Σε νέα φάση αβεβαιότητας μπαίνει η κυβέρνηση με πολλούς αστάθμητους παράγοντες όπως οι ιδιωτικοποιήσεις, οι μαύρες τρύπες στα έσοδα αλλά και οι περιστολές δαπανών στα Υπουργεία. Ο μεγαλύτερος φόβος είναι το πρόγραμμα που διαπραγματεύτηκε ο Υπουργός Οικονομικών με τους δανειστές και είναι μια απεικόνιση εσόδων από ένα φορολογικό μπαράζ και περικοπές σε μισθούς, συνάξεις και επιδόματα. Οι υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις έρχονται τώρα να αναμετρηθούν με την πραγματικότητα ενώ η Τρόικα πιέζει για επίτευξη των στόχων και απειλεί με νέα μέτρα.

"Το πρόβλημα είναι η υλοποίηση" λένε όσοι γνωρίζουν το παρασκήνιο των συσκέψεων στο Μαξίμου, η εντολή που έχει δοθεί από τον Πρωθυπουργό είναι "ευχολόγια τέλος!". Ο μεγάλος πονοκέφαλος είναι οι αποκρατικοποιήσεις, ο στόχος είσπραξης 2,5 δις μέσα στο 2013 δεν βγαίνει και σε αυτή την περίπτωση θα οδηγηθούμε σε νέα περικοπή δημοσιών δαπανών. Εδώ, όμως, τίθεται ένα σοβαρό ερώτημα για την κατάρτιση του προγράμματος, πως είναι δυνατόν να μπερδεύεις τους στόχους των αποκρατικοποιήσεων που αφορούν το χρέος με την περικοπή δημοσιών δαπανών που αφορούν το έλλειμμα;

Οι τελευταίες παλινωδίες με το φορολογικό στα ακίνητα δημιουργούν αρνητική εικόνα για τη σταθερότητα αλλά και τον σχεδιασμό που υπάρχει στο οικονομικό επιτελείο.                  

Τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα όσο κυλάει ο χρόνος γιγαντώνονται, υπάρχει κλίμα ύφεσης, η ανεργία  βαίνει γεωμετρικά αυξανόμενη και οι  πολιτικές και "επικοινωνιακές" γκάφες του υπουργού Oικονομικών διαμορφώνουν δυσάρεστο κλίμα για την κυβέρνηση.

Παράλληλα τα συμφέροντα και κάποιοι παράγοντες περιμένουν αυτά που τους υποσχέθηκαν κάποιοι που "πλασαρίστηκαν" και μιλούσαν στο όνομα του Αντώνη Σαμαρά, χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει, ήδη οι πρώτες προειδοποιητικές βολές έχουν πέσει.

Όλα αυτά δημιουργούν  αρνητικό κλίμα εις βάρος της κυβέρνησης, που προσπαθεί να βρει βηματισμό.

Η κατάσταση δεν είναι δυσάρεστη μόνο για την κυβέρνηση, αλλά και για τη χώρα ολόκληρη. Ο πρωθυπουργός με τις δημόσιες τοποθετήσεις του εμφανίζεται να πιστεύει ότι  οι κυβερνητικές πολιτικές επιλογές  είναι αυτές που ακριβώς χρειάζεται η χώρα για να βγει από την κρίση. Το μόνο που γίνεται τις τελευταίες μέρες είναι η «επικοινωνιακή» αντιπαράθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, τους απεργούς και τους καταληψίες. Κάποιοι κατάφεραν με τους χειρισμούς τους να σηκώσουν από τον καναπέ του Περισσού και το ΚΚΕ. 

Ο πρωθυπουργός προσπαθεί με συσκέψεις και παρακολουθώντας τους Υπουργούς να βάλει σε ρυθμό το κυβερνητικό έργο δυστυχώς, όμως, πολλά από τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου δε μπορούν να ανταποκριθούν. Ήδη η κυβέρνηση εισπράττει την κριτική κατά τρόπο οδυνηρό το ότι απέτυχε να παρουσιάσει μια δυνατή ομάδα, ικανή να αντιμετωπίζει τα πολύ δύσκολα προβλήματα. Η πολιτική ένδεια πολλών κυβερνητικών στελεχών συζητείται έντονα σε οικονομικούς και διπλωματικούς κύκλους.

Ο Αντώνης Σαμαράς, παρά την εργατικότητα που τον διακρίνει, είναι επικεφαλής μιας τρικομματικής κυβέρνησης, με στελέχη που δεν βρίσκονται σε αντιστοιχία με τις ανάγκες μιας εξαιρετικά απαιτητικής περιόδου.

Τις τελευταίες ημέρες τριβές  και αντιπαραθέσεις μεταξύ -αλλά και στο εσωτερικό- των κομμάτων της συγκυβέρνησης προκαλούν η σύγκρουση της οικονομικής πολιτικής με την κοινωνία και τους απεργούς.

Και δεν σταματάμε εδώ, στην κυβερνητική Βαβέλ προστίθενται οι διαφωνίες στελεχών της Ν.Δ. με το "ενιαίο χαράτσι" που ετοιμάζει ο Γ. Στουρνάρας στα ακίνητα, η  "ενόχληση" σε ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ. από το νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ και την "χωρίς εξαιρέσεις" καταστολή των κινητοποιήσεων.

Η κοινωνικές αντιδράσεις για την κατακρεούργηση των μισθών, συντάξεων και εργασιακών  δικαιωμάτων και η δημοσκοπική πτώση ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ. προβληματίζουν το Μαξίμου.

Το  ΠΑΣΟΚ εξέφρασε την "ενόχλησή" του για το γεγονός ότι έμαθε το νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ - ΤΕΙ από τα ΜΜΕ, ενώ η ΔΗΜ.ΑΡ. "επιφυλάχθηκε" να το μελετήσει.

Ο Αντώνης Σαμαράς προσπαθεί να σώσει την παρτίδα έχοντας κλείσει σε μεγάλο βαθμό τα μέτωπα για την Ελλάδα στο εξωτερικό, βρίσκεται, όμως,  αντιμέτωπος με τα καυτά ζητήματα στο εσωτερικό της χώρας.

Και σε αυτά θα κριθεί, όπως ακριβώς έγινε και με τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος είχε την στήριξη των δανειστών όσο ψήφιζε μέτρα και μνημόνια αλλά έχασε τον έλεγχο στα εσωτερικά μέτωπα όταν ήρθε η ώρα της εφαρμογής τους.

Νίκος Παναγιωτόπουλος