«H Επιτροπή Εσωτερικών Υποθέσεων θεωρεί ότι η κατασκευή φράκτη (στον Έβρο) δεν θα επιλύσει από μόνη της το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης. Είναι πιθανό η μεταναστευτική ροή να στραφεί προς άλλα τμήματα των εξωτερικών χερσαίων ή θαλάσσιων συνόρων της Ελλάδας ή προς άλλα κράτη μέλη. Η Επιτροπή κατέστησε σαφές ότι δεν θεωρεί την κατασκευή συνοριακού φράκτη ως κατάλληλη εναλλακτική επιλογή, σε σχέση με ολοκληρωμένες και επείγουσες μεταρρυθμίσεις που είναι επιτακτικό να εφαρμόσει η Ελλάδα, προκειμένου να εναρμονίσει τα συστήματά της διαχείρισης των συνόρων και της μετανάστευσης με τα απαιτούμενα από το δίκαιο της ΕΕ πρότυπα».

Με τα λόγια αυτά η Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων, Σεσίλια Μάλμστρομ, απάντησε σε ερώτηση του ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πρασίνων, Μιχάλη Τρεμόπουλο, “αδειάζοντας” ταυτόχρονα την ελληνική κυβέρνηση για τις επιλογές της στην πάταξη της λαθρομετανάστευσης. Η Επίτροπος σημειώνει επίσης ότι «η Επιτροπή …. ανησυχεί ιδιαίτερα για την ανθρωπιστική κατάσταση στους τόπους κράτησης».

Στην ίδια απάντηση της Επιτρόπου καταγράφεται και η ανησυχία της για το κατά πόσο το ελληνικό σύστημα ασύλου «είναι σύμφωνο με τους ελάχιστους κανόνες που απορρέουν από το δίκαιο της ΕΕ». Για το θέμα αυτό είχαν σταλεί προς την ελληνική κυβέρνηση δύο προειδοποιητικές επιστολές (Νοέμβριο 2009 και Ιούνιο 2010), ως τελευταίο βήμα πριν την παραπομπή στο Ευρωπαίκό Δικαστήριο. Η παραπομπή αποφεύχθηκε με την υποβολή «Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τη μεταρρύθμιση του ασύλου και τη διαχείριση της μετανάστευσης», τον Αύγουστο του 2010, η υλοποίηση του οποίου επείγει, σύμφωνα με ανακοίνωση του κ. Τρεμόπουλου.

«Επιβεβαιώνεται ότι η κυβέρνηση δε διστάζει να εκθέσει σοβαρά τη χώρα για ένα πρόσκαιρο επικοινωνιακό όφελος», δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Αδυνατώντας να προστατέψει τους πολίτες από τις επιπτώσεις μιας βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής, σπεύδει να προσφέρει ψευδαίσθηση προστασίας με ένα τείχος που θα δημιουργήσει επιπλέον ανθρωπιστικές κρίσεις χωρίς να λύσει κανένα πρόβλημα. Είναι καιρός να αφήσουμε στην άκρη τον επικίνδυνο λαϊκισμό, και να συζητήσουμε νηφάλια για μια πολιτική ασύλου που δε θα παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και για μια μεταναστευτική πολιτική που θα συμφιλιώνει τις αγωνίες και τα θεμιτά συμφέροντα Ελλήνων και μεταναστών. Παράλληλα, όμως, είναι ώρα να τεθεί ακόμη πιο έντονα σε ευρωπαϊκό επίπεδο η πρόταση των Πράσινων να αναθεωρηθούν οι συμφωνίες Δουβλίνο ΙΙ και να δοθεί σε κάθε πρόσφυγα δικαίωμα να επιλέγει ο ίδιος σε ποια χώρα από τις 27 θέλει να ζητήσει άσυλο, ανεξάρτητα από το σε ποια χώρα έφθασε πρώτα».