Μια μικρή κοινωνία αλληλεγγύης, ισότητας και αξιοκρατίας έχουν φτιάξει οι μαθητές του Εσπερινού Γυμνασίου Ηρακλείου, για να αντιμετωπίσουν την κρίση. Στους κουμπαράδες, στο γραφείο ευρέσεως εργασίας, στα τρόφιμα του κοινωνικού παντοπωλείου, πρόσβαση έχουν πρώτα εκείνοι που δυσκολεύονται περισσότερο.
Οι δράσεις των μαθητών ξεκίνησαν πριν από μερικές εβδομάδες, όταν η εξαιρετικά δύσκολη θέση στην οποία βρέθηκε ένας 18χρονος συμμαθητής τους, τους κινητοποίησε.

Ο Νίκος, το μεγαλύτερο παιδί πολύτεκνης οικογένειας, εκδιώχθηκε από την οικογένειά του καθώς οι γονείς του δεν μπορούσαν να συντηρήσουν όλα τα παιδιά. Ο  18χρονος βρέθηκε κυριολεκτικά στο δρόμο, αλλά – τελικά- στην αγκαλιά των συμμαθητών του.

Πρώτη τους κίνηση να δημοσιοποιήσουν το γεγονός στα social media και να απευθυνθούν στη δημοτική αρχή του Ηρακλείου. Ο Νίκος τελικά έλαβε μια πλήρη υποτροφία ως οικότροφος σε σχολή μαγειρικής. Εκεί σπουδάζει, τρώει, κοιμάται.
Δεύτερη κίνησή τους να μαζέψουν χρήματα για τα καθημερινά του έξοδα: «Θα του φτάσουν ως το καλοκαίρι, που θα εργαστεί σε κάποιο ξενοδοχείο του νησιού, όπως ήδη έχουν κανονίσει οι υπεύθυνοι της σχολής» μας λέει ο γυμνασιάρχης Ανδρέας Τσεπαπαδάκης.

Αμέσως μετά, οι μαθητές του Εσπερινού Γυμνασίου διαπίστωσαν ότι κι άλλοι βρίσκονται σε δυσχερή θέση. Κι έβαλαν σε εφαρμογή τις ιδέες τους:

Οι κουμπαράδες

Στο γραφείο του γυμνασιάρχη είναι τοποθετημένοι τρεις κουμπαράδες. Εκεί στο τέλος κάθε ημέρας, όσοι μαθητές έχουν, αφήνουν λίγα χρήματα: άλλος ένα, άλλος μισό ευρώ. Στο τέλος κάθε εβδομάδας και μετά από συνέλευση αποφασίζουν ποιοι συμμαθητές τους θα ενισχυθούν με το ποσό που έχει συγκεντρωθεί: «Έχουμε δεκα παιδιά με μεγάλα προβλήματα οικονομικά και οικογενειακά. Όσοι είμαστε σε “καλύτερη” κατάσταση βοηθάμε τους ασθενέστερους», λέει ο πρόεδρος του δεκαπενταμελούς, Νίκος Σγουρός.

Το γραφείο ευρέσεως εργασίας
 
Η ιδέα για τη σύσταση εσωτερικού... γραφείου ευρέσεως εργασίας έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Οι μαθητές που διαχειρίζονται τα θέματα του γραφείου, έρχονται σε επαφή με επιχειρήσεις του Ηρακλείου.

Όταν προκύψει η ανάγκη, ακόμη και για ένα μεροκάματο, πάλι μετά από συνέλευση αποφασίζεται ποιος θα εργαστεί: «Μοιράζω διαφημιστικά φυλλάδια στις πολυκατοικίες», λέει ο 19χρονος Γιώργος Καλογέρης. «Δεν είναι κάτι σταθερό, δύο με τρία μεροκάματα την εβδομάδα, τουλάχιστον για το χαρτζηλίκι μου. Όταν όμως κάποις συμμαθητής δεν έχει εργαστεί για πολύ καιρό, πηγαίνει στη θέση μου».

Αίμα και τροφή

Την περασμένη εβδομάδα ξεκίνησε στο σχολείο η λειτουργία κοινωνικού παντοπωλείου, στο οποίο οι μαθητές φέρνουν ό,τι τους περισσεύει για τους οικονομικά ασθενέστερους.

Στα σκαριά και η ιδέα δημιουργίας τράπεζας αίματος

«Η κατάσταση είναι πάρα πολύ δύσκολη» μας λέει ο γυμνασιάρχης. «Το φθινόπωρο γράφτηκαν στο σχολείο 307 μαθητές. Σήμερα φοιτούν οι μισοί. Οι οικονομικές δυσκολίες τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν».

Η 19χρονη Εύα δηλώνει, πάντως, αποφασισμένη να αποφοιτήσει: «Το ίδιο το σχολείο με έχει βοηθησει στο να πάρω την απόφαση να το περάσω. Πιστεύω πως θα καταφέρω να πάω στο λύκειο και μετά σε κάποια σχολή. Συγκατοικώ με δυο  συμμαθήτριές μου για οικονομία. Οι γονείς μου εργάζονται, αλλά δεν πληρώνονται. Έτσι κάνω κι εγώ μερικά μεροκάματα. Ο καθένας ό,τι μπορεί κάνει για να συνεχίσουμε τη ζωή μας».


Ντίνα Καραμάνου