«Η κατάργηση της υποχρεωτικής εγγραφής των επιχειρήσεων στα Επιμελητήρια απειλή για τη βιωσιμότητά τους» καταγγέλλει σε επίκαιρη ερώτησή του στη Βουλή προς τον υπουργό Ανάπτυξης, Κωστή Χατζηδάκη, ο Γιάννης Μιχελάκης.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά:  «Το επιμελητηριακό δίκτυο της χώρας, αρχής γενομένης από τον ιδρυτικό του νόμο το 1914, λειτουργεί με συνέπεια έχοντας ως βασικό στόχο την προστασία και προαγωγή των εμπορικών και αναπτυξιακών συμφερόντων κάθε περιφέρειας.

Όμως αυτήν την τόσο κρίσιμη περίοδο για την εθνική μας οικονομία, κατά την οποία η αγορά ταλανίζεται από την παντελή έλλειψη ρευστότητας, το πάγωμα της απορρόφησης κοινοτικών κονδυλίων, το παραεμπόριο και τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των πολυεθνικών, καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2015 η υποχρεωτική εγγραφή των επιχειρήσεων στα Εμπορικά Επιμελητήρια, όπως αυτή προβλέπεται στο Ν 2081/1992 (Α΄ 154), σαν να ήταν αυτό το μείζον πρόβλημα για τον ελληνικό εμπορικό κόσμο.

Τα Επιμελητήρια με τη ρύθμιση αυτή πλήττονται καίρια, αφού θα καταστεί στο εξής σχεδόν αδύνατη η λειτουργία τους χωρίς θεσμοθετημένους οικονομικούς πόρους και χωρίς κάποιο σχέδιο για την μελλοντική βιωσιμότητά τους. Όμως είναι ευρέως γνωστό ότι τα Επιμελητήρια όχι μόνο αποτελούν τους βασικούς συντελεστές για την υλοποίηση και την τήρηση του Γενικού Εμπορικού Μητρώου, αλλά και ότι σύντομα θα είναι οι φορείς έκδοσης αδειών λειτουργίας επιχειρήσεων, σύμφωνα με το κατατεθέν σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος. Ιδιαίτερα σημαντικό εξάλλου είναι το γεγονός ότι τα Επιμελητήρια αποτέλεσαν επί σειρά ετών τον πιο ισχυρό θεσμό εκπροσώπησης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της χώρας, που κατά γενική παραδοχή αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της εθνικής μας οικονομίας.

Στη σημερινή εξαιρετικά αρνητική συγκυρία για τις ελληνικές επιχειρήσεις, τα Επιμελητήρια, ως ο βασικότερος πυλώνας προώθησης της επιχειρηματικότητας, εξακολουθούν να προσφέρουν σημαντικές και υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στα μέλη τους, να είναι ο ουσιαστικός συμπαραστάτης και υποστηρικτής των διεκδικήσεων τους, να προβάλουν τις θέσεις και τις προτάσεις τους και όλα αυτά με μια ετήσια συνδρομή που κυμαίνεται μεταξύ 50 και 420 ευρώ για τη συντριπτική πλειονότητα των επιχειρήσεων.

Επιπρόσθετα τα Επιμελητήρια δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, λειτουργούν ανταποδοτικά προς τα μέλη τους και υποστηρίζουν την αναπτυξιακή πολιτική της χώρας με ουσιαστικές δράσεις και προτάσεις. Εάν εφαρμοστεί η κατάργηση της υποχρεωτικότητας εγγραφής των επιχειρήσεων στα Επιμελητήρια θα καταστεί εξαιρετικά δυσχερής η άσκηση των σημαντικών αρμοδιοτήτων τους, όπως η τήρηση του Γενικού Εμπορικού Μητρώου, η έκδοση των πιστοποιητικών μεταβολών των επιχειρήσεων, η αδειοδότησή τους, η Υπηρεσία μίας Στάσης, κ.λπ. με αποτέλεσμα τις υπηρεσίες αυτές να κληθεί να τις επωμισθεί το κράτος.

Αυτό όμως θα έχει ως προφανή αρνητική συνέπεια αφ’ ενός την αύξηση των λειτουργικών δαπανών του Δημοσίου και αφ’ ετέρου την πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση των επιχειρήσεων. Περαιτέρω οι θέσεις εργασίας των περίπου 650 εργαζομένων, οι οποίοι εργάζονται σε όλα τα Επιμελητήρια της χώρας, θα τεθούν σε άμεσο κίνδυνο. Επίσης φορείς όπως η Κ.Ε.Ε.Ε. (Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος), η Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε. (Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος), η Ε.Σ.Ε.Ε. (Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου) και συνδικαλιστικές οργανώσεις, που στηρίζονται από τα Επιμελητήρια, θα οδηγηθούν σε σταδιακή αποσύνθεση και υποβάθμιση. Είναι σαφές ότι τα Επιμελητήρια απειλούνται με αφανισμό σε πολύ σύντομο χρόνο και μάλιστα πριν την 1-1-2015, με αφορμή την κατάργηση της προβλεπόμενης επιμελητηριακής ενημερότητας για την θεώρηση βιβλίων και στοιχείων από τις ΔΟΥ, από την 1-1-2014.

Ουσιαστικά δηλαδή, τα Επιμελητήρια όλης της χώρας θα πάψουν να εμφανίζουν έσοδα, άρα και να λειτουργούν ομαλά, από το δεύτερο εξάμηνο του τρέχοντος έτους. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ευρώπη και ειδικότερα σε χώρες όπως για παράδειγμα η Γερμανία, η Ολλανδία και η Αυστρία τα Επιμελητήρια λειτουργούν με το μέχρι σήμερα καθεστώς των Ελληνικών Επιμελητηρίων ως Ν.Π.Δ.Δ με υποχρεωτικότητα εγγραφής. Είναι επίσης άξιο προσοχής από την ευρωπαϊκή εμπειρία το «πείραμα» που επιχειρήθηκε στον Επιμελητηριακό θεσμό στην Ισπανία, το οποίο απέτυχε πλήρως, με αποτέλεσμα η Ισπανική Κυβέρνηση να επαναφέρει τον θεσμό ως Ν.Π.Δ.Δ. με υποχρεωτικότητα εγγραφής.

Εν κατακλείδι ο εμπορικός κόσμος επιθυμεί όχι την κατάργηση αλλά την αναμόρφωση της λειτουργίας των Επιμελητηρίων, ούτως ώστε να αναβαθμιστεί το έργο τους και να διευρυνθούν οι ανταποδοτικές υπηρεσίες προς τα μέλη τους».