Τι γυρεύει ο Σαμαράς στο Ισραήλ και οι επιδιώξεις της Τουρκίας

Τι γυρεύει ο Σαμαράς στο Ισραήλ και οι επιδιώξεις της Τουρκίας

Γράφει ο Θέμης Δαγκλής 

Ο Αντώνης Σαμαράς πάει στο Ισραήλ, για το ανώτατο συμβούλιο συνεργασίας. Μαζί του θα πάρει επτά υπουργούς, και εκατό επιχειρηματίες. Το ανεπάντεχο στοιχείο στην αποστολή είναι ο Κ. Αρβανιτόπουλος, καθώς προφανώς θα υπογραφεί κάποια συμφωνία για θέματα παιδείας. Απαραίτητος σε τέτοιου είδους ταξίδια είναι ο Γ. Μανιάτης (ενέργεια). Ο Αβραμόπουλος δεν θα είναι στην αποστολή, τον περιμένουν αργότερα μόνο του, καθώς θα απουσιάζει ομόλογος του. 

Στο επίκεντρο του ταξιδιού, όπως σε κάθε τέτοια περίπτωση βρίσκονται τα θέματα ενέργειας και υδρογονανθράκων. Στο μυαλό της Ελλάδας βρίσκεται πάντα μια τριμερής συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ στους υδρογονάνθρακες. Ο Πρωθυπουργός φρόντισε να αναδείξει αυτό το στοιχείο και στις ΗΠΑ, όπου δήλωσε ότι οι τρεις χώρες έχουν ενεργειακούς πόρους στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου με δυνατότητα να καλύψουν το 50% των ενεργειακών αναγκών της Ευρώπης για τα επόμενα 30 χρόνια. Αν και οι ως τώρα έρευνες δεν το έχουν δείξει ακόμα αυτό, μπορεί να ισχύει. Αυτό που δεν ισχύει, είναι ότι η συνεργασία αυτή, όπως την αντιλαμβάνονται σε Αθήνα και Λευκωσία θα ισχύει για 30 χρόνια ακόμα. Για την ακρίβεια, Ελλάδα και Κύπρος έχουν ακριβώς 9 μήνες, για να βγάλουν από αυτή τη συνεργασία ότι μπορεί να αποδώσει.

Το γιατί είναι πάρα πολύ απλό: Σε εννέα μήνες γίνονται προεδρικές εκλογές στην Τουρκία. Ο Ερντογάν «ψήνεται» να αναθερμάνει τις διμερείς σχέσεις με το Ισραήλ, στο θέμα αυτό όμως είχε σηκώσει πολύ ψηλά τους τόνους και δεν θέλει να κάνει μια κωλοτούμπα πριν από τις προεδρικές εκλογές, στις οποίες δήλωσε ότι θα είναι και πάλι υποψήφιος. Σε εννέα μήνες όμως θα την κάνει. Για την ψυχρότητα χρόνων στις διμερείς σχέσεις, έχουν αρθεί και αντικειμενικά οι λόγοι, το Παλαιστινιακό δεν είναι ένα θέμα για το οποίο η Τουρκία θα δημιουργήσει σταθερές στην εξωτερική της πολιτική. Υπάρχει ακόμα ένας λόγος. Η Άγκυρα είχε παίξει τα προηγούμενα χρόνια πολύ δυνατά στην αραβική άνοιξη, με την ελπίδα ότι θα κατοχυρώσει ηγεμονικό ρόλο στην περιοχή. Έσπασε τα μούτρα της στην Αίγυπτο.

Με τη Συρία ζει έναν εφιάλτη: Έχει ήδη δυο εκ πρόσφυγές στο έδαφος της, στις παραμεθόριες περιοχές της πέφτουν βόμβες, και βλέπει με ανησυχία ότι μπορεί να μην καταρρεύσει ο Ασαντ, ή ακόμα χειρότερα να καταρρεύσει και στα σύνορα της να εγκατασταθεί η Αλ Κάιντα. Με δεδομένο το όλο και πιο χλιαρό ενδιαφέρον των ΗΠΑ για την περιοχή, οι δύο χώρες έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι η επαναπροσέγγιση τους είναι μονόδρομος. Πέρα από τις γεωπολιτικές παραμέτρους όμως, και η Τουρκία ενδιαφέρεται για το αέριο που έχει βρει το Ισραήλ. 

Εννοείται ότι το Ισραήλ δεν θα τινάξει στον αέρα ότι έχει οικοδομήσει τα τελευταία πέντε χρόνια με την Κύπρο και την Ελλάδα προς χάριν της Άγκυρας, το παιχνίδι δεν παίζεται έτσι. Θα είναι σε θέση όμως, ως πολύφερνος σύμμαχος να πάρει αποστάσεις. Όσοι υπολόγιζαν σε μεγαλεπήβολα σχέδια με ισραηλινή στρατιωτική κάλυψη απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουν τις προσδοκίες τους. Εννιά μήνες δεν είναι δα και πολύς καιρός.         

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο