Σε αμοιβαίες υποχωρήσεις από τις δύο πλευρές – Ελλάδα και τρόικα- ποντάρει η ελληνική κυβέρνηση, διεκδικώντας έτσι να φτάσει σε τελική συμφωνία με τους δανειστές της χώρας, οριστικοποιώντας το πακέτο των μέτρων. Αυτή ήταν ίσως η μοναδική χαραμάδα αισιοδοξίας που άφησε ο υπουργός Οικονομικών χθες, μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό, που ακολούθησε εκείνης του κ. Στουρνάρα με την τρόικα.
Εν τούτοις, αν και ο κ. Στουρνάρας επανέλαβε ότι στόχος της ελλληνικής πλευράς είναι να έχει συμφωνηθεί το πακέτο μέτρων μέχρι τη συνεδρίαση του Eurogroup την ερχόμενη Δευτέρα, απέφυγε επιμελώς να τοποθετηθεί με σαφήνεια σε σειρά από ζητήματα, όπως ο χρόνος καταβολή της δόσης ή η ψήφιση του πακέτου από την Βουλή.

Ξεκαθάρισε πάντως ο σχεδιασμός του Μαξίμου δεν είναι περιλαμβάνει πρόταση-πακέτο προς την ΕΕ που να εμπεριέχει, μαζί με το ελληνικό πρόβλημα, το κυπριακό και το ισπανικό και, ενδεχομένως, το ιταλικό.

Η εικόνα που διαμορφώνεται από τις δηλώσεις Στουρνάρα –νέα συνάντησή του με το επικεφαλής κλιμάκιο της τρόικας έχει προγραμματιστεί και για σήμερα- εμφανίζει ωστόσο αρκετά κενά.

Πρώτον, η παρουσίαση του πακέτου στο Eurogroup προϋποθέτει συμφωνία με την τρόικα, οι εκτιμήσεις της οποίας απέχουν από εκείνες της ελληνικής πλευράς, όσον αφορά στο ποστοσό της ύφεσης -3,8% το υπολογίζει η Αθήνα για το 2013, για 5% κάνει λόγο το ΔΝΤ.

Αυτό και μόνο, καθιστά αρνητικές τις προβολές για τη βιωσιμότητα του χρέους.

Δεύτερον, η έκθεση της τρόικας, που θα περιλαμβάνει και τις εκτιμήσεις για τη βιωσιμότητα του χρέους, παραμένει αμφίβολο αν θα είναι καν έτοιμη στη Σύνοδο Κορυφής της 18ης-19ης. Ενδεχόμενο που μεταθέτει τις όποιες αποφάσεις για την έκτακτη Σύνοδο του Νοεμβρίου ή, πάντως, για μετά το τέλος Οκτωβρίου, με τα ταμειακά αποθέματα να βρίσκονται ήδη σε οριακό σημείο. Επ’ αυτού, αρχίζει πλέον να παίζει ρόλο και ο συντελεστής των αμερικανικών εκλογών.

Τρίτον, στη σκιά της «λίστας Λαγκάρντ» (λίστα Φαλσιανί) και των ενδοκυβερνητικών τριβώς που έχει προκαλέσει το θέμα, οι κυβερνητικοί εταίροι είναι πλέον αντιμέτωποι με το πρόβλημα της χρόνου κατά τον οποίο οφείλου να φέρουν το πακέτο των μέτρων προς ψήφιση στην Βουλή. Με εγγυημένη την εκταμίευση της δόσης των 31,5 δις ευρώ και –πιθανώς- την επιμήκυνση, τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα. Όσο περνάει ο καιρός όμως, χάνεται τόσο το κοινοβουλευτικό, όσο και το κοινωνικό momentum.

Το Μαξίμου και το πρωθυπουργικό επιτελείο επιμένει ότι η ελληνική πλευρά έχει κάνει ό,τι είναι δυνατόν και καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να οι διαπραγματεύσεις να καταλήξουν σε συμφωνία το ταχύτερο. Ωστόσο, εμφανίζεται πεπεισμένο ότι το «μπαλάκι» βρίσκεται ουσιαστικά στα χέρια του ΔΝΤ και της Κομισιόν -λέγε με Βερολίνο.

Το ζήτημα δε που αντιμετωπίζεται πλέον, δεν αφορά μόνο στον υπόγειο –αλλά και προσκηνιακό σε πολλές περιπτώσεις- πόλεμο ανάμεσα στους δύο. Εντοπίζεται κυρίως στο γεγονός ότι καμία από τις δύο πλευρές δε φαίνεται να έχει αποκρυσταλλωμένη στρατηγική για την κατεύθυνση στην οποία σχεδιάζει να κινηθεί, με την Αθήνα να βρίσκεται στο μέσον και τις αλεπάλληλες καθυστερήσεις να εντείνουν την ανησυχία. 


Πάνος Ρασσιάς