Η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ που θα συνεδριάσει στις 2 Φεβρουαρίου είχε σχεδιαστεί σαν μια διαδικασία ρουτίνας. Μάλλον δεν θα είναι.
Η νευρικότητα γίνεται κάθε μέρα και μεγαλύτερη στην αξιωματική αντιπολίτευση, όπου βλέπουν τις δημοσκοπήσεις να διαψεύδουν σε καθημερινή βάση τις προσδοκίες τους. Παρά το γεγονός ότι στο ΣΥΡΙΖΑ διατείνονται ότι δεν ακολουθούσαν ποτέ τακτική ώριμου φρούτου, έκαναν ακριβώς αυτό στην αριστερή εκδοχή του. Η προσδοκία τους ήταν ότι τα κυβερνητικά κόμματα θα φθείρονταν ταχύτατα από τα μέτρα. Σύμφωνα με τη φόρμουλα του Χρ. Βερναρδάκη, στην οποία είχαν πιστέψει όλοι στο ΣΥΡΙΖΑ, πρώτα θα κατέρρεαν δημοσκοπικά το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ. Στη συνέχεια, η ΝΔ θα είχε την τύχη του ΠΑΣΟΚ.

Πάνω στην πρόβλεψη αυτή, η οποία τον Οκτώβριο, με τη ραγδαία φθορά Βενιζέλου και την πρώτη υποχώρηση της δημοτικότητας του Κουβέλη βασιζόταν άλλωστε η θεωρία της αυτοδυναμίας, στην οποία είχαν σχεδόν πιστέψει στην Κουμουνδούρου. Η ανακοπή της απρόσκοπτης πορείας του κόμματος προς την εξουσία δημιουργεί πάσης φύσεως προβλήματα. Ξαφνικά, οι Συριζαίοι αντιλαμβάνονται, ότι δεν έχουν εταίρους για να συγκροτήσουν κυβέρνηση, και το λένε και δημόσια, όπως ο Νίκος Βούτσης στον Τύπο της Κυριακής.

Η διαπίστωση αυτή είναι δίκοπο μαχαίρι πάντως, γιατί ο κόσμος δεν θέλει περιπέτειες τύπου Μαίου, Ιουνίου. Όσοι όμως αρχίζουν να πιστεύουν, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κυβερνητικούς εταίρους αλλά ούτε και προοπτική αυτοδυναμίας , ψυχραίνουν με την προοπτική, να τον βγάλουν πρώτο κόμμα. Αυτό όμως στις δημοσκοπήσεις λειτουργεί σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία, και είναι πολύ πιθανόν να προκαλέσει περαιτέρω υποχώρηση στα ποσοστά του… Για την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό είναι το υπ’ αριθμόν 1 πρόβλημα, ωστόσο το εσωκομματικό πεδίο δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί.

Η αιφνίδια στροφή του κόμματος στο θέμα τις βίας και των καταλήψεων, με σκοπό να αποκαταστήσει την εικόνα του στους νοικοκυραίους, διέρρηξε τις σχέσεις με τον αναρχοαυτόνομο χώρο και ψύχρανε τους πολλούς «συμπαθούντες» του χώρου αυτού που δεν βρίσκονται σε εξτρεμιστικές συνιστώσες αλλά στο κυρίαρχο μπλοκ της πλειοψηφίας που στηρίζει τον κ. Τσίπρα. Blogs του χώρου που ως τώρα στήριζαν αναφανδόν τον κ. Τσίπρα και επιτίθεντο στην αριστερή αντιπολίτευση και το Λαφαζάνη είναι τις τελευταίες μέρες αρκούντως επικριτικά για την ηγεσία του κόμματος.

Τα ταξίδια είναι μια άλλη ιστορία που παρά την ανακωχή με τους Αριστερούς και Ρευματικούς παραμένει αμφισβητούμενη. Φουχτελ, ΔΝΤ και Σόιμπλε πάντως είναι παραπάνω από ότι μπορεί να αντέξει ο μέσος συριζαίος ειδικά όταν η προοπτική της γρήγορης μετάβασης στην εξουσία απομακρύνεται. Το ότι αυτό γίνεται πια συνείδηση σε στελέχη και ψηφοφόρους φαίνεται από τη μετάθεση του συνεδρίου για το καλοκαίρι, η επίσημη δικαιολογία είναι ότι «έχουν χρόνο». Θα είναι πολύ παράξενο, αν όλο αυτό το ηλεκτρισμένο κλίμα δεν εκτονωθεί στην συνεδρίαση της Κ.Ε.

Θέμης Δαγκλής