Γράφει ο Παναγιώτης Βασιλάκης

Την πλήρη απαξίωση της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού καθώς και την καταπάτηση κάθε έννοιας της εθνικής κυριαρχίας θεωρούν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ότι εμπεριέχουν οι επισημάνσεις της τρόικας και των δανειστών μας για τα προαπαιτούμενα προκειμένου να δοθεί η συμφωνημένη δόση.

«Όταν πλέον οι δανειστές μας φτάνουν στο σημείο για να δώσουν τα χρήματα της δόσης να εκβιάζουν τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση  ζητώντας στην πραγματικότητα ...τα ονόματα των  160 εργαζόμενων  που θα βγουν στην κινητικότητα   και δεν αποδέχεται την παράταση για τις φορολογικές δηλώσεις  που ζητά το αρμόδιο υπουργείο  τότε πράγματι αυτή η κυβέρνηση έχει χάσει κάθε έννοια αξιοπρέπειας » λένε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα επεσήμαιναν  ακόμα ότι «η απόλυτη υποταγή των δυο εταίρων στις εντολές των Ευρωπαίων τεχνοκρατών που στην πραγματικότητα δεν αντιλαμβάνονται στο που έχει φτάσει η Ελληνική κοινωνία θα οδηγήσει την κατάσταση σε μεγάλο αδιέξοδο που θα φέρει κοινωνική θύελλα».

Οι ίδιοι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι αυτή η εξευτελιστική συμπεριφορά απέναντι στους ελληνες  αξιωματούχους εκθέτει ανεπανόρθωτα τον πρωθυπουργό και τον αποδυναμώνει αφαιρώντας του κάθε διαπραγματευτική ικανότητα στο προσεχές μέλλον.

Στην ανακοίνωση  μάλιστα που εξέδωσε το Γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για αυτό το θέμα αναφέρονται τα εξής

«Η κυβέρνηση τρέχει ασθμαίνοντας για να υλοποιήσει και την τελευταία υποσημείωση των απαιτήσεων της τρόικας. Οι συνεχιζόμενοι εκβιασμοί και τα καψόνια για την καταβολή των δόσεων πάνε γάντι με το success story της κυβέρνησης της κοινωνικής και οικονομικής ισοπέδωσης.

Οι απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων δεν είναι όμως ένα απλό καψόνι απέναντι στην κοινωνία. Είναι η συνέχιση του πολέμου που έχει κηρύξει η κυβέρνηση στα δικαιώματα και τη δημοκρατία, αλλά και σε κάθε προοπτική της χώρας για ανασυγκρότηση και ανάπτυξη. Κάθε νέα δόση και κάθε νέος εκβιασμός συνεπάγονται ακόμα μεγαλύτερες θυσίες για τον ελληνικό λαό, μεγαλύτερη ύφεση, ανεργία και φτώχεια.

Στον αντίποδα της μνημονιακής πολιτικής της ισοπέδωσης, η ακύρωση της πολιτικής λιτότητας και η χάραξη μιας νέας στρατηγικής για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, την επανασυγκρότηση του δημόσιου τομέα, τη στήριξη της εργασίας και της ανάπτυξης αποτελούν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την κοινωνικά δίκαιη έξοδο από την κρίση».