Ερώτηση προς τους Υπουργούς Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα και Εθνικής Άμυνας, Πάνο Παναγιωτόπουλο κατέθεσε ο βουλευτής της ΝΔ, Γιάννης Μιχελάκης κάνοντας λόγο για «άδικη μεταχείριση από την πολιτεία των θυμάτων, αναπήρων πολέμου και πολεμιστών της ΕΛ.ΔΥ.Κ. 74».

Ο κ. Μιχελάκης αναφέρθηκε στην παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης των περιπτέρων, επισημαίνοντας ότι στη νέα διαδικασία δεν λαμβάνεται ειδική μέριμνα για τους αναπήρους και τα θύματα πολέμου ή τους πολεμιστές της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου.

Αναλυτικά η ερώτηση:
 
Κύριε Υπουργέ,

Μεταξύ των επαγγελμάτων που απελευθερώθηκαν δυνάμει του Ν 3919/2011, ήταν και αυτό της πώλησης προϊόντων καπνού, για να ακολουθήσει σε εφαρμογή του ανωτέρω νόμου, η υπ’ αριθμ. Φ 900/13/158602/Σ797/5-9-2012 Υπουργική Απόφαση με τις προβλεπόμενες οδηγίες προς του δήμους για την πώληση καπνοβιομηχανικών προϊόντων και την εκμετάλλευση περιπτέρων και κυλικείων.
    
Στη συνέχεια ο Ν 4093/2012 στην υποπαράγραφο ΣΤ 2 «Ρυθμίσεις για την παραχώρηση δικαιώματος χρήσης των κοινόχρηστων χώρων και κτιρίων των ΟΤΑ και των ΝΠΔΔ αυτών έναντι ανταλλάγματος» όρισε ότι οι διατάξεις του ανωτέρω Ν 3919/2011, εφαρμόζονται και για την παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης των περιπτέρων του ΝΔ 1044/1971 «Περί προστασίας και αποκαταστάσεως των αναπήρων πολέμου οπλιτών και θυμάτων πολέμου».  
    
Ειδικότερα στην παρ. 3 της υποπαραγράφου ΣΤ 2 του Ν 4093/2012 ορίστηκε νέα διαδικασία καθορισμού θέσεων περιπτέρων και χορήγησης αυτών κατά ποσοστό 30% σε ΑΜΕΑ και πολυτέκνους και 70% με δημοπρασία, χωρίς να λαμβάνεται ειδική μέριμνα για τους αναπήρους και τα θύματα πολέμου ή τους πολεμιστές της ΕΛ.ΔΥ.Κ. (Ελληνικής Δύναμης Κύπρου).
 
Επιπρόσθετα, ενώ μέχρι σήμερα το αποκλειστικό δικαίωμα πώλησης προϊόντων καπνού ανήκε στα περίπτερα και τα καπνοπωλεία – και το δικαίωμα εκμετάλλευσης περιπτέρου ανήκε στους αναπήρους και θύματα πολέμου και στις λοιπές κατηγορίες που προβλέπονταν στους Ν 1044/1971, Ν 1043/1980, Ν 3036/2002 και Ν 3648/2008 – παρέχεται πλέον η δυνατότητα ελεύθερης πώλησης των εν λόγω προϊόντων και από άλλα καταστήματα.

Η προφανής συνέπεια αυτής της απελευθέρωσης είναι η σημαντική οικονομική ζημία των περιπτεριούχων εν γένει, αλλά ιδίως των αναπήρων και θυμάτων πολέμου, οι οποίοι διέθεταν προνομιακό δικαίωμα εκμετάλλευσης των ανωτέρω προϊόντων δυνάμει του ΝΔ 1044/1971.  

Όμως πρέπει να σημειωθεί ότι το ως άνω δικαίωμα χορήγησης άδειας εκμεταλλεύσεως περιπτέρου σε δημοτικό πεζοδρόμιο ή χορήγησης άδειας κυλικείου εντός δημοσίου κτηρίου ή προνομιακής άδειας πώλησης καπνοβιομηχανικών προϊόντων υπέρ των αναπήρων και θυμάτων πολέμου δεν πηγάζει από το άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος περί επαγγελματικής ελευθερίας - δικαίωμα που έρχεται να προστατέψει ο ανωτέρω Ν 3919/2011 - αλλά από το άρθρο 21 παρ. 2.

Η θεμελίωση του εν λόγω δικαιώματος στο άρθρο 21 παρ. 2 του Συντάγματος, σημαίνει ότι αυτό συνιστά δικαίωμα δημοσίου δικαίου, το οποίο για λόγους κοινωνικής πρόνοιας και δικαιολογημένου ενδιαφέροντος της πολιτείας απονέμεται στους αναπήρους και τα θύματα πολέμου με σκοπό την προστασία και την επαγγελματική τους αποκατάσταση και ως τέτοιο θα πρέπει να αντιμετωπίζεται από τα αρμόδια όργανα της διοίκησης (ΣτΕ 809/1990).

Συνεπώς ο έχων την επίμαχη άδεια δεν είναι επαγγελματίας, αλλά δικαιούχος και ως τέτοιος θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από την πολιτεία.

Με το παραπάνω σκεπτικό η κατάργηση του προνομιακού δικαιώματος πώλησης προϊόντων καπνού υπέρ των αναπήρων και θυμάτων πολέμου αντίκειται στο άρθρο 21 παρ. 2 του Συντάγματος.

Επιπρόσθετα ανακύπτει ζήτημα παραβίασης της αρχής της ισότητας και πρόκλησης αθέμιτου ανταγωνισμού εις βάρος των επαγγελματιών καπνοπωλών και των περιπτεριούχων, δεδομένου ότι λόγω της φύσης των καταστημάτων τους και του μικρού τους χώρου, δεν διαθέτουν πρακτική δυνατότητα πώλησης άλλων προϊόντων.

Σε κάθε περίπτωση και σε συνδυασμό με την κατάργηση της δυνατότητας μεταβίβασης της άδειας λόγω θανάτου, ουσιαστικά αίρεται ο χαρακτήρας του ευεργετήματος υπέρ μιας ευπαθούς ομάδας, την οποία το κράτος μπορούσε με τον τρόπο αυτό να συνδράμει ασκώντας κοινωνική πολιτική, χωρίς να επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός για χορήγηση επιδομάτων ή συντάξεων.

Επειδή από τη στιγμή που η πολιτεία θέσπισε ευεργετικές διατάξεις υπέρ των αναπήρων, θυμάτων πολέμου και των οικογενειών τους, ως ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης για όσα προσέφεραν στην πατρίδα, θα ήταν απαράδεκτο σήμερα να περιορίσει ή να τους στερήσει, αυτά τα ζωτικής σημασίας ευεργετήματα,

Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάσθε κ.κ. Υπουργοί:

Ποια είναι η θέση σας για το παραπάνω ζήτημα;

Τι σκοπεύετε να πράξετε ούτως ώστε οι ανάπηροι και τα θύματα πολέμου, οι πολεμιστές της ΕΛ.ΔΥ.Κ. και οι οικογένειές τους να έχουν από την πολιτεία την έμπρακτη στήριξη που τους αξίζει για όσα προσέφεραν στην πατρίδα;