Γράφει ο Θέμης Δαγκλής

Πότε αρχίζει αλήθεια μια προεκλογική περίοδος;  Γιατί αν πιστέψει κανείς κάποιες περισπούδαστες αναλύσεις, πολλά έγιναν το τελευταίο διάστημα για προεκλογικούς λόγους στη Γερμανία, από την ολοκλήρωση του ελέγχου της τρόικας - παρά τις αδυναμίες στην υλοποίηση του προγράμματος - ως την επίσκεψη Σόιμπλε που βεβαίωσε ότι πάμε καλά.

Όλα αυτά υποτίθεται ότι εντάσσονται στην προοπτική να μην διαταραχθεί η προεκλογική περίοδος της κυρίας Μέρκελ.

Το ότι το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών σταμάτησε προχθές την καταβολή της δόσης επειδή δεν είχαν εκδοθεί κάποιες κοινές υπουργικές αποφάσεις μάλλον θα πρέπει να προσγείωσε αυτούς τους αναλυτές, καμιά χάρη δεν πρόκειται να μας κάνουν οι Γερμανοί επειδή έχουν εκλογές.

Και πιθανότατα, δεν πρόκειται να μας κάνουν και καμιά χάρη τύπου κουρέματος μετά τις εκλογές. Δεν συνηθίζεται στη Γερμανία άλλωστε να λέει ο υπουργός Οικονομικών «όχι στο κούρεμα» τον Ιούλιο, και άλλα να  κάνει η κυβέρνηση τον Οκτώβριο, ακόμα και αν τότε, ο υπουργός Οικονομικών είναι κάποιος άλλος.

Το τι ακριβώς μας είπε ο Σόιμπλε στην Αθήνα – και πριν έρθει στην Αθήνα - συμπυκνώνεται σε μια φράση:

Το ότι ο γερμανός υπουργός Οικονομικών άφησε ανοιχτό το παράθυρο για νέο δάνειο το 2014, όπως είχε γράψει και το newpost.

Στο «ΒΗΜΑ» εξ’ άλλου είπε ότι «Νομικά δεν μπορούμε να παρέχουμε περαιτέρω δάνεια, αν υπολογίζουμε ότι δεν θα μας επιστραφούν. Ένα ενδεχόμενο κούρεμα δεν θα είχε εξάλλου τα επόμενα χρόνια σχεδόν καμία επίδραση στην κατάσταση ρευστότητας της Ελλάδας, εφόσον οι τόκοι είναι ήδη σαφώς μειωμένοι και έχουν λάβει εν μέρει παράταση».

Το πώς διαβάζονται συνδυαστικά το ενδεχόμενο νέων δανείων και το όχι στο κούρεμα, το αποσαφήνισε ο κ. Σαχινίδης στον Αθήνα 9,84: «Ξέρετε, τα χρήματα το 2014 τελειώνουν. Η Ελλάδα το 2014 θα πρέπει να κάνει μία από τις ακόλουθες δύο επιλογές: ή θα επιλέξει να βγει έξω στις αγορές να δανειστεί και αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να δανειστεί με επιτόκια της τάξης του 5%, του 6%, ή θα πρέπει να ζητήσουμε ένα νέο πρόγραμμα, ένα τρίτο πρόγραμμα και επομένως δεν μπορεί να ζητείται περικοπή χρέους».

Ένα τρίτο πρόγραμμα, θα είναι πιθανότατα ακόμα πιο σκληρό από ότι ήταν τα δύο προηγούμενα. Φαίνεται όμως ότι είναι η λύση στην οποία προσανατολίζεται το Βερολίνο, ίσως επειδή κανένας γερμανός υπουργός Οικονομικών δεν θα ήθελε να βάλει την υπογραφή του κάτω από μια απόφαση που θα λέει ότι το γερμανικό δημόσιο χάνει λεφτά.

Το να αντιμετωπίσει η Αθήνα το δημοσιονομικό της πρόβλημα χωρίς κούρεμα ωστόσο είναι ένας πολύ δύσκολος δρόμος και ορθά ο Σαχινίδης θεωρεί τις «προσδοκίες που έχουν διαμορφωθεί εδώ στην Ελλάδα, για θετικές αποφάσεις μετά τις γερμανικές εκλογές, υπερεκτιμημένες». Το ελληνικό μαρτύριο έχει μπροστά του πολύ δρόμο ακόμα…