Γράφει ο Θέμης Δαγκλής

Πόσο κοντά βρίσκεται η χώρα σε εκλογές; Η ένταση στην τρικομματική έχει βάλει φωτιά στα σενάρια. Παρά τους χαμηλούς τόνους, Κουβέλης και Βενιζέλος δεν έχουν κάνει ούτε βήμα πίσω. Στην άλλη πλευρά, ο Σαμαράς ελίσσεται. Ελιγμός είναι η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, ελιγμός είναι οι διαρροές ότι αναζητεί λύση για να ξανανοίξει σύντομα το μαγαζί.

Ελιγμός ήταν και η πρόταση που τους κατέθεσε: Προσωρινή επιτροπή ευρείας διακομματικής αποδοχής η οποία θα αναλάβει να ανοίξει την ΕΡΤ το συντομότερα δυνατό με ένα μικρό αριθμό προσωπικού το οποίο θα αναλάβει το ενημερωτικό κομμάτι του καναλιού. Επίσης, άμεση ψήφιση του νομοσχεδίου για τη δημιουργία της νέας ΕΡΤ ώστε ακόμη και σε μια εβδομάδα από σήμερα να βγει το μαύρο από τις οθόνες που τόσο πειράζει ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ.

Η πρόταση δεν βρήκε ανταπόκριση και δεν έγινε αποδεκτή. Το ΠΑΣΟΚ με ένα άτυπο σχόλιο τόνισε ότι: «Tο ΠΑΣΟΚ έχει δημόσια διατυπώσει τη θέση του με απόλυτη σαφήνεια. Ηδήλωση του κ. Σαμαρά δεν συνιστά ανταπόκριση σε αυτά που έχει πει το ΠΑΣΟΚ».  Μάλιστα υψηλόβαθμα στελέχη της Ιπποκράτους σε συνομιλία τους με δημοσιογράφους σχολίαζαν δεικτικά τη δήλωση του Πρωθυπουργού λέγοντας χαρακτηριστικά: «Δηλαδή τι μας λέει τώρα, ότι έκανε λάθος; Ότι η αναδιάρθρωση μπορούσε να γίνει και με την ΕΡΤανοικτή;»

«Δεν έχει αλλάξει τίποτα για εμάς» είναι η πρώτη αντίδραση συνεργατών του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κουβέλη. Όπως τονίζουν είναι η ίδια πρόταση που κατέθεσε το πρωί στον κ. Κουβέλη ο Δ. Σταμάτης και ζητούν να ανοίξει η ΕΡΤ, να λειτουργήσει με πλήρες πρόγραμμα, να προχωρήσει η αναδιάρθρωση με ανοικτό το κανάλι και να πάρουν πίσω την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου.

Επί της ουσίας δεν υπάρχει καμιά σύγκλιση: Βενιζέλος και Κουβέλης ζητούν αναπομπή της ΚΥΑ και επαναλειτουργία της ΕΡΤ. Αυτά ο Σαμαράς δεν μπορεί να τους τα δώσει, πρόκειται για πασιφανή υποχώρηση. Με την επιφύλαξη, ότι κρίνοντας την προσφυγή της ΠΡΟΣΠΕΡΤ για την πράξη νομοθετικού περιεχόμενου το ΣτΕ θα μπορούσε  δώσει τη Δευτέρα κάποια προσωρινή συμβιβαστική λύση, οι κυβερνητικοί εταίροι παραμένουν σε τροχιά σύγκρουσης.

Η πραγματικότητα είναι ότι η «χημεία» στην τρικομματική έχει χαλάσει από καιρό. Το γιαλί είχε ραγίσει ήδη στον αντιρατσιστικό, και τους προηγούμενους μήνες οι τρεις εταίροι μάλλον δύσκολα συνεννοούνταν. Το ότι το ΠΑΣΟΚ, στο χάλι που βρίσκεται είναι αστάθμητος παράγοντας και διακατέχεται από υπαρξιακή αγωνία το ήξερε ασφαλώς ο Σαμαράς. Δεν έκανε όμως τίποτε για να διευκολύνει τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη να καταπιούν την ιστορία με την ΕΡΤ, το αντίθετο μάλλον: έτσι όπως τους αγνόησε, πρέπει να ήθελε να προκαλέσει την αντίδραση τους.

Αυτό είναι ανεξήγητο, εκτός αν ο Πρωθυπουργός επιδιώκει τις εκλογές. Αν όντως αυτό κάνει, θα πρόκειται για μια ζαριά ριψοκίνδυνη. Το Μάιο, η κυβέρνηση πήρε προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις, ωστόσο η δημιουργία μιας πολιτικής κρίσης από το πουθενά την ώρα που οι πολίτες αρχίζουν να πιστεύουν ότι βελτιώνεται η κατάσταση είναι συνταγή σύγχυσης. Η νίκη δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη, εκτός και αν αυτό δεν είναι το πρωτεύον ζητούμενο. Το ερώτημα είναι αν στο Μαξίμου βλέπουν κάτι χειρότερο από μια ήττα στις εκλογές στον ορίζοντα και προσπαθούν να το αποφύγουν.

Πιθανόν να το βλέπουν. Στα έσοδα αναμένεται να ανοίξει η τρύπα τους επόμενους μήνες, ας είναι καλά οι αλλαγές του Θεοχάρη, που καθυστέρησαν όλες τις δηλώσεις. Η αποτυχία του διαγωνισμού για τη ΔΕΠΑ καθιστά το στόχο των 2,5 δις από ιδιωτικοποιήσεις ουτοπικό. Οι μεταρρυθμίσεις προχωρούν απελπιστικά αργά. Ακόμα και αν η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών πετύχει και η τουριστική χρόνιά είναι τόσο καλή όσο περιμένουμε, το δημοσιονομικό κενό στον επόμενο χρόνο έχει ήδη αρχίσει να γίνεται ορατό πιθανόν το Φθινόπωρο να χρειάζονται νέα μέτρα. Το ότι ο Ντάισελμπλούμ  φρόντισε ήδη να ξαποστείλει  το κούρεμα στο θέρος του 2014 (και όταν μιλάει για «κούρεμα» εννοεί μείωση επιτοκίων και παράταση του χρόνου αποπληρωμής - τα αυτονόητα του πρωτογενούς πλεονάσματος δηλαδή) δείχνει ότι ο χρόνος ως τις  γερμανικές εκλογές δεν είναι το κρίσιμο διάστημα που πρέπει να καλύψει η κυβέρνηση, είναι μόνο η πρώτη σημαδούρα. Άσε που στο Μαξίμου έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι έχουν επενδύσει στις γερμανικές εκλογές προσδοκίες που μάλλον δεν θα επιβεβαιωθούν. Η οικονομική πολιτική θέλει χρόνο για να αποδώσει, το άμεσο μέλλον φαίνεται μάλλον μαύρο.

Θα αντέξει η κυβέρνηση ως τα μέσα του 2014. Θα αντέξει η ΝΔ, αν οι προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν διαψευστούν; Μήπως την απειλεί μοίρα ανάλογη του ΠΑΣΟΚ και τον Πρωθυπουργό ανάλογη εκείνης του ΓΑΠ; Αυτές οι σκέψεις γίνονται στο Μαξίμου. Θα τις απαντούσαν με βεβαιότητα αρνητικά, αν είχαν τη χειροπιαστή στήριξη των Ευρωπαίων. Δεν την έχουν. Ο υφυπουργός Παπαγεωργίου ήταν ξεκάθαρος στο ότι την Gazprom, την έδιωξε από το διαγωνισμό για τη ΔΕΠΑ η Κομισιόν. Κανένας μεγάλη ευρωπαϊκή ενεργειακή εταιρεία δεν εμφανίστηκε στο διαγωνισμό για τη ΔΕΠΑ, παρά την αλλαγή των όρων. Κανένας ευρωπαίος δεν στηρίζει το ελληνικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, επιμένουν όμως σε απολύσεις, μέτρα, φόρους.

Δεν θα έπρεπε να αποκλειστεί λοιπόν η πιθανότητα, η σύγκρουση για την ΕΡΤ να είναι μια στρατηγική εξόδου, όσο είναι καιρός, όσο ο Σαμαράς και η ΝΔ αντέχουν. Ακόμα και αν δεν κερδίσουν τις εκλογές, θα κρατηθούν καλά. Όσο και αν οι εταίροι δεν θέλουν τις εκλογές, κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει έναν Πρωθυπουργό επειδή έπεσε προσπαθώντας να εφαρμόσει μια μεγάλη μεταρρύθμιση και να εφαρμόσει  τους όρους της συμφωνίας. Ο Σαμαράς θα αποφύγει τον εκμηδενισμό. Και η Μέρκελ θα πρέπει να τα βρει με τον Τσίπρα, πριν τις γερμανικές εκλογές.