<img src="https://certify.alexametrics.com/atrk.gif?account=bmSkk1acFHS1cvhttps://certify.alexametrics.com/atrk.gif?account=bmSkk1acFHS1cv" style="display:none" height="1" width="1" alt="" />

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αλέκος Αλεξανδράκης: Ένας επαναστάτης που αγαπούσε τις γυναίκες!

Δημοσίευση 11 Νοεμβρίου 2012, 08:41 / Ανανεώθηκε 27 Ιουνίου 2013, 14:55
Αλέκος Αλεξανδράκης: Ένας επαναστάτης που αγαπούσε τις γυναίκες!
Facebook Twitter Whatsapp
Μια ζωή γεμάτη επιτυχίες, διώξεις και φυσικά έρωτες. Ο Αλέκος Αλεξανδράκης αν και πέρασαν επτά ολόκληρα χρόνια από τον θάνατό του, είναι ακόμη βαθιά μέσα μας.
Μια ζωή γεμάτη επιτυχίες, διώξεις και φυσικά έρωτες. Ο Αλέκος Αλεξανδράκης αν και πέρασαν επτά ολόκληρα χρόνια από τον θάνατό του, είναι ακόμη βαθιά μέσα μας.

Στις 8 Νοεμβρίου του 2005 έφυγε χτυπημένος από την επάρατη νόσο και ταξίδεψε για τον κόσμο των αθανάτων, εκεί που όλοι οι μεγάλοι συναντιούνται ξανά και κάνουν καλαμπούρια. Οι ταινίες του παίζονται ακόμη και οι άνθρωποι που πέρασαν από τη ζωή του, αναπολούν τις στιγμές με τον μεγάλο γόη και τα γαλαζοπράσινα μάτια του που φώτιζαν την ασπρόμαυρη ζωή τους. Ποιος ήταν όμως ο άνθρωπος πίσω από τον star της εποχής, Αλέκο Αλεξανδράκη;

Ο ίδιος όσο ήταν εν ζωή συνήθιζε να λέει πως «εγώ δεν νιώθω σταρ. Αντιστάρ είμαι». Και πράγματι ήταν. Απλός στον τρόπο ζωής του, γενναιόδωρος με τις γυναίκες, προστατευτικός με τους συνεργάτες του. Ένας πραγματικός καλλιτέχνης με την ταπεινότητα που διακρίνει όλους τους σπουδαίους. Μεγάλωσε μέσα στα βιβλία, αγάπησε τις ιστορίες τους, είχε πολύ καλό αισθητήριο και αντιλαμβανόταν όλες τις πολιτικοινωνικές αλλαγές της τότε κοινωνίας.

Ο Δημήτρης Χορν πίστευε τόσο πολύ στο υποκριτικό του ταλέντο, που έβαζε στοιχήματα ότι αυτός ο 17χρονος νεαρός στη γωνία του Βασιλικού Θεάτρου, όπου φοιτούσε, θα γίνει μεγάλος ηθοποιός. Το στοίχημα το κέρδισε, ο κόσμος τον αγάπησε, οι γυναίκες στο πρόσωπό του είδαν το απόλυτο αρσενικό. Ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν ένας από τους μεγαλύτερους θαυμαστές του, το ίδιο και το βασιλικό ζεύγος Φρειδερίκη - Παύλου αλλλά και η Μελίνα Μερκούρη.

«Παρουσιάστε όπλα. Επιτέλους, ένας εραστής στο ελληνικό θέατρο», είχε γράψει ο Αιμίλιος Χουρμούζιος στην «Καθημερινή» για τον ηθοποιό με το αστείρευτο ταλέντο. Αριστερός εκ πεποιθήσεως, αγωνίστηκε για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων. Ήταν πρωτοστάτης σε ειρηνικές διαδηλώσεις. Μάλιστα σε μία από αυτές, συνελήφθη. Το 1960 ο Μανώλης Γλέζος φυλακίζεται. Όλοι σιωπούν. Ένας δημοσιογράφος ρωτά τον Αλέκο Αλεξανδράκη που θα ήθελε να περάσει τις μέρες των Χριστουγέννων. Η απάντησή του αποστομωτική: «Θα ήθελα να περάσω τα χριστούγεννα μαζί με τον Γλέζο, το σύμβολο ελευθερίας και πολιτισμού» δηλώνει και το σκάνδαλο δεν αργεί να ξεσπάσει. Οι απόψεις του πρωταγωνιστή ήταν πάντα ρηξικέλευθες, ριζοσπαστικές. Προοδευτικός μέχρι το κόκκαλο.

Άφησε τη δική του σφραγίδα στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου και αποτέλεσε έμπνευση για πολλούς καλλιτέχνες τόσο της δικής του όσο και των επόμενων γενεών. Άνθρωποι που τον έζησαν από κοντά μιλούν για τη λατρεία που έδειχναν οι γυναίκες στο πρόσωπό του.

«Δεν υπήρχε γυναίκα που να τον αρνήθηκε ποτέ» αναφέρουν με μία αναπόληση. Έκανε τέσσερις γάμους και πήρε τέσσερα διαζύγια. Δεν τους ήθελε τους γάμους ο πρωταγωνιστής, τους έκανε καθαρά για να χαροποιήσει τις κατά καιρούς συντρόφους του.

Μεγάλο έρωτας της ζωής του η Νόνικα Γαληνέα, με την οποία μπορεί να μην παντρεύτηκαν ποτέ, έζησαν όμως μαζί 21 ολόκληρα χρόνια. Μια μικρή ζωή με μεγάλες χαρές και δυνατές συγκινήσεις. Μια φορά ο Αλέκος Αλεξανδράκης συμμετείχε σε μία ταινία από τις συνολικά 75 που έπαιξε. Όσο διήρκησαν τα γυρίσματα, είχε συνάψει δεσμό με όλες σχεδόν τις ηθοποιούς της ταινίας. Ένας συνάδελφός του τον ρωτά την ώρα που ξεκουραζόταν στο καμαρίνι του: «Αμάν, ρε Αλέκο, κι αυτή; Δεν είναι τόσο νόστιμη» με τον Αλέκο Αλεξανδράκη να του ανταπαντά «Ψυχή έχει κι αυτή, γιατί όχι;»

Δεν ήταν ότι ο γόης του ελληνικού θεάτρου ήταν γυναικάς, ήταν που οι γυναίκες δεν τον άφηναν σε ησυχία. Οι θαυμάστριές του μάλιστα είχαν φτάσει στο σημείο να εισβάλλουν στο καμαρίνι του και να μαζεύουν μέχρι και τις γόπες από τα τσιγάρα του ή να του πετάνε στη σκηνή χαρτάκια με το τηλέφωνό τους την ώρα που εκείνος έπαιζε τον Ιππόλυτο στην ιερή Επίδαυρο.

Ο Παντελής Παλιεράκης είχε δηλώσει για τον Αλεξανδράκη και τις ερωτικές του περιπέτειες στο Down Town: «το παρατσούκλι του ήταν "το πιο μεγάλο πιστόλι"». Ένα από τα μεγαλύτερα όνειρά του ήταν να σκηνοθετήσει. Η «συνοικία το όνειρο» ήταν η πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα και ο ίδιος είχε δηλώσει: «τώρα αρχίζει η πραγματική μου καριέρα πίσω από τη μηχανή». Μόνο που το έργο προκάλεσε πλήθος πολιτικών αντιδράσεων, η προβολή του διεκόπη βίαια, ολόκληρες σκηνές του έργου πετάχθηκαν στον κάδο των αχρήστων με έναν αριστερό Αλεξανδράκη να προσπαθεί να περισώσει τον κόπο του, τις φιλελεύθερες ιδέες του σε μια εποχή που θεωρούνταν απαγορευμένες και αναρχικές. Με πλήρη συνείδηση των λεγομένων του, δεν δίστασε μάλιστα σε κάποια στιγμή της ζωής του να ομολογήσει πως αρκετές από τις ταινίες του, τις έκανε για λόγους οικονομικούς και μόνο.

Του άρεσε να ζει απλά, αγαπούσε το διάβασμα, την ξυφασκία, δεν ήθελε να τον ρωτούν για την προσωπική του ζωή, δεν είχε εχθρούς παρά μόνο φίλους. Ήταν ένας καρδιοκατακτητής, ένας ηθοποιός - «πασπαρτού» αφού μπορούσε να παίξει όλους τους ρόλους με μεγάλη επιτυχία. Κινηματογραφικό του ταίρι υπήρξε η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Τζένη Καρέζη, η Μελίνα Μερκούρη, η Ζωή Λάσκαρη και τόσες άλλες σπουδαίες πρωταγωνίστριες. Η Μάρθα Καραγιάννη ερωτώμενη σε κάποια συνέντευξή της για τον Αλέκο Αλεξανδράκη, είχε εξομολογηθεί: «Με τον Αλέκο Αλεξανδράκη έχασα το μυαλό μου. Έκανα προσευχές στον Θεό για εκείνον».

Η Νόνικα Γαληνέα από την άλλη, είχε αποκαλύψει ότι στις πρώτες παραστάσεις που πρωταγωνίστησε στο πλευρό του, εκείνος έπαιζε με την πλάτη στο κοινό για να προσέχουν οι θεατές περισσότερο την ίδια! Μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή του και ο φλογερός έρωτάς του με την Έλλη Λαμπέτη, σε νεαρή ηλικία. Ένα ειδύλλιο που φρόντισαν να κρατήσουν κρυφό, με τον ηθοποιό να εξομολογείται στους στενούς του φίλους ότι ήθελε να κάνει ένα παιδί μαζί της.

Το 2001 ο τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος, του απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής για την προσφορά του στην Τέχνη. Είχε κερδίσει και βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αλλά και πολλούς ακόμη τίτλους για το έργο του και την προσφορά του στο θέατρο. Για κάποιους, παρά το αξιόλογο έργο του, θεωρούνταν απειλή για τις αριστερές απόψεις που εξέφραζε δημοσίως. Την περίοδο της Χούντας βρέθηκε και πάλι στο στόχαστρο των αρχών και πιο συγκεκριμένα των συνταγματαρχών. Πάντα όμως ο «Αλεκούκος», όπως τον φώναζε η Τζένη Καρέζη στο «Δεσποινίς Διευθυντής», ήξερε να ελίσσεται και να ξεφεύγει από τα στενά πολιτικά όρια της εποχής.

Δε μπορείς σε λίγες γραμμές να ξετυλίξεις το νήμα της ζωής του αξέχαστου αυτού δημιουργού και ανθρώπου. Μπορείς όμως με βεβαιότητα να πεις ότι το έργο που άφησε πίσω του, είναι πολύτιμος οδηγός για τους νέους ηθοποιούς, ότι έκανε μια καριέρα χωρίς ίχνος βεντετισμού, ότι μας λείπει... Ειδικά σήμερα που η Τέχνη και οι εκπρόσωποί της είναι παραδομένοι στη ζεστή αγκαλιά του Μορφέα...

Φανή Πλατσατούρα