Μπορεί στο Μέγαρο Μαξίμου να πίστεψαν αρχικά ότι το αίτημα της κυβερνητικής πλειοψηφίας για σύσταση προανακριτικής που θα διερευνούσε τυχόν ποινικές ευθύνες του Γιώργου Παπακωνσταντίνου θα ήταν μια πολιτική πρωτοβουλία που θα ακύρωνε την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να πιστωθεί την υπόθεση κάθαρσης στο σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ, η εξέλιξη της υπόθεσης δεν δικαιώνει αυτήν την πρόβλεψη.
Ήδη συνειδητοποιούν ότι έμεινα με τον «μουτζούρη» στα χέρια, τον Βαγγέλη Βενιζέλο, μετά την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να τον βάλει στο κάδρο των ποινικών ευθυνών, αναγκαστικά, πλέον, θα πρέπει να τον υπερασπίζονται. Κάποιοι θεωρούν αυτήν τη στάση ως στρατηγικό λάθος που θα το πληρώσει ακριβά η ΝΔ, «καταφέραμε να ταυτιστούμε με τον πρόεδρο ενός κόμματος που καταρρέει» ψιθυρίζουν αρκετοί βουλευτές της. 

Επιπλέον στο στόχαστρο μπαίνει και ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας δημιουργώντας επιπλέον προβλήματα και εκνευρισμό, ο οποίος φάνηκε στη δήλωση του έξω από το Μέγαρο Μαξίμου μετά τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ: «Εγώ την έφερα τη λίστα.

Από εκεί και πέρα σε μια δημοκρατία ο καθένας κάνει ότι τον φωτίσει ο Θεός». Ασυνήθιστη δήλωση για τον τεχνοκράτη Γιάννη Στουρνάρα και με εμφανή διάθεση να διαφοροποιηθεί τόσο από τον κ. Παπακωνσταντίνου, όσο και από τον κ. Βενιζέλο. Βέβαια αυτό που δεν μας είπε, εκτός του ότι έπραξε το αυτονόητο, είναι ότι αυτό έγινε κάτω από την πίεση της κοινής γνώμης που προκλήθηκε από τις αποκαλύψεις που είδαν το φως της δημοσιότητας από τους δημοσιογράφους.

Το εντυπωσιακότερο, όμως, ήταν η απάντηση του Κυβερνητικού εκπροσώπου, στις υπηρεσίες του Βαγγέλη Βενιζέλου: «Αναμενόμενος ο εκνευρισμός στο ΣΥΡΙΖΑ για την καθυστερημένη αντίδρασή του στην ενδεδειγμένη κοινοβουλευτική αντιμετώπιση της λίστας Λαγκάρντ. Δεν επιτρέπεται, όμως, ο εκνευρισμός να οδηγεί σε πλήρη ισοπέδωση στοιχειωδών κανόνων δικαίου. Ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός έχει τα όριά του». 

Είναι, έκδηλη,  πάντως, η αγωνία στο Μαξίμου αλλά και στα επιτελεία των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση για τη μυστική ψηφοφορία που θα γίνει το αργότερο μέχρι τις 15 Ιανουαρίου για την παραπομπή του Γ. Παπακωνσταντίνου σε προανακριτική επιτροπή. Όπως επίσης και τι θα γίνει με την πρόταση που θα καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ και τι θα βγάλει η κάλπη που θα στηθεί για τον Βαγγέλη Βενιζέλο;  

Φωτιά στο πολιτικό σκηνικό βάζει η εξέλιξη της συγκεκριμένης υπόθεσης και μάλιστα σε μια πολύ κρίσιμη φάση της υλοποιήσεις μέτρων που θα κρίνουν το μέλλον της κυβέρνησης.

Μπορεί να παρουσιάζεται από τις κυβερνητικές πηγές, ότι η κοινή κατάθεση  πρότασης για σύσταση Προκαταρκτικής Επιτροπής ενισχύει τη συνοχή του κυβερνητικού σχήματος, ωστόσο σε πρώτη φάση μόνο γκρίνιες και αντιδράσεις έχει προκαλέσει.  

Η υπόθεση αυτή αποδυναμώνει περισσότερο, πολιτικά και ηθικά τον Βαγγέλη Βενιζέλο στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και φουντώνει τις φυγόκεντρες τάσεις. Παράλληλα φορτώνει με αρνητικά φορτία την κυβέρνηση και οποιαδήποτε  εξέλιξη στην πορεία της δικαστικής έρευνας θα μπορούσε να αποβεί μοιραία.

Είναι πολύ πιθανό να δημιουργηθεί κρίση στις σχέσεις ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, αφού η Αγίου Κωνσταντίνου δε έχει ξεκαθαρίσει αν θα ταχθεί υπέρ της σύστασης προκαταρκτικής για τον Βαγγέλη Βενιζέλο.

Τα προβλήματα για τον Αντώνη Σαμαρά συσσωρεύονται, καθώς μετά την παραπομπή στις ελληνικές καλένδες της βασικής του προεκλογικής υπόσχεσης για «μία και μόνο Εξεταστική για το θέμα του Μνημονίου», έρχεται τώρα η κατηγόρια της συγκάλυψης των τυχόν ευθυνών του κυβερνητικού του εταίρου Βαγγέλη Βενιζέλου. Παράλληλα, δημιουργείται ένταση στο εσωτερικό της ΝΔ, ενόψει της προσπάθειας συμπόρευσης με το ΠΑΣΟΚ στη δημιουργία ευρωπαϊκού μετώπου. 

Η κυβέρνηση αρχίζει για πρώτη φόρα να χάνει το ηθικό πλεονέκτημα που είχαν ΝΔ και ΔΗΜΑΡ, τη χρονική στιγμή που θα αρχίσουν να εφαρμόζονται τα σκληρά οικονομικά μέτρα.

Απλώς θα πρέπει να γνωρίζουν καλά ότι όσοι «καίνε καμένα χαρτιά για να σωθούν»,συνήθως καίνε και τα χέρια τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, που η αλήθεια είναι ότι στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ επέμεινε και κέρδισε τις εντυπώσεις βάζει πλέον απέναντι του το ΠΑΣΟΚ και τον πρόεδρο του, που η κοινή γνώμη τους θεωρεί βασικούς υπεύθυνους για την σημερινή κατάσταση. Έξυπνη στρατηγική καθώς από τη μία παίρνει μαζί του τους «αγανακτισμένους» και από την άλλη σπρώχνει των Αντώνη Σαμαρά και τον Φώτη Κουβέλη να υπερασπιστούν την «αιτία του κακού».     


Νίκος Παναγιωτόπουλος