Σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος από τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 και το σχηματισμό της τρικομματικής κυβέρνησης υπό τον Αντώνη Σαμαρά.

Τρία κόμματα, τρεις πολιτικοί αρχηγοί που πριν τον Ιούνιο ήταν στα χαρακώματα σκληροί αντίπαλοι, με διαφορετικές ιδεολογίες βρήκαν κάτι που τους ένωσε και δεν ήταν άλλο από τη σωτηρία της χώρας.

Είναι προφανές ότι πλειοψηφία της κοινωνίας συμφωνεί με την απόφαση του Πρωθυπουργού για πλήρη αναδιάρθρωση της ΕΡΤ, κανείς δεν επιθυμεί το καθεστώς σπατάλης, αδιαφάνειας και εξυπηρέτησης πελατειακών σχέσεων.

Αφού, λοιπόν, οι περισσότεροι συμφωνούν στον στόχο, τι έγινε και φτάσαμε σε αυτή την κρίση που ενδεχομένως να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές και περιπέτειες;  

Η πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων, έλεγε ο αείμνηστος Φρανσουά Μιτεράν τέως πρόεδρος της Γαλλίας. Στη περίπτωση που η διαχείριση αυτή γίνεται με όραμα , με σχέδιο και μεθοδικότητα , τότε η πολιτική κατακτά στόχους , κερδίζει την αναγνώριση, ανοίγει δρόμους, δικαιώνει τις προσδοκίες των πολιτών.

Αυτό, όμως δεν συνέβη στην περίπτωση της ΕΡΤ, υπήρξε η πολιτική απόφαση, υπήρξε το όραμα αλλά απουσίαζε το σχέδιο και η μεθοδικότητα. Ήταν ο τρόπος, ήταν η ανακοίνωση και φυσικά η επόμενη μέρα αργούσε τόσο ώστε συσπείρωσε συσσωρευμένη πίεση, αντιδράσεις, αγωνία αλλά και αντιφατικές περιθωριακές δυνάμεις που δεν θέλουν η χώρα να προχωρήσει μπροστά.

Η κυβέρνηση έχει ανάγκη τη συμμαχία της κοινωνίας με προωθητική δύναμη τις μεταρρυθμίσεις και όχι την προπαγάνδα του διασυρμού.

Ο κίνδυνος να οδηγηθεί η χώρα σε περιπέτειες και να χαθούν οι θυσίες του Ελληνικού λάου είναι τεράστιος.

Οι πρόωρες εκλογές οδηγούν με δημοσκοπίκη ακρίβεια στο χάος της ακυβερνησίας και της οικονομικής και πολιτικής αποσταθεροποίησης.

Μέσα σε αυτό το κλίμα η σημερινή σύσκεψη των τριών αρχηγών στο Μέγαρο Μαξίμου καθίσταται καθοριστική για το μέλλον της κυβέρνησης, καθώς αν δεν βρεθεί έντιμος συμβιβασμός για την ΕΡΤ, η προσφυγή στις κάλπες που κανείς δεν θέλει θα γίνει πραγματικότητα.     

Για να πάμε, όμως, στο ζητούμενο σύμφωνα με τις πληροφορίες, υπήρχε το σενάριο που εφαρμόστηκε με πλήρη επιτυχία σε έναν περισσότερο ευαίσθητο τομέα στον τραπεζικό, με την καλή και την κακή Τράπεζα. Κάτι αντίστοιχο προτάθηκε και για την ΕΡΤ.

Στην κακή ΕΡΤ να υπαχθούν οι δραστηριότητες που θα κλείσουν και το κομματικό-εξωτερικό προσωπικό και οι εξωτερικές παραγωγές.

Το μόνιμο προσωπικό να μπει σε πρόγραμμα κινητικότητας και μετά από αξιολόγηση το ποσοστό που θα αποφασιστεί θα συνεχίσει να εργάζεται στο νέο φορέα.   

Στην καλή ΕΡΤ να μεταφερθούν όλες οι υπεραξίες δικαιώματα, μηχανήματα , υποδομές και περιουσιακά στοιχεία.

Στο μεταβατικό στάδιο να λειτουργεί με πρόγραμμα προσωρινό και προσωπικό ασφαλείας. Τώρα γιατί δεν επελέγη αυτό το σενάριο και ακολουθήθηκε το σενάριο ΣΟΚ, είναι ένα θέμα που θα το λύσει ο πρωθυπουργός με τους συνεργάτες του, αυτό που έχει σημασία είναι να βρουν κοινό τόπο σήμερα οι τρεις αρχηγοί ώστε να μην μπει η χώρα σε δρόμο χωρίς επιστροφή.

Σήμερα, Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης βρίσκονται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, οι δρόμοι τους μπορεί να χωρίσουν αλλά μπορούν και να συμφωνήσουν σε ένα δρόμο αποφασιστικότητας, συνεννόησης, σεβασμού και μεταρρυθμίσεων που θα οδηγήσει τη χώρα στην πραγματική ανάκαμψη.      

Οι βολονταρισμοί δεν αρκούν, όσοι επιθυμούν λύση τη βρίσκουν, αναζητείται μια συμβιβαστική λύση για έξόδο από την κρίση, διαφορετικά όλοι θα χρεωθούν τα χειρότερα που έρχονται… Αυτό που χρειάζεται περισσότερο είναι η εντιμότητα στις πολιτικές σχέσεις των τριών αρχηγών.

«Η εντιμότητα στην πολιτική είναι αποτέλεσμα της δύναμης, ενώ η υποκρισία αποτέλεσμα της αδυναμίας.» Βλαντίμιρ Ίλιτς Λένιν.