Γράφει ο Θέμης Δαγκλής

Η ελληνική πολιτική σκηνή ετοιμάζεται για μια μεταγραφή από το εξωτερικό. Πριν από δυό μέρες, ο  ευρωβουλευτής των Ελευθέρων Δημοκρατών της Γερμανίας (FDP), Γιώργος Χατζημαρκάκης ανακοίνωσε ουσιαστικά την πολιτική επιστροφή του στην Ελλάδα, αφήνοντας ανοικτό σε ποιόν πολιτικό χώρο θα ενταχθεί. Αυτά, θα μας τα πει τον Οκτώβριο.

Η πραγματικότητα είναι ότι ο Χατζημαρκάκης αυτό το σκέφτεται τα τελευταία δυό χρόνια. Να ξαναβρεθεί άλλωστε στην ευρωβουλή με το FDP είναι μάλλον δύσκολο, είναι πρώτον εξαιρετικά αμφίβολο ότι το κόμμα θα πιάσει το εκλογικό μέτρο και δεύτερον αν ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση ο Χατζημαρκάκης θα είναι στο ψηφοδέλτιο, όχι μόνον επειδή οι σχέσεις του με τον αρχηγό του κόμματος Ρέσλερ , είναι άθλιες.

Ο Χατζημαρκάκης πήγε στις Βρυξέλλες ως δρ. Χατζημαρκάκης και θα γυρίσει από εκεί ως Χατζημαρκάκης σκέτος.

Το πανεπιστήμιο της Βόννης του πήρε πίσω τον τίτλο του δόκτορα, τον Ιούλιο του 2011 με την κατηγορία ότι είχε αντιγράψει πηγές, τις οποίες δεν είχε αναφέρει. Σε αυτό μπορεί στην Ελλάδα να μην έδινε κανείς σημασία, στη Γερμανία όμως το παίρνουν πολύ σοβαρά. Το τελευταίο θύμα μιας τέτοιας υπόθεσης ήταν η υπουργός Παιδείας Ανέτε Σαβάν της οποίας το πανεπιστήμιο του Ντύσσελντορφ πήρε πίσω τον τίτλο τον Φεβρουάριο του 2013.

Η Σαβάν υποχρεώθηκε να παραιτηθεί και από υπουργός Παιδείας. Ασφαλώς η πιο εντυπωσιακή τέτοια υπόθεση που ξεκίνησε και την καταιγίδα με τα πλαστά διδακτορικά που σαρώνει την πολιτική σκηνή της Γερμανίας ήταν αυτή του πρώην υπουργού Άμυνας και θεωρούμενου ως «φυσικού διαδόχου» της Μέρκελ, του Καρλ Τέοντορ τσου Γκούτενμπεργκ, που έχασε το διδακτορικό του το Φεβρουάριο του 2011. Ο τσου Γκούτενμπεργκ αναγκάστηκε να παραιτηθεί από όλα του τα αξιώματα, η πολιτική του καριέρα τελείωσε εκεί.

Αυτός ίσως να μην ήταν ο σημαντικότερος λόγος που ο Χατζημαρκάκης φαίνεται να μην έχει κανένα μέλλον στο FDP, με την ηγεσία του κόμματος βρίσκεται εδώ και τρία χρόνια στα μαχαίρια, το Μάιο του 2011 δεν έθεσε καν υποψηφιότητα για το εκτελεστικό συμβούλιο του κόμματος, στο οποίο ανήκε από το 1997.

Ωστόσο, αυτό ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Ο Χατζημαρκάκης προσέφυγε στα δικαστήρια κατά της απόφασης του Πανεπιστημίου της Βόννης, ωστόσο ήδη από το 2011, είχε αρχίσει να προσανατολίζεται στην επιστροφή στα πάτρια εδάφη και είχε προχωρημένες επαφές με τη Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη. Το 2012 δέχτηκε ένα διπλό χτύπημα, όταν η ΔΗΜΣΥΜ έμεινε εκτός βουλής και διαλύθηκε, και το δικαστήριο της Κολωνίας απέρριψε την προσφυγή του για το διδακτορικό του.

Φιλελεύθερο κόμμα στην Ελλάδα δεν υπάρχει, η Δράση δύσκολα θα τα καταφέρει, γι’ αυτό ο Χατζημαρκάκης θα πρέπει να προσανατολίζεται και σε άλλους χώρους, εξ ού και οι πολεμικοί τόνοι κατά της Γερμανίας.

Στη συνέντευξη, όπου ανακοίνωσε και επίσημα την πρόθεση του να πολιτευτεί στην Ελλάδα, ο Χατζημαρκάκης δήλωσε ότι αν θέλει να είναι αυθεντικός και να συνεχίσει την πορεία του στο Ευρωκοινοβούλιο «πρέπει να το κάνει εκ μέρους της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Ελλάδας». Το θέμα είναι, ποιος θα του δώσει τη θέση…