Σε απόκλιση ή σε συνεννόηση ο πρωθυπουργός και ο στενός του συνεργάτης;

Σε απόκλιση ή σε συνεννόηση ο πρωθυπουργός και ο στενός του συνεργάτης;

Γράφει ο Τάσος Τσιφόρος

Το μήνυμα του κ. Αντώνη Σαμαρά δεν επιτρέπει παρερμηνείες. Σκληρή απάντηση προς το ναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής και την πρακτική των μελών της, ανάδειξη των κινδύνων που συνεπάγεται το ενδεχόμενο η χώρα να πέσει στη δίνη του εσωτερικού διχασμού, πρόσκληση σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις να πέσουν οι τόνοι, να υπάρξει συνεννόηση και κοινή γραμμή έναντι του φαινομένου.

Το μήνυμα του πρωθυπουργού ήταν απολύτως αναγκαίο μετά από ένα 24ώρο κατά τη διάρκεια του οποίου το φιτίλι που άναψε από τη δολοφονία του Π. Φύσσα απειλούσε με ανάφλεξη την πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας. Το παράδοξο είναι ότι, εν πολλοίς, δεν ήταν μόνον η δολοφονία του 35χρονου στο Κερατσίνι αλλά, κυρίως, η ρητορική περί δύο άκρων και ενός ΣΥΡΙΖΑ «εκτός συνταγματικού τόξου» που εισήγαγε στη δημόσια συζήτηση ο κ. Χρύσανθος Λαζαρίδης που δημιούργησαν το εκρηκτικό σκηνικό.

Στον απόηχο της δήλωσης Σαμαρά αλλά και των σαφώς χαμηλότερων τόνων που υιοθέτησε χθες ο κ. Λαζαρίδης στη Βουλή (σ.σ. κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας έκανε λόγο για κατέβασμα από την 5η στην 4η ταχύτητα) δεν ήταν λίγα τα γαλάζια κυβερνητικά στελέχη που έκαναν λόγο για «άδειασμα» του πρωθυπουργού προς τον πλέον στενό του συνεργάτη. Άλλωστε, ουκ ολίγοι γαλάζιοι – ενδεικτικά, από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Σ. Κεδίκογλου, τους «καραμανλικούς» και τον Κυρ. Μητσοτάκη μέχρι το Μ. Βορίδη, τη Ντόρα Μπακογιάννη και τον Χαρ. Αθανασίου - είχαν λάβει σαφείς αποστάσεις από τη ρητορική Λαζαρίδη και «ανέγνωσαν» το μήνυμα Σαμαρά ως εγκατάλειψη της σκληρής γραμμής.

Είναι, όντως, έτσι; Λαμβάνοντας υπόψιν την αναφορά του κυβερνητικού παράγοντα περί «χαμηλώματος της ταχύτητας από την 5η στην 4η», όχι.

Η στρατηγική της κυβέρνησης μοιάζει να αναπτύσσεται σε τέσσερις άξονες που, υπό προϋποθέσεις, δείχνουν συμβατές και με τις δύο «γραμμές» και δείχνουν ότι, σύμφωνα τουλάχιστον με τους καχύποπτους στο εσωτερικό της ΝΔ, ότι οι δύο γραμμές μπορεί να λειτουργούν συμπληρωματικά:

Άξονας 1ος: Σκληρή απάντηση στη Χρυσή Αυγή, κυρίως δε στο πλήθος των παράνομων ενεργειών μελών της. Άλλωστε, προς αυτή την κατεύθυνση η κυβέρνηση δέχεται πλέον ισχυρή πίεση και από την Ευρώπη όπου, προφανώς, η εικόνα μίας Ελλάδας που έστω ανέχεται ναζιστικές συμπεριφορές δεν μπορεί να σταθεί

Άξονας 2ος: Ανάδειξη του κινδύνου κοινωνικού διχασμού, πολιτικής αποσταθεροποίησης και απώλειας όσων επιτεύχθηκαν το τελευταίο διάστημα με τις θυσίες του ελληνικού λαού

Άξονας 3ος: Δημιουργία της εικόνας μίας κυβέρνησης που επιδιώκει να σταθεί στη μέση των αντιμαχόμενων άκρων και αποτελεί τη μόνη θεσμική και μετριοπαθή δύναμη στη χώρα, όχι μόνον τώρα – σε μία περίοδο έντονων κινητοποιήσεων – αλλά και μελλοντικά κατά τον χρόνο των εκλογών

Άξονας 4ος: Δημιουργία «αντικινήτρων» ενίσχυσης του ΣΥΡΙΖΑ σε ενδεχόμενη απαγόρευση/ κατάρρευση της Χρυσής Αυγής. Κι όμως, όχι μόνον κυβερνητικά στελέχη αλλά και ξένοι παρατηρητές θεωρούν ότι η ενισχυμένη εκλογική της παρουσία λειτουργεί ανασταλτικά για την εκλογική δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ και, συνεπώς, επιτρέπει στη Ν.Δ. να διατηρεί βραχεία κεφαλή στις δημοσκοπήσεις

Μπορεί, συνεπώς, κάποιος βάσιμα να εικάσει ότι ο Πρωθυπουργός είδε, στην πράξη, ότι οι υψηλοί τόνοι και μάλιστα ενώ το αίμα του νεκρού ήταν ακόμη νωπό όχι μόνον δεν έφερναν το επιδιωκόμενα αποτέλεσμα αλλά, αντιθέτως, αποξένωναν σημαντικό κομμάτι της κοινής γνώμης. Και αποφάσισε να καθαρίσει το τοπίο. Τούτο, όμως, δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιποι άξονες – επιδιώξεις εγκαταλείπονται. Κάθε άλλο. Ειδικά από τη στιγμή που θεωρείται σίγουρο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα αργήσει να δώσει τις σχετικές αφορμές.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο