Ερώτηση στη Βουλή για τα αίτια του δυστύχηματος στην Εύβοια με τον θάνατο του πεζοναύτη κατέθεσε ο βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος. Όπως αναφέρεται στην ερώτηση, «Τουλάχιστον σοβαρή, εάν όχι ανησυχητική, θα μπορούσε να κρίνει κανείς την κατάσταση στην οποία βρίσκονται πλέον οι ΕΔ της χώρας μας. Το τραγικό συμβάν της 05 05:50 Ιουνίου 2013 στην περιοχή του Ωρωπού, που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια ενός στρατεύσιμου του Σώματος των Πεζοναυτών, δείχνει ότι, υπάρχει ένα σοβαρό πλέον έλλειμμα στις ΕΔ της πατρίδας μας.

Το έλλειμμα αυτό, είναι πρωτίστως ψυχικό και έχει να κάνει με τις συνεχείς περικοπές, στις οποίες υπόκεινται τα στελέχη των ΕΔ, αλλά και ο προϋπολογισμός του ΥΠΕΘΑ. Οι συνεχείς μειώσεις έχουν πλέον εμφανή αποτελέσματα στο αξιόμαχο των ΕΔ. Το επίπεδο της συντήρησης συνεχώς υποβαθμίζεται, τα διαθέσιμα κονδύλια για καύσιμα και ελαιολιπαντικά για όλα τα επίγεια και εναέρια μέσα ελαττώνονται, οι εκπαιδεύσεις των μονίμων στελεχών αλλά και των κληρωτών μειώνονται σε διάρκεια, οι ασκήσεις έχουν περικοπή σε ποσοστό που ξεπερνά το 50% και γίνονται πλέον, κατά πλειονότητα επί χάρτου. Όλα αυτά, έχουν επίδραση σ’ έναν ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ παράγοντα που λέγεται ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

Άραγε, γιατί οι εκάστοτε Αρχηγοί ή ακόμη και η πολιτική Ηγεσία του ΥΠΕΘΑ, προτιμούν να παραβρίσκονται στις κηδείες των πεσόντων στρατιωτικών και πλέον τούτου, απλά να διατάσσουν τις ΕΔΕ και τις λοιπές προανακριτικές πράξεις;

Ποιοι είναι οι ένοχοι αυτή τη φορά; Να περιμένουμε να συμβεί το ίδιο και αυτή την φορά, όπου ως Υπαίτιος του ατυχήματος να είναι μήπως ο Διοικητής του Τάγματος Πεζοναυτών; Ή μόνο ο αρχηγός πληρώματος του Τεθωρακισμένου; Και γιατί άραγε; Για καθετί που έπραξαν ή αμέλησαν να πράξουν, όπως χαρακτηριστικά λένε οι Στρατιωτικοί Κανονισμοί;

Για πόσο καιρό ακόμη άτυχα θύματα θα θυσιάζονται στον καιάδα των αιθουσών των δικαστηρίων; Μήπως, όμως οι πραγματικοί φταίχτες ή έστω εκείνοι, που μπορούν να διορθώσουν την όλη κατάσταση και να οδηγήσουν την εξέλιξη βρίσκονται πολύ ψηλότερα και εξυπηρετούνται από την δαιμονοποίηση των χαμηλότερων ιεραρχικά στελεχών; 

Ποια είναι η πραγματικότητα; Που οφείλεται το ατύχημα;

Η πραγματικότητα είναι μάλλον ζοφερή. Η διαδικασία της διερεύνησης κινητοποιείται κάθε φορά σε αντίστοιχα ατυχήματα και ακολουθώντας μια λογικοφανή, αλλά καθόλου λογική, αλληλουχία γεγονότων καταλήγει δίχως άλλο στο εύκολο θύμα: «το ανθρώπινο λάθος». Διερευνήσεις που διεξάγονται, αλλά που κανείς δεν μπορεί να λάβει γνώση σε ποιες μεθοδολογίες και σε ποια ποιοτικά κριτήρια βασίζονται, πορίσματα που εκ του χαρακτηρισμού τους ως απόρρητα ουδείς μπορεί να λάβει γνώση του περιεχομένου τους, όχι μόνο δεν εισφέρουν στην ασφάλεια και την προστασία της ανθρώπινης ζωής, αλλά αντίθετα την απαξιώνουν και αποτελούν προσκόμματα στην ίδια τη λειτουργία της Δικαιοσύνης.

 

Μήπως όμως αυτό δεν είναι επαρκές το 2013; Μήπως αυτό που πρέπει να «χτυπηθεί» είναι η νοοτροπία της εμμονής στο παλαιό; Αλήθεια, γιατί ο Αμερικανικός Στρατός έχει δημιουργήσει ολόκληρο Κέντρο Ασφαλείας με δικτυακό τόπο, στον οποίο εμφανίζεται κάθε χρόνο μήνυμα του εκάστοτε Αρχηγού του κάθε Κλάδου; Εκεί οι Αρχηγοί κάνουν ξεκάθαρη την βούλησή τους στην εμμονή στην Ασφάλεια, αλλά και εμπράκτως αποδεικνύουν, τόσο στα ένστολα στελέχη την προσκόλληση στην πρόοδο, όσο και στην λοιπή κοινωνία αλλά και στους επίδοξους «εχθρούς», πως δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην παρακολούθηση της σύγχρονης ακαδημαϊκής σκέψης για τα θέματα αυτά»;