Γράφει ο Παναγιώτης Βασιλάκης

Την κοινή βάση στην οποία θα γίνει η επαναπροσέγγιση του ΣΥΡΙΖΑ με την ΔΗΜΑΡ αναζητούν τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης τα οποία πλέον θεωρούν ότι είναι θέμα χρόνου να ξαναβρεθούν  κοντά με τους παλιούς τους συντρόφους.

Γνωρίζοντας πολύ καλά ότι η προσέγγιση των δυο κομμάτων δεν μπορεί να γίνει με δηλώσεις κορυφής αλλά με συνεργασία στην βάση αναζητούν το θέμα που θα φέρει τις δυο πλευρές πιο κοντά.

Με δεδομένο  δε ότι η μεταξύ τους συνεργασία δεν μπορεί να γίνει από την μία μέρα στην άλλη αφού στελέχη  και των δυο κομμάτων έχουν τις ενστάσεις τους οι συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα έχουν αποφασίσει να προχωρήσουν σιγά αλλά μεθοδικά στις επόμενες κινήσεις τους αμέσως μετά το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.

Μέχρι τότε στελέχη των δύο κομμάτων που είναι υπέρ της επαναπροσέγγισης θα προσχωρήσουν το πολιτικό φλερτ μέσα από δηλώσεις για τα θέματα της καθημερινότητας, τα οποία έτσι και αλλιώς βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.

Το σίγουρο είναι ότι το εγχείρημα αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο για κανένα από τα δυο κόμματα όσο και αν το επιθυμούν αρκετά από τα στελέχη τους αφού ο Παναγιώτης Λαφαζάνης από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Γρηγόρης Ψαριανός από την ΔΗΜΑΡ δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για μια τέτοια συνεργασία. Όπως δείχνουν όλα μάλιστα ο Φώτης Κουβέλης θα κληθεί για άλλη μια φορά να αποφασίσει αν το κόμμα του θα ακολουθήσει την σκληρή αντιμνημονιακή του Αλέξη Τσίπρα ή εάν θα παραμείνει στο περιθώριο των εξελίξεων ...

Το γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ πάντως αναφέρθηκε και πάλι αναφέρθηκε και πάλι στην νέα κυβερνητική συνεργασία λέγοντας:

«Η νέα προγραμματική συμφωνία της κυβέρνησης θα συνίσταται στην κλιμάκωση της μνημονιακής πολιτικής, με νέα αντιλαϊκά μέτρα που θα συρρικνώνουν τα δικαιώματα και τη δημοκρατία. Στο μνημονιακό πλαίσιο δεν υπάρχει καμία αυταπάτη ότι μπορεί να υπάρξει η οποιαδήποτε θετική εξέλιξη για την οικονομία και την κοινωνία. Η συνέχιση του μνημονίου συνεπάγεται νέους φόρους, νέα λουκέτα, νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, ισοπέδωση των δημόσιων αγαθών.

Αυτό, όμως, που κατέστη σαφές με την επίθεση εναντίον της δημόσιας τηλεόρασης είναι ότι ο αγώνας ενάντια στα μνημόνια της λιτότητας είναι αλληλένδετος με αυτόν της υπεράσπισης της δημοκρατίας.  Δυστυχώς για την κυβέρνηση, η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας είναι διατεθειμένη να υπερασπιστεί τη δημοκρατία και το δικαίωμά της σε μια ζωή με αξιοπρέπεια».