Οι επενδυτές και οι μεγαλοκαταθέτες θα επωμιστούν το κόστος των μελλοντικών τραπεζικών καταρρεύσεων, προβλέπει η απόφαση του συμβουλίου Ecofin. Το σχέδιο ορίζει ότι οι μέτοχοι, οι ομολογιούχοι και οι καταθέτες με ποσά άνω των 100.00 ευρώ θα πρέπει να επωμίζονται το κόστος της διάσωσης τραπεζών (bail - in), ενώ τα ποσά κάτω των 100.000 ευρώ είναι διασφαλισμένα.

Ωστόσο, στα «ψιλά» γράμματα της απόφασης περιλαμβάνεται ρύθμιση βάσει της οποίας εάν εκλείψουν όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις για τη διάσωση των τραπεζών, τότε θα «κουρεύονται» έμμεσα και οι καταθέσεις κάτω των 100.000 ευρώ. 

Συγκεκριμένα, τα βασικά μέτρα για την εκκαθάριση των τραπεζών θα περιλαμβάνουν:

-Την πώληση (μέρους) της επιχείρησης.
-Την δημιουργία ενός ιδρύματος-γέφυρας (την προσωρινή μεταφορά των «καλών» assets της τράπεζας σε μια οντότητα που θα ελέγχεται από το κράτος).
-Τον διαχωρισμό των assets (την μεταφορά των επισφαλών assets σε ένα «όχημα» διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων).
-Μέτρα bail-in (την επιβολή απωλειών, με σειρά προτεραιότητας, στους μετόχους και τους μη ασφαλισμένους πιστωτές).

Σε ότι αφορά το bail-in, αποφασίστηκε ότι το εν λόγω εργαλείο θα δίνει την δυνατότητα στις αρμόδιες αρχές να απομειώνουν ή να μετατρέπουν σε μετοχές τις απαιτήσεις των μετόχων και των πιστωτών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν καταρρεύσει ή είναι πιθανό να καταρρεύσουν.

Οι επιλέξιμες καταθέσεις από φυσικά πρόσωπα και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καθώς και οι υποχρεώσεις προς την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων θα έχουν πάντα προτεραιότητα έναντι των απαιτήσεων των κοινών μη ασφαλισμένων, μη προνομιούχων πιστωτών και καταθετών από μεγάλες επιχειρήσεις. Το πρόγραμμα εγγύησης καταθέσεων, που πάντα θα χρησιμοποιείται για τις καλυμμένες καταθέσεις δηλαδή τις καταθέσεις κάτω των 100.000 ευρώ, θα έχει υψηλότερη κατάταξη από τις επιλέξιμες καταθέσεις.

Παράλληλα αποφασίστηκε, ορισμένες υποχρεώσεις να εξαιρούνται μονίμως από το bail in. Συγκεκριμένα:

-Οι ασφαλισμένες καταθέσεις (κάτω των 100.000 ευρώ)
-Οι ασφαλισμένες υποχρεώσεις συμπεριλαμβανομένων των καλυμμένων ομολόγων
-Οι υποχρεώσεις προς εργαζομένους των προβληματικών τραπεζών, όπως οι σταθεροί μισθοί και τα συνταξιοδοτικά επιδόματα
-Οι εμπορικές απαιτήσεις που σχετίζονται με αγαθά και υπηρεσίες που είναι κρίσιμης σημασίας για την καθημερινή λειτουργία του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος.
-Οι υποχρεώσεις που προκύπτουν από την συμμετοχή σε συστήματα πληρωμών που λήγουν σε λιγότερο από επτά ημέρες και
-Οι διατραπεζικές υποχρεώσεις με αρχική λήξη λιγότερο από επτά ημερών.

Οι εθνικές αρχές που θα είναι αρμόδιες για την εκκαθάριση των τραπεζών, θα έχουν επίσης την δυνατότητα να εξαιρούν εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τις υποχρεώσεις στις εξής περιπτώσεις:

-εάν δεν μπορεί να υπάρξει bail-in σε λογικό χρονικό πλαίσιο
-για να διασφαλίσουν την συνέχιση κρίσιμων λειτουργιών
-για να αποφύγουν την μετάσταση
-για να αποφύγουν την καταστροφή αξίας που θα αύξανε τις ζημιές που θα επωμιστούν οι άλλοι πιστωτές

Στην περίπτωση όμως που εξαντληθούν όλες οι επιλογές και δεν υπάρχει άλλη λύση, τότε θα επιστρατεύονται τα Ταμεία Εγγύησης Καταθέσεων της ΕΕ, από τα οποία θα αντλούνται τα απαραίτητα χρήματα για την ολοκλήρωση της διάσωσης των τραπεζών. Ωστόσο δεδομένου ότι τα Ταμεία Εγγύησης Καταθέσεων «κρατάνε» ένα ποσό από τις ίδιες τις καταθέσεις τότε αυτή η συνεισφορά ουσιαστικά ισοδυναμεί με έμμεσο κούρεμα και των μικρών καταθέσεων...

Διαβάστε ΕΔΩ την απόφαση του Ecofin