Οι Ευρωπαίοι Επίτροποι "άδειασαν" την κ. Δαμανάκη σε ομιλία της σε συνέδριο Ευρωπαίων συνδικαλιστών. Οι απόψεις και τα επιχειρήματα που εξέφρασε προκάλεσαν την ικανοποίηση του ακροατηρίου αλλά... και την δυσφορία ορισμένων "ισχυρών" κύκλων, όπως διαφαίνεται σε δημοσίευμα της γνωστής ιστοσελίδας euobserver.

Κατά το δημοσίευμα, η κ. Δαμανάκη προσκεκλημένη στο συνέδριο παρατήρησε πως «όλοι μας αναγνωρίζουμε την ανάγκη της δημοσιονομικής σταθερότητας, όμως θα μπορούσαμε να αναζητήσουμε μια καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στη λιτότητα και την ανάπτυξη». Κατά την Ελληνίδα επίτροπο, «δόθηκε μεγάλη έμφαση στο πρόβλημα του χρέους, όμως η πρόταξη της σταθεροποίησης δεν αποτελεί επαρκή απάντηση, αν δεν συνοδεύεται από την οικονομική ανάπτυξη. Για την ακρίβεια, πρόκειται για μια απάντηση που οδηγεί στη στρέβλωση, αν οδηγεί στην κοινωνική υποβάθμιση».

Η ανάλυση της κ. Δαμανάκη οικοδομήθηκε πάνω στο ερώτημα: «είναι η δημοσιονομική σταθερότητα ο σωστός και ο μόνος δρόμος που πρέπει να πορευτούν όλες οι χώρες;». «Όχι δεν είναι», απάντησε η επίτροπος και τόνισε πως η Επιτροπή πρέπει να πάψει να αντιμετωπίζει «αρνητικά τα εργασιακά θέματα, σαν ένα φορτίο στην προσπάθεια ανάκαμψης».

Υπογραμμίζοντας, εξάλλου, την ανάγκη δημιουργίας θέσεων απασχόλησης «τώρα», η κ. Δαμανάκη τόνισε πως «η ανασφάλεια είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα που έχει διαχυθεί σε όλη την ευρωπαϊκή αγορά εργασίας» και πρότεινε «να συζητήσουμε μιαν ατζέντα εναλλακτικής οικονομικής πολιτικής, που θα επιτρέπει την έξοδο από την κρίση κατά έναν κοινωνικά ορθό τρόπο». «Ας τολμήσουμε -είπε- να συζητήσουμε νέες ιδέες, που μέχρι τώρα αποτελούν ταμπού». Επ΄αυτού ενδεικτικά η κ. Δαμανάκη ανέφερε, πως «αν οι τράπεζες ήταν έτοιμες να αποδεχθούν το μερίδιο της ευθύνης τους στην αναδιάρθρωση του χρέους, η δημοσιονομική σταθεροποίηση θα γινόταν κατά ένα τρόπο κοινωνικά πιο αποδεκτό».

Ωστόσο, στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι το «κολέγιο των επιτρόπων» συζητά θέματα πολιτικών επιλογών τακτικά «πίσω από κλειστές πόρτες», ενώ δημοσίως «υποτίθεται πως οι επίτροποι πρέπει να κρατούν μια ενιαία γραμμή». Η επισήμανση αυτή πάντως, παραπέμπει στην πρακτική που είναι γνωστή ως «συναδελφικό μαχαίρωμα»...