Γράφει ο Θέμης Δαγκλής

Με μια ανακοίνωση της Διοικούσας Επιτροπής του, το ΔΗΚΚΙ μας πληροφόρησε ότι με απόφαση του 5ου (έκτακτου) Συνεδρίου του που συνήλθε τον Ιούνιο στην Αθήνα αρνήθηκε την αυτοδιάλυση του. Ιδού μια συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, που αρνείται το ενιαίο κόμμα, στο οποίο φαίνεται να ομνύουν όλοι οι υπόλοιποι: Στην ίδια ανακοίνωση το ΔΗΚΚΙ μας πληροφορεί ότι «διαφώνησε με την μετάλλαξή του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα».

Κατ’ αρχάς να ξέρουμε γιατί μιλάμε. Το ΔΗΚΚΙ που ίδρυσε ο Δ. Τσοβόλας το 1994 διαλύθηκε το 2004, για την ακρίβεια μετά την δεύτερη συνεχόμενη αποτυχημένη απόπειρα του να μπει στη βουλή, (στις εκλογές του 2000 είχε συγκεντρώσει 2,7%, σε εκείνες του 2004 μόλις 1,8%) ο Δ. Τσοβόλας ανακοίνωσε ότι διαλύει το κόμμα και επέστρεψε στο δημόσιο ταμείο τα αδιάθετα ποσά της κρατικής επιχορήγησης. Αυτό προκάλεσε εξέγερση στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος η οποία , η οποία προσέφυγε στη Δικαιοσύνη. Εκείνη έκρινε τη διάλυση άκυρη.

Έκτοτε το ΔΗΚΚΙ, αφού περιπλανήθηκε σε συμμαχίες με το ΚΚΕ, κατέληξε το 2007 συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ. Στις εκλογές του 2012 τρία μέλη του εξελέγησαν βουλευτές, το σημαντικότερο ερώτημα που προκύπτει λοιπόν, είναι αν ο Γιώργος Πάντζας θα προστεθεί μετά το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, που θα επικυρώσει τη διάλυση των Συνιστωσών, στους ανεξάρτητους της βουλής.  

Φως στην αντίδραση του ΔΗΚΚΙ στη διάλυση των συνιστωσών ρίχνει μια σχεδόν ταυτόχρονη ανακοίνωση της συνιστώσας ΚΟΕ, μιας οργάνωσης που έχει τις ρίζες της πίσω στην Οργάνωση Μαρξιστών Λενινιστών Ελλάδας, στο ΚΚΕ-ΜΛ και την πολιτική ομάδα Ασυνέχεια. Οργανωτικά η ΚΟΕ υφίσταται 10 χρόνια, και έχει την πιο διακριτή πολιτική παρουσία από όλες τις «αριστερόστροφες» συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ. Την Παρασκευή, ανακοίνωσε ότι «αποφάσισε να προχωρήσει στην αναστολή της αυτοτελούς δημόσιας παρουσίας της σαν απαραίτητο βήμα ενίσχυσης του ΣΥΡΙΖΑ και της ενιαίας έκφρασής του».

Αν πιστέψει κανείς τις πληροφορίες από τις προσυνεδριακές διαδικασίες υπάρχει υπερεκπροσώπηση της ΚΟΕ στους συνέδρους, αναλογικά με το μέγεθος της. Υπερεκπροσώπηση υπάρχει και για τη ΔΕΑ του Αντ. Νταβανέλου, η οποία διαφωνούσε επίσης με το ενιαίο κόμμα, αλλά δείχνει μάλλον να το ξεπερνάει. Οι αριστεριστές ξέρουν από μηχανισμούς και φροντίζουν εκ των προτέρων να βγάλουν συνέδρους, στην ανάγκη γράφοντας όλα τα μέλη μιας περιφέρειας σε μια οργάνωση, ώστε καμιά ψήφος να μην πάει χαμένη. Προφανώς οι του ΔΗΚΚΙ δεν έχουν τέτοιες ικανότητες: Αυτό άλλωστε το παραδέχεται η ίδια η ανακοίνωση του ΔΗΚΚΙ, που προσθέτει ότι «διαφώνησε με διαδικασίες ενοποίησης κατά τις οποίες όποιος διαθέτει μηχανισμό έχει και τη δυνατότητα μέσω αθρόας εγγραφής μελών, πλειοψηφικών τρόπων εκλογής κ.λ.π. να «εξαφανίζει» τους υπολοίπους».