Η αποσαφήνιση των αναγκών της χώρας, βάση για πολιτική διαπραγμάτευση

Η αποσαφήνιση των αναγκών της χώρας, βάση για πολιτική διαπραγμάτευση

Γράφει ο Θέμης Δαγκλής  

Ο πανικός είναι κακός σύμβουλος. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα, όταν αυτόν τον πανικό τον προκαλούν δηλώσεις ενός και μόνον ανδρός.

Του Γιεργκ Άσμουσεν, που σε αντίθεση με ότι αντιγράφουν ο ένας από τον άλλο οι διάφοροι αναλυτές, ούτε ισχυρός άνδρας στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι, ούτε υπουργός Οικονομικών στη Γερμανία πρόκειται να γίνει.

Αυτό δεν σημαίνει, ότι η κατάσταση για την Ελλάδα δεν ήταν δύσκολη και πριν από τη συνεδρίαση του Eurogroup την περασμένη Δευτέρα. Η δυσπιστία της τρόικας απέναντι στο προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2014 που κατέθεσε ο Γιάννης Στουρνάρας ήταν δεδομένη και αποτυπώθηκε και στο χαρτί από το ΔΝΤ. 

Το ίδιο το υπουργείο Οικονομικών ήξερε, ότι τα στοιχεία του ήταν ελλιπή και έχρηζαν διευκρίνισης. Ακόμα και η αντίθεση της ΕΚΤ στην μετακύλιση των ομολόγων ήταν γνωστή, την έβαλε στη διαπραγμάτευση ο Ντράγκι όταν μίλησε για ένα τρίτο χρηματοδοτικό πακέτο για την Ελλάδα.

Απέναντι σε όλα αυτά, η κυβέρνηση είχε καταφέρει να διατηρήσει με δυσκολία έστω, την ψυχραιμία της. Οι δηλώσεις Άσμουσεν τη Δευτέρα όμως τη διέλυσαν, και το έριξε στο τσάμικο απειλώντας με εκλογές, ενώ στις κοινοβουλευτικές ομάδες των δύο κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού φούντωσαν οι Λακεδαιμόνιοι που φύλαγαν Θερμοπύλες απέναντι σε νέα μέτρα.

Βεβαίως στο υπουργείο Οικονομικών και στο Μαξίμου ήξεραν, ότι έχουν λερωμένη τη φωλιά τους. Η τρόικα τους είχε ήδη επισημάνει, ότι το προσχέδιο είχε γκρίζες ζώνες και ασάφειες. Στις ευρωπαϊκές καγκελαρίες εξέφραζαν εύλογες απορίες για τα νούμερα, και εκτιμούσαν τις αβεβαιότητες που έπρεπε να παραμεριστούν στο εύρος των ενός ως τριών δισ. ευρώ.

Πέρα από αυτό όμως, η κυβέρνηση ήξερε ότι και στο άλλο μέτωπο, αυτό των προαπαιτούμενων διαρθρωτικών δράσεων, δεν είχε κάνει και πολλά πράγματα. Όταν ο πάντα πρόθυμος να πει μια κακία, και προπάντων να κάνει θόρυβο γύρω από το όνομα του Άσμουσεν έκανε τις δηλώσεις προσερχόμενος στο  Eurogroup στην Αθήνα έπεσε πανικός, γιατί θεωρήθηκε ότι αυτή ήταν η θέση της γερμανικής κυβέρνησης.

Δεν είναι, στο Βερολίνο έχουν αυτή τη στιγμή άλλες σκοτούρες. Λειτούργησε όμως έτσι, γιατί ο Άσμουσεν, που είναι απίστευτος δημοσιοσχεσίτης είχε καταφέρει να πείσει τους Έλληνες συνομιλητές του, ότι μιλάει εξ' ονόματος της Μέρκελ. Όταν αυτό πιστεύει η ελληνική κυβέρνηση, γιατί να μην το επαναλάβουν όλοι οι δημοσιογράφοι;

Στην πραγματικότητα βέβαια, ο Άσμουσεν επανέλαβε τη θέση της ΕΚΤ λέγοντας ότι δεν μπορεί να γίνει μετακύλιση ομολόγων γιατί αυτό θα ήταν άμεση χρηματοδότηση και αυτό απαγορεύεται από τις συνθήκες. Μετακύλιση ομολόγων σημαίνει, ότι θα εκδώσει η Ελλάδα κάποια νέα ομόλογα, με λήξεις στο απώτατο μέλλον, που θα αντικαταστήσουν αυτά που έχει στο χαρτοφυλάκιο της η ΕΚΤ.

Αυτό που πράγματι απαγορεύεται από τις συνθήκες είναι να γίνει αυτή η ανταλλαγή χέρι με χέρι, στη χρηματοοικονομική αργκό, να τα πάρει η ΕΚΤ από την πρωτογενή αγορά. Ένας γάτος τραπεζίτης όμως μπορεί να παρακάμψει αυτήν την απαγόρευση με πενήντα τρόπους, αυτό δεν είναι το πρόβλημα.

Η ελληνική κυβέρνηση βιάστηκε να βγάλει συμπεράσματα και παρεξήγησε και τον δυστυχή Τόμας Βίζερ του Euroworking Group, που απλώς ήρθε στην Αθήνα για να ελέγξει τα νούμερα εν όψει της επόμενης συνεδρίασης του Eurogroup και βρέθηκε αντιμέτωπος με ερωτήσεις του τύπου τι λεει το ΔΝΤ και τι θέλουν οι Γερμανοί, στις οποίες και αυτός απάντησε ότι είχε ακούσει και ότι του είπε κάποιος φίλος, σπασμένο τηλέφωνο δηλαδή σε όλο του το μεγαλείο.

Η κρίση πανικού με την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού δεν δικαιολογείται, στην πραγματικότητα η μετακύλιση ομολόγων είναι μια ιδανική λύση και θα γίνει, αρχής γενομένης από τα ομόλογα Αλογοσκούφη ύψους 4,4 δισ ευρώ το 2014 για έναν απλούστατο λόγο.

Γιατί βολεύει όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να μην συζητήσουν νέα δάνεια, έστω και μικρά λίγο πριν τις ευρωεκλογές του 2014. Το θέμα της οριστικής κάλυψης του χρηματοδοτικού κενού όμως είναι σε άμεση συνάρτηση,  με την δημοσιονομική απόκλιση από το στόχο που θα παρουσιάσει ο προϋπολογισμός. Για να πάρει αυτό που θέλει η Αθήνα θα πρέπει να αποσαφηνίσει τα νούμερα ως το Eurogroup του Νοεμβρίου.

Αυτό το πικρό ποτήρι θα πρέπει να το πιει, χωρίς αυτό όμως δεν υπάρχει ούτε πολιτική διαπραγμάτευση.

Η οποία παρεμπιπτόντως, μόνο με τον Άσμουσεν δεν θα γίνει..     

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο