια χειραψίας στην ορκωμοσία της Βουλής που πρόκυψε από τις πρώτες εκλογές, εκείνες του Μαΐου του 2012-ο εν λόγω όχι μόνο υπήρξε αρχηγός ΓΕΣ για δύο χρόνια, αλλά ορίστηκε υπουργός Άμυνας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Παναγιώτη Πικραμμένου. Δηλαδή ο αποστρατευθείς το Νοέμβριο του 2011 Φράγκος, για τους λόγους που αναφέρει το Βήμα, «προβιβάστηκε» σε υπουργό λίγους μήνες αργότερα και μάλιστα εν μέσω μίας κρίσιμης για τα πολιτικά πράγματα της χώρας περίοδο; Αν όλα όσα λέγονται ευσταθούν, αυτό ξεπερνά κάθε όριο λογικής. Υπενθυμίζεται πάντως, για την ιστορία, ότι ο κ. Φράγκος, παραλαμβάνοντας τα καθήκοντά του στην υπηρεσιακή κυβέρνηση δήλωσε ότι αναλαμβάνει όχι ως «πολιτικός» μα ως «στρατιωτικός». 

Η πολιτικο – στρατιωτική σκακιέρα

Τέλος, το δημοσίευμα του Βήματος, ανάμεσα σε άλλα, εκθέτει σημαντικά τις Ένοπλες Δυνάμεις. Ήδη ο νυν Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Μιχάλης Κωσταράκος, σχολίασε με αυστηρότητα, μέσω twitter, «Τα περί πραξικοπήματος πέρυσι τον Νοέμβριο είναι απόλυτα αβάσιμα και προσβλητικά για τις ΕΔ. Είμαστε οι φρουροί της πατρίδος και όχι επίορκοι».

Σε κάθε περίπτωση, εάν ισχύει το δημοσίευμα, η… έκθεση είναι το μικρότερο κακό, αφού το μεγαλύτερο είναι η ύπαρξη ενεργών θυλάκων αντι-δημοκρατικής ανομίας μέσα στο στράτευμα, γεγονός, που φυσικά εάν ευσταθεί, προφανώς δεν αντιμετωπίστηκε με την αντικατάσταση των επικεφαλής των ΕΔ.

Πάντως σε μία στιγμή που ένστολοι και πολιτική ηγεσία βρίσκονται σε «σύγκρουση» για τα μισθολογικά, το εν λόγω δημοσίευμα «ρίχνει νερό στο μύλο» με άγνωστε συνέπειες. Το στήσιμο ενός σκηνικού πολιτικό – στρατιωτικού μπρα-ντε-φερ μόνο τη Δημοκρατία και τη θεσμική ομαλότητα δεν ευνοεί. 

Αναζητώντας την υπευθυνότητα

Έτσι ή αλλιώς το δημοσίευμα ήδη προκαλεί αντιδράσεις με τους πολιτικούς εμπλεκόμενους να διαψεύδουν τα γεγονότα ως ανυπόστατα. Ή για την ακρίβεια, όχι τα γεγονότα αλλά το νήμα που, κατά το Βήμα, τα συνδέει. Τις επόμενες ημέρες θα υπάρξουν εξελίξεις που θα επιτρέψουν να διαμορφωθεί καλύτερη εικόνα για τα πράγματα.

Από την πλευρά μας αναμένουμε τους τρόπους με τους οποίους θα απαντηθούν τα προαναφερθέντα ερωτηματικά. Το είδος των απαντήσεων θα θέσει όλους προ των ευθυνών τους. Ελπίδα παραμένει αφενός ο πολιτικός κόσμος να (έχει) προσφέρει κάθε δυνατή θεσμική θωράκιση του πολιτεύματος, αφετέρου τα στελέχη των ΕΔ να κατανοούν το ρόλο τους στο πλαίσιο μίας σύγχρονης και λειτουργικής Δημοκρατίας, ως εκ τρίτου ο Τύπος να συναισθάνεται την κοινωνική και πολιτική ευθύνη που φέρει. Άλλωστε, κανείς εχέφρων δημοκρατικός πολίτης δεν επιζητά πολιτικούς που ασκούν πλημμελώς τα θεσμικά καθήκοντά τους, στρατιωτικούς – νοσταλγούς των πιο «μαύρων» εποχών, αλλά και φορείς της ενημέρωσης που από …ανέμελη διάθεση ή εμπρόθετα στήνουν σκηνικά τρόμου, σε μία συγκυρία μάλιστα που δοκιμάζονται οι αντοχές της κοινωνίας και  τα όρια της πολιτικής.

Παναγιώτης Σκευοφύλακας