Σε σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες έχει μετατραπεί η κατάσταση την οποία καλείται να διαχειριστεί συνολικά η κυβέρνηση καθώς περιλαμβάνει εκρηκτικά συστατικά με κυριάρχη την κοινωνική οργή σε συνδυασμό με το αδιέξοδο το οποίο δείχνει να προβάλλει καθημερινά στις προσπάθειες ολοκλήρωσης της συμφωνίας για το πακέτο μέτρων.
Η κατάσταση αρχίζει να προκαλεί έντονο προβληματισμό στο Μαξίμου, απ’ όπου κατά κύριο λόγο αποδίδεται στη συμπεριφορά πολιτικών δυνάμεων που σπεύδουν να αιτιολογήσουν «συνδικαλιστικές» πρακτικές. Καταγράφηκε δε με ανάγλυφο τρόπο και διά στόματος Πρωθυπουργού με τον Αντώνη Σαμαρά να κάνει λόγο στο Παρίσι και ενώπιον ακροατηρίου υψηλού επιπέδου για άνοδο του λαϊκισμού και του εξτρεμισμού.

Είχε προηγηθεί η ενημέρωση του Πρωθυπουργού από τους στενούς του συνεργάτες για την πρωτοφανή εισβολή στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, η οποία –κατά πληροφορίες- εξόργισε τον κ. Σαμαρά.

Το περιστατικό αποτελεί ακόμη μία σταγόνα στο ποτήρι της κοινωνικής οργής που μπορεί ανά πάσα στιγμή να ξεχειλίσει, οδηγώντας σε ανεξέλεγκτς καταστάσεις. Τις συνθήκες έχει πυροδοτήσει τα τελευταία 24ωρα και το θέμα της λίστας Φαλσιανί (Λαγκάρντ) αλλά και η αδυναμία συμφωνίας ανάμεσα σε ελληνική κυβέρνηση και τρόικα, με τους δεύτερους να επιμένουν στη λήψη των σκληρότερων δυνατών μέτρων που ακουμπούν μόνο σε μισθωτούς και συνταξιούχους, όλων των επιπέδων.

Από μόνη της, η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ πιθανώς να αποτελούσε ένα θέμα που –πολιτικά- έπληττε μόνο το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά τον Ευ. Βενιζέλο. Προφανές όφελος από την υπόθεση αποκομίζει ο ΣΥΡΙΖΑ (ως η μοναδική, περισσότερο αξιόπιστη κυβερνητική επιλογή, με στελέχωση από πρόσωπα που δεν έχουν εμπλακεί σε δημόσια διοίκηση κατά το παρελθόν) και η Χρυσή Αυγή, ως η «αμιγώς αντισυστημική» πολιτική δύναμη.

Σε δεύτερο χρόνο, εξυπηρετείται ο κ. Σαμαράς καθώς αποφορτίζονται οι πιέσεις Βενιζέλου για ανασχηματισμό (με εντονότερη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση) και αντιπροεδρία στην κυβέρνηση. Εξυπηρετείται όμως και η ΔΗΜΑΡ καθώς, στην αντίληψη της κοινωνίας προσλαμβάνεται ως το «αριστερό άλλοθι» σε μια κυβέρνηση που συναποτελείται από τους δύο κυρίαρχους της μεταπολιτευτικής εξουσίας και, η έντονη ενασχόληση με τη λίστα Λαγκάρντ μετριάζει τη συζήτηση για το πακέτο μέτρων.

Ωστόσο, προσθετικά στην υπόθεση της λίστας, λειτουργεί το καθημερινά διαφαινόμενο αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις που οδηγεί στην εδραίωση της αντίληψης ότι τα μέτρα –για μια ακόμη φορά- δε θα είναι δίκαια. Γεγονός που, από κοινού με την καθυστέρηση στην οποία δείχνει να οδηγείται η εκταμίευση της δόσης, απομειώνει το κοινωνικό momentum και θέτει εν αμφιβόλω την υπερψήφιση του πακέτου. 


Πάνος Ρασσιάς