Η 1η Οκτωβρίου σημάδεψε μια πρεμιέρα. Ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ άδειασε τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και την αριστερή του πτέρυγα. Ήταν μια απάντηση σε γκρίνια εβδομάδων και για πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρη.  

Τα γεγονότα: Την Κυριακή η «Αυγή», όχι ακριβώς τόσο επίσημο όργανο του ΣΥΡΙΖΑ όσο ο Ριζοσπάστης για το ΚΚΕ αλλά πάντως μια καλή προσπάθεια να γίνει κυκλοφόρησε με μια συνέντευξη του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου Παναγιώτη Λαφαζάνη, ο οποίος μεταξύ άλλων που είπε, δήλωσε για τη συνάντηση της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ με τον Ράιχενμπαχ. «Δεν θεωρώ ότι η συνάντηση με τον Ράιχενμπαχ ήταν στο ελάχιστο χρήσιμη και πολύ περισσότερο αναγκαία. Δεν νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται κάποια αναγνώριση από τη γραφειοκρατία και τους μανδαρίνους των Βρυξελών».  

Για όσους παρακολουθούν το χώρο, ο κ. Λαφαζάνης δεν είπε τίποτε καινούργιο. Απλώς αναπαρήγαγε τη γκρίνια που επικρατεί σε συγκεκριμένες, όχι ακριβώς φιλοευρωπαϊκές συνιστώσες στο ΣΥΡΙΖΑ, στην ιστοσελίδα iskra που πρόσκειται στο «Αριστερό Ρεύμα», τη μειοψηφία του ΣΥΝ, και διαφορες περί τον ΣΥΡΙΖΑ ιστοσελίδες. Η γκρίνια αυτή ξεκίνησε με τον Ράιχενμπαχ, συνέχισε με το οικονομικό πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης που επικρίθηκε ως διαχειριστικό και συνεχίζεται ακάθεκτη. Σημασία είχε, ότι η κριτική του Λαφαζάνη, ως κοινοβουλευτικού εκπροσώπου είχε άλλη βαρύτητα.  

Ως τώρα η Κουμουνδούρου είχε αντιμετωπίσει πολύ προσεκτικά διαφορετικές απόψεις από στελέχη του ρεύματος, όπως είναι οι Λαφαζάνης και Στρατούλης, είτε ρίχνοντας το φταίξιμο στα κακά ΜΜΕ, που διαστρέβλωναν τις δηλώσεις τους, είτε προσπαθώντας να εμφανίσει την πολυφωνία ως πλούτο απόψεων. Αυτό με τον Ράιχενμπαχ όμως ήταν αρκετό, ο Τσίπρας είχε γυρίσει από ένα κουραστικό ταξίδι και κάποιοι στο επιτελείο του έχουν την άποψη, ότι αυτή η πολυφωνία κουράζει πια.

Άλλωστε, η διάσταση απόψεων δεν μπορούσε να κρυφτεί. Τα ΝΕΑ της έδωσαν 2 σελίδες και την ίδια μέρα που δημοσιεύτηκε η συνέντευξη Λαφαζάνη στην «Αυγή» συνεδρίασαν στην Αθήνα στελέχη της φιλοευρωπαϊκής και άρα «δεξιόστροφης» Πλατφορμας 2010 (Παπαδημούλης, Συρμαλένιος, Δούρου και (ενδαφέρον!) Κουρουμπλής η οποία έθιξε ευθέως το ζήτημα: «Η Πλατφόρμα 2010 δεν συμφωνεί με τις αιτιάσεις για «δεξιά στροφή» όπως χαρακτηρίστηκε από ορισμένους το πρόγραμμα που παρουσίασε στη Δ.Ε.Θ ο πρόεδρος της Κ.Ο Αλέξης Τσίπρας.

Ούτε με αυτές που αφορούν συναντήσεις με διάφορους παράγοντες και οι οποίες ταιριάζουν περισσότερο σε ένα μικρό φοβικό κόμμα»  

Στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ ο Σκουρλέτης δεν είχε διάθεση για στρογγύλεμα, άδειασε το Λαφαζάνη στεγνά: «Δεν συμφωνώ με αυτή την εκτίμηση. Σας θυμίζω ότι αυτή η συνάντηση έγινε με πρωτοβουλία της πλευράς Ράιχενμπαχ και ακριβώς αποσκοπούσε, απ’ όσο μπορούμε να καταλάβουμε, στο να σπάσει τον πάγο που είχε δημιουργηθεί με την άρνηση των ευρωπαίων αξιωματούχων να συναντηθούν με τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Συνεπώς, το θεωρώ θετικό».      

Αυτή ήταν μια ένδειξη, ότι ο Τσίπρας δεν θα δεχτεί άλλη αμφισβήτηση, όχι μόνο για τη συνάντηση με τον Ράιχενμπαχ, αλλά και για τη στρατηγική επιλογή του να αντλήσει στη δεξαμενή των πρώην ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Πιθανόν δε, το ξεκαθάρισμα του τοπίου να έρθει πιο κοντά από ότι πολλοί στο ΣΥΡΙΖΑ περιμένουν. Όλοι όσοι γκρινιάζουν τάσσονται υπέρ της συνεργασίας όλων των δυνάμεων της ριζοσπαστικής Αριστεράς και ζητούν ο ΣΥΡΙΖΑ να αναλάβει άμεσες πρωτοβουλίες, πρώτα απ’ όλα προς το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Και φυσικά διαφωνούν οριζόντια και κάθετα με την «μεγάλη δημοκρατική παράταξη της Αριστεράς» για την οποία μιλάει ο κ. Τσίπρας αλλά και με αυτό που είπε πρόσφατα στην Κεντρική Επιτροπή, ότι δηλαδη: «Να μη φοβηθούμε να ανοίξουμε το κόμμα μας στο λαϊκό ρεύμα που εναποθέτει τις ελπίδες του στον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Και ας γνωρίζουμε ότι η ριζοσπαστικότητα δεν είναι κληρονομικό προνόμιο κάποιων μικρών πεφωτισμένων μειοψηφιών».

Είναι πιθανόν λοιπόν, η σύγκρουση ανάμεσα στην Ριζοσπαστική Αριστερά και την Δημοκρατική Παράταξη της Αριστεράς να είναι το αντικείμενο της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του Νοεμβρίου και όχι μια εκκρεμότητα που θα παραμείνει ανοιχτή ως τις επόμενες εκλογές.  

Θέμης Δαγκλής