Ολομέτωπη επίθεση στην κυβέρνηση εξαπολύει ο ΣΥΡΙΖΑ με non paper εφ όλης της ύλης που εξέδωσε, για τις τελευταίες εξελίξεις.
Η Κουμουνδούρου κατηγορεί την κυβέρνηση για «υπακοή» στην τρόικα, σχολιάζοντας τις διαπραγματεύσεις των δύο πλευρών ενώ επισημαίνει ότι ο πρωθυπουργός επιδιώκει να επιδείξει ευαισθησία για τα «εθνικά θέματα», προκειμένου να μεταφέρει τη συζήτηση από την κρίση και τα Μνημόνια σε άσχετα θέματα και να θρέψει ελπίδες για γρήγορο πλούτο. Το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης πρόσθεσε ότι «η κυβέρνηση, κατά τη συνήθη πρακτική της, έσπευσε με δελτία τύπου να διαστρεβλώσει τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ» για τη φορολογική πολιτική.

Παράλληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί τον κ. Σαμαρά ότι κατά τη χθεσινή του ομιλία «επιχείρησε μικρόψυχα να περιορίσει την πολιτική συνεισφορά του Κωνσταντίνου Καραμανλή της ΝΔ στα μέτρα των δογμάτων που ο ίδιος ακολουθεί», ενώ υπερασπίζεται την πολιτική πορεία του ηγέτη της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες.

Αναλυτικά:

1.    Παρουσίαση των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για τη φορολογική πολιτική

Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την φορολογική πολιτική παρουσιάστηκαν  σε ημερίδα στις αρχές της εβδομάδας. Αναλύθηκε η ανάγκη για ένα φορολογικό σύστημα  απλό, σταθερό, αποτελεσματικό και προπαντός δίκαιο. Βασικοί πυλώνες της φορολογικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι η δημιουργία περιουσιολογίου, η αποκατάσταση της δικαιοσύνης του συστήματος, και η επανασύσταση συστήματος ελέγχου και διοίκησης των φοροεισπρακτικών μηχανισμών. Όσον αφορά τη δικαιοσύνη αυτή θα επιτευχθεί με παρεμβάσεις όπως, η αντιστροφή της σχέσης  έμμεσων- άμεσων  φόρων , η αφαίρεση φορολογικού βάρους από τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, και από τους πολίτες που δεν διαθέτουν μεγάλο πλούτο, και η μεταφορά του στα υψηλότερα εισόδημα και στον μεγάλο συσσωρευμένο πλούτο, η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, της φοροαποφυγής και των σκανδαλωδών φοροαπαλλαγών.

Η κυβέρνηση, κατά τη συνήθη πρακτική της, έσπευσε με δελτία τύπου να διαστρεβλώσει τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ:
(α) Κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια απέκρυψε ότι πρόκειται για προτάσεις που ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ καταθέτει προς διάλογο με τους κοινωνικούς φορείς ώστε να οδηγηθούμε σε ένα δημοκρατικό φορολογικό σύστημα που θα το αποδέχεται η πλειοψηφία των πολιτών και δεν θα είναι αποτέλεσμα δογματικής υπακοής σε μνημονιακά τελεσίγραφα,

(β) Ανακάλυψε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ προτίθεται να «σκοτώσει» οικονομικά με «υπέρογκους φόρους τη μεσαία τάξη» παρόλο που οι προτάσεις του κάνουν λόγο για μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των μεσαίων εισοδημάτων. Τα μεσοστρώματα, όμως, γνωρίζουν πολύ καλά ότι είναι η κυβερνητική πολιτική των μνημονίων που μειώνει δραστικά το εισόδημα (ανεργία, μειώσεις μισθών, κατακόρυφη πτώση τζίρου), οδηγεί σε λουκέτα και επιβάλλει απίστευτα χαράτσια,

(γ) απέκρυψε επιμελώς την αναπτυξιακή διάσταση των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ καθώς η φορολογική ελάφρυνση των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων και η μείωση των έμμεσων φόρων θα τονώσουν την εσωτερική ζήτηση οδηγώντας, μαζί με άλλες παρεμβάσεις όπως η επάνοδος του κατώτατου μισθού, στην ανάκαμψη.  Εκτός αυτών όμως επισημαίνουμε ότι συνιστά προσβολή προς τη νοημοσύνη των πολιτών το να χαρακτηρίζει η κυβέρνηση «λαϊκισμό» τη βούληση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ «να τα πάρει από τους πλούσιους» όταν η αντίθετη δική της πολιτική έχει ήδη οδηγήσει τους μισούς φορολογούμενους (2,5 εκατομ.) σε αδυναμία πλήρη ή μερική να ανταποκριθούν στα υπέρογκα μνημονιακά χαράτσια. Ωστόσο, δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό από τις πολιτικές δυνάμεις που η φοροασυλία του μεγάλου πλούτου ήταν κεντρική επιλογή τους, όπως καταδεικνύει και το σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ και η συγκάλυψή του.
    
2.    Επιμένει η τρόικα στην καταστροφική πολιτική της, παροξύνοντας όλα τα κοινωνικά προβλήματα. Υπάκουη η συγκυβέρνηση οδηγεί την κοινωνία σε πλήρη απόγνωση. Μόνη ρεαλιστική ελπίδα η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για μια πολιτική στον αντίποδα του μνημονίου.  

Στις συναντήσεις της με τους κυβερνητικούς αξιωματούχους η τρόικα επιμένει στην καταστροφική πολιτική της. Συγκεκριμένα, η τρόικα, μεταξύ άλλων, επιμένει στα εξής: (α) στις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, πράγμα που αφενός θα επιδεινώσει την ποιότητα του δημόσιου τομέα σε μια περίοδο που οι πολίτες, εξαιτίας της οικονομικής εξαθλίωσης που τους επιβάλλεται από το μνημόνιο, τον έχουν ανάγκη περισσότερο από ποτέ και αφετέρου θα επιδεινωθεί η ήδη εφιαλτική και διαρκώς αυξανόμενη ανεργία, όχι μόνο εξαιτίας των ίδιων των απολύσεων αλλά κι εξαιτίας των λουκέτων στα οποία θα οδηγήσει η συναφής απώλεια εισοδήματος, (β) σε λιγότερο «γενναιόδωρη» ρύθμιση για τους υπερχρεωμένους δανειολήπτες παρόλο που κυβερνητική πρόταση αφορά ελάχιστους απ’ όσους έχουν πραγματικό πρόβλημα, (γ) σε νέες περικοπές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που θα δυσχεράνει ακόμη περισσότερο την πρόσβαση των πολιτών σε αυτή, (δ) στην άρνηση για την κατάργηση του υπέρογκου ΦΠΑ εστίασης και του επικίνδυνου και αναποτελεσματικού φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης, αλλά και στην αξίωση για νέα μέτρα που θα καλύπτουν τα πενιχρά δημόσια έσοδα. Είναι προφανές ότι οι παραπάνω εμμονές της τρόικα επιδεινώνουν όλα τα κοινωνικά προβλήματα που έχει δημιουργήσει η μνημονιακή πολιτική. Η συγκυβέρνηση Σαμαρά, δέσμια στην πιστή εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων,  δεν μπορεί παρά να κορυφώσει την απελπισία των πολιτών. Κάθε ημέρα που περνάει γίνεται ολοένα και πιο σαφές και αναντίρρητο ότι η μοναδική σήμερα ρεαλιστική διέξοδος από την κρίση είναι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για μια πολιτική που θα κινείται στον αντίποδα της καταστροφικής λιτότητας και εισοδηματικής εξαθλίωσης του μνημονίου.

3.    Για την εκδήλωση του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής»

Το «μήνυμα» της υπέρβασης των ορίων που επέβαλαν στη χώρα ο εμφύλιος και οι ξένοι προστάτες ανέδειξε ο Αλ. Τσίπρας  στην ομιλία του στην εκδήλωση του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Κ. Καραμανλής». Ειδικότερα, ο Αλ. Τσίπρας, αναφερόμενος στη μεταδικτατορική περίοδο, σημείωσε ότι ο Κ. Καραμανλής «επεδίωξε και κατάφερε να διευρύνει τα όρια της παράταξής του. Αφουγκράστηκε τις νέες δημοκρατικές ανάγκες και κυρίως την ιστορική ανάγκη να οικοδομηθεί στη χώρα μια σταθερή δημοκρατική νομιμότητα που θα προστατεύει τα στοιχειώδη δικαιώματα, θα περιορίζει στο ελάχιστο τους πολιτικούς διαχωρισμούς και θα διασφαλίζει την ομαλή εναλλαγή στην εξουσία». Αντίθετα ο κ. Σαμαράς επιχείρησε μικρόψυχα να περιορίσει την πολιτική συνεισφορά του ιδρυτή της ΝΔ στα μέτρα των δογμάτων που ο ίδιος ακολουθεί, δηλαδή του καταστροφικού Μνημονίου και «του νόμου και της τάξης». Στο ίδιο μήκος κύματος ο κ. Βενιζέλος παρουσίασε ως μονόδρομο το καταστροφικό μνημόνιο, επιτιθέμενος εμμέσως πλην σαφώς στον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. 

4.    Αντιδραστικοί κύκλοι διεθνώς και στην Ελλάδα αμφισβητούν την δημοκρατικότητα του Τσάβες διότι ο ίδιος συγκρούστηκε με τη δικτατορία των αγορών. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ πηγαίνει στην κηδεία του Τσάβες, όπου θα βρίσκεται όλο το τμήμα του πλανήτη που με τον έναν η τον άλλο τρόπο αμφισβητεί την τυφλή υποταγή των κοινωνιών στον νεοφιλελευθερισμό. 

Ο Τσάβες εξελέγη τρεις φορές πρόεδρος της Βενεζουέλας με αναμφισβήτητες εκλογικές νίκες. Οι θεσμικές αλλαγές που προώθησε επικυρώθηκαν μέσω δημοψηφισμάτων.  Υποστήριζε κι έκανε πράξη το ότι οι κοινωνικές αλλαγές μπορούν να γίνουν μόνο με δημοκρατικό τρόπο. Οι «δημοκράτες» αντίπαλοί του οργάνωσαν εναντίον του ένα πραξικόπημα, το οποίο κατέρρευσε όταν βρέθηκε αντιμέτωπο με μια τεράστια λαϊκή κινητοποίηση. Η κυβέρνηση Τσάβες συγκρούστηκε συστηματικά με τα πολυεθνικά συμφέροντα, και τους εκφραστές τους μέσα στη Βενεζουέλα, ιδιαίτερα στο χώρο των ιδιωτικών ΜΜΕ. Το γεγονός αυτό προτάσσουν οι αντίπαλοί του κατηγορώντας τον για αντιδημοκρατικότητα, παρόλο που πρόκειται για μια σύγκρουση όπου το επίδικο ήταν αν τους παραγωγικούς πόρους θα τους εκμεταλλεύεται η Βενεζουέλα ή οι πολυεθνικές.

Ο Τσάβες ήταν ένας από τους ηγέτες που συγκρούστηκε ανοιχτά με την ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ, ιδιαίτερα του προέδρου Μπους, με αποτέλεσμα να χαρακτηρισθεί εχθρός της παγκόσμιας νεοφιλελεύθερης τάξης πραγμάτων. Οι ιδεολογικοί του αντίπαλοι τον κατηγορούν ότι δεν εξάλειψε πλήρως τα κοινωνικά προβλήματα της Βενεζουέλας, την ίδια στιγμή που οι ίδιοι ανέχονται πολύ σοβαρότερες κοινωνικές κρίσεις σε φιλικές προς τις ΗΠΑ και τις «αγορές» χώρες, όπως η Κολομβία. Στον πυρήνα της λογικής αυτής βρίσκεται η άποψη ότι όποιος είναι εναντίον του διεθνούς συστήματος των αγορών είναι αντιδημοκράτης και λαϊκιστής, ενώ όποιος είναι υπέρ, δεν έχει να απολογηθεί για τίποτα.  

Η κριτική αυτή διατυπώνεται και στην Ελλάδα με στόχο να πληγεί η Αριστερά και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Διατυπώνεται η άποψη ότι η αριστερά είναι «σύγχρονη και ευρωπαϊκή» μόνο αν αποδέχεται το σύστημα των αγορών και την κυριαρχία του, και, όσον αφορά ειδικά την Ελλάδα, το Μνημόνιο ως αναγκαιότητα. Διαφορετικά, η αριστερά είναι λαϊκιστική. Κι αν συγκρουστεί με τον νεοφιλελευθερισμό και σημειώσει νίκες, τότε είναι και αντιδημοκρατική. Πρόκειται για την αντίληψη που επιχειρεί να ταυτίσει την δημοκρατία με τον Μνημονιακό χώρο, και η οποία εκφράζεται και με άλλους τρόπους, όπως την «θεωρία των δύο άκρων». Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνει στην κηδεία του Τσάβες, όπου θα βρίσκεται όλο το τμήμα του πλανήτη που με τον έναν η τον άλλο τρόπο αμφισβητεί την τυφλή υποταγή των κοινωνιών στον νεοφιλελευθερισμό και τη δικτατορία των αγορών. 

5. Τα ζητήματα που σχετίζονται με την ΑΟΖ δεν προσφέρονται για εύκολη επικοινωνιακή εκμετάλλευση και δημιουργία φρούδων ελπίδων για γρήγορο πλουτισμό.

Ο Αντ. Σαμαράς με τις πρόσφατες δηλώσεις του για την ΑΟΖ επιδιώκει να επιδείξει ευαισθησία για τα “εθνικά θέματα”, προκειμένου να μεταφέρει τη συζήτηση από την κρίση και τα Μνημόνια σε άσχετα θέματα και να θρέψει ελπίδες για γρήγορο πλούτο. Πρόκειται για επικίνδυνη επιλογή, διότι τα εθνικά θέματα χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή και δεν ενδείκνυται προς επικοινωνιακή εκμετάλλευση. Επιπλέον επισημαίνουμε:

(α) ότι δεν πρέπει να δημιουργούνται φρούδες ελπίδες στους πολίτες για υπέρβαση της κρίσης με γρήγορο και εύκολο τρόπο καθώς ακόμη κι αν βρεθεί ορυκτός πλούτος το διάστημα μεταξύ εύρεσης και εκμετάλλευσης είναι μεγάλο και
(β) όπως έχουν τα πράγματα σήμερα, οι δεσμεύσεις των μνημονίων οδηγούν οποιονδήποτε πλούτο στη διάθεση των δανειστών.
 (γ) απαιτείται ιδιαίτερη και επίπονη μελέτη για το ποιος είναι ο προσφορότερος τρόπος εκμετάλλευσης του ενδεχόμενου ορυκτού πλούτου δεδομένων μεταξύ άλλων του σεισμογενούς της Ελλάδας και των υπαρκτών περιβαλλοντικών κινδύνων.