Επίθεση στην κυβέρνηση εξαπέλυσε ο Γενικός Γραμματέας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος Νίκος Νικολόπουλος, μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ.

«Παρά την αποχώρηση του Φ. Κουβέλη όμως, ευτυχώς δηλαδή, υπάρχει ακόμα η κυβερνητική πλειοψηφία 153 βουλευτών και μερικών ακόμα ίσως, πρόθυμων και σωφρόνων.  Κυρίως, όμως, υπάρχει η σωφροσύνη - η σοφία, ακόμα καλύτερα σύγχρονων ηγετών, του Α. Σαμαρά και του Ε. Βενιζέλου, οι οποίοι «έσφιξαν τα δόντια», αλλά και τα χέρια, αποφασίζοντας να προχωρήσουν στον δύσκολο δρόμο της ευθύνης, με ένα νέο και καλύτερο κυβερνητικό σχήμα… Μέχρι εδώ η πλάκα όμως. Και μη παρέκει!» ανέφερε.

«Γιατί… παρέκει υπάρχουν τα ασφαλιστικά ταμεία που χάσκουν χρεοκοπία, οι συντάξεις που δεν μπορούν να δοθούν, η μεγάλη "μαύρη τρύπα" στον ΕΟΠΥΥ,  η μετάθεση από μήνα σε μήνα των επιδομάτων τέκνων, η τεράστια ταλαιπωρία των ΑμεΑ στα ΚΕΠΑ, οι ολοένα και μεγαλύτερες ουρές ανέργων στον ΟΑΕΔ» πρόσθεσε.

Ο Νίκος Νικολόπουλος συνέχισε τονίζοντας: «Το περίφημο περιβάλλον σταθερότητας που τόσο καιρό ευαγγελιζόταν ο κ. Σαμαράς τινάχτηκε στον αέρα από τον ίδιο, ενώ το success story κατάντησε άνοστο ανέκδοτο. Ο λαός ξέρει πως ζει και σε ποιους το οφείλει. Και σύντομα θα φροντίσει να τους «ανταμείψει» ανάλογα. Ακόμα και οι δανειστές όμως, κατάλαβαν πλέον ότι αυτή η κακή συγχορδία δεν θα αντέξει για πολύ ακόμα. Και αυτό, εντέλει, ίσως είναι ένα πράγματι καλό νέο μέσα στα πολλά κακά που μας περιτριγυρίζουν».

Και κατέληξε επισημαίνοντας τα εξής: «Καταστάσεις, όπως της ΕΡΤ, απαιτούν σχεδιασμό και υπομονή. Σχεδιασμό για να ξέρεις ακριβώς τι θέλεις να πετύχεις και υπομονή για να δημιουργήσεις τις ευρύτερες δυνατές συναινέσεις που θα στο επιτρέψουν. Οι συγκρουσιακές λογικές είναι απολύτως απρόσφορες αυτήν την περίοδο. Δίνουν "οδό διαφυγής" σε όσους καλύπτονται πίσω από την ένταση που δημιουργούν. Συρρικνώνουν το ακροατήριο της υπεύθυνης αντιμετώπισης των πραγμάτων, καθώς την καθιστούν συνώνυμη της αυθαιρεσίας. Συνιστούν ιδεολογική οπισθοχώρηση, καθώς η επιπολαιότητα και η προχειρότητα των χειρισμών μετατρέπουν την επιθυμία της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών σε «πράξη αντιδημοκρατική. Η προσπάθεια πρέπει να απευθύνεται σε ένα νέο, εθνικής εμβέλειας -για να μην ξεχνιόμαστε- ακροατήριο. Αυτό δεν δημιουργείται ούτε με πρακτικές ούτε με υλικά ληγμένα».