Κάθε φορά η συζήτηση για την επιλογή του προσώπου για την θέση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας διακατέχεται από μια πρωτοφανή μυστικοπάθεια. Πρόκειται, δηλαδή, για έναν άνευ προηγουμένου «στρουθοκαμηλισμό», προϊόν της ψυχολογικής ατολμίας και φυγής από την πραγματικότητα των πολιτικών.
Δεν έχουν αντιληφθεί, προφανώς, οι ηγέτες των πολιτικών κομμάτων ότι οι εξωραϊσμένες ρητορικές  και ιδεολογικές επικαλύψεις τους εκθέτουν. Απουσιάζει εν πολλοίς από το πολιτικό τους λόγο η σοβαρότητα αλλά και η δημιουργική φαντασία.
 
Για μια ακόμα φορά θα παρακολουθήσουμε το ίδιο έργο στην περίπτωση της υποχρεωτικής πλέον αντικατάστασης του κ. Κάρολου Παπούλια του οποίου η θητεία ολοκληρώνεται τον Μάρτιο του 2015. Η κάθε πλευρά θα επιχειρήσει να παρουσιάσει κολακευτικά επιχειρήματα για τον δικό της προτεινόμενο υποψήφιο πρόεδρο.
 
Είναι γνωστό στους πολιτικούς κύκλους ότι έχουν ήδη αρχίσει οι συζητήσεις για τα πρόσωπα τα οποία θα μπορούσαν να καταλάβουν το υψηλό αξίωμα.
 
Ο κ. Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο οποίος έχει εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα  αποστασιοποιηθεί από την δρώσα πολιτική και ασχολείται με την δικηγορία, αποτελεί για πολλούς μια καλή, αν όχι την ιδανική, λύση η οποία θα μπορούσε να συνθέσει πολλές απόψεις. Άλλωστε ο βετεράνος πολιτικός διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με όλο το πολιτικό φάσμα αλλά και με πολλά- κυρίαρχα αυτή την περίοδο- Μέσα Ενημέρωσης.  
 
Ο κ. Κώστας Σημίτης ο οποίος και αυτός απέχει από την συγκρουσιακή καθημερινή πολιτική διαδικασία θεωρείται για κάποιους άλλους κατάλληλη λύση αφού έχει άριστες σχέσεις με τον ξένο παράγοντα και κυρίως με τους Γερμανούς.    

Ακούγεται, σε πολύ περιορισμένους κύκλους όμως, και το όνομα του πρώην προέδρου της Βουλής, Δημήτρη Σιούφα. Η περίπτωση αυτή ωστόσο δεν θεωρείται σοβαρή ακόμα και από στελέχη του Νεοδημοκρατικού χώρου.
 
Επίσης γίνεται λόγος και για τον κ. Φώτη Κουβέλη ο ποίος έχει επιδείξει όλα αυτό το διάστημα και σοβαρότητα αλλά κυρίως υπευθυνότητα με την στάση του έναντι των ποικίλων απαιτήσεων της πατρίδας.

Τ.Χ